Categorie: 3,5 sterren

Het schaduwmeisje – Lydia Albadoro – Recensie

Het schaduwmeisje – Lydia Albadoro – Recensie

Lydia Albadoro- Van Houten debuteerde in 2015 met de thriller Doodstil. Toen was al gelijk duidelijk dat de auteur zich onderscheidde door haar filmische schrijfstijl en de uitvoerig beschreven scènes die onder de huid kruipen. Inmiddels zijn er meerdere thrillers van deze auteur verschenen.

Faith is opgegroeid in een woongemeenschap en werkte tot voor kort als receptioniste bij een van De Valk Hotel. Maar dan wordt haar een droombaan aangeboden. Een baan op een luxe cruiseschip en als ze de rijke Italiaanse jet setter Vito Vitalis ontmoet lacht haar een mooie toekomst toe. Althans, zo lijkt het in het begin. Maar als snel komt ze erachter dat ze alleen maar gebruikt wordt. De droombaan blijkt een regelrechte nachtmerrie te zijn. Kan ze ontwaken uit deze vreselijke droom?

Het schaduwmeisje bestaat uit vier delen waarvan de eerste drie verhalen vanuit het perspectief van Faith en het laatste deel vanuit Jason Harris, een privédetective. Allemaal in de derde persoon. Opvallend in de eerste delen is de schrijfstijl. Het lijkt soms wat kinderlijk, onvolwassen geschreven. Ook is er af en toe een gevoel van chaos, alsof er dingen overgeslagen worden. Maar dit nader bekeken als het boek uitgelezen is, geeft dit juist een perfect beeld van het hoofdpersonage Faith. De naïviteit is op deze wijze zeer tastbaar neergezet, maar toch kan deze wijze van vertellen een lezer doen afhaken. Vooral omdat dit in het begin van het boek het meeste opvalt. Faith had een veilige, beschermde basis in de woongemeenschap en van de wereld daarbuiten was het meeste onbekend. Terwijl Faith denkt dat er een wereld voor haar opengaat is zij door haar onschuld de perfecte persoon om gebruikt te worden.

Dit boek is een Nederlandse thriller, maar de auteur weet aan al haar thrillers een buitenlands tintje te geven. Dit vaak al door de namen van de hoofdpersonages, maar ook door de setting. En ook in Het schaduwmeisje zien we de meest uiteenlopende situaties op filmische wijze beschreven. Laat je fantasie het geschrevene in beelden omzetten en je ziet een spannende film voor je. Een met een totaal onverwachte plottwist. Alles in dit boek is verraderlijk. Niet alleen de personages, maar ook het verhaal zelf. Niets is zo onvoorspelbaar als Het schaduwmeisje. Maar dit geldt ook wel een beetje voor de auteur, vooral door haar typische, ondoorgrondelijke verteltrant die soms alle fantasie te boven gaat.

3½***

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Klik hier voor een voorproefje

Titel: Het schaduwmeisje |Auteur: Lydia Albadoro
Uitgever: Kabook uitgevers|ISBN: 9789083042466|Blz: 268
Verschijningsdatum: 22 augustus 2021

Het schaduwmeisje is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Angstschreeuw – Annemieke Vaneman – Recensie

Angstschreeuw – Annemieke Vaneman – Recensie

Annemieke Vaneman woont met haar man in Lelystad. Ze is al meer dan 15 jaar werkzaam als leraar in de bovenbouw. Jaarlijks schrijft ze het script van het spel Cluedo voor het schoolkamp waarin ze haar fantasie de vrije loop geeft. Omdat de verhalen die zij bedacht steeds langer werden, vond ze het een uitdaging om er een boek van te schrijven. Dit is uitgemond in het tweeluik Angstschreeuw en Doodsangst. Een leuke bijkomstigheid is dat dit boek zich afspeelt in mijn huidige woonplaats Nunspeet en in een van mijn vorige woonplaatsen, Vierhouten. In Vierhouten woonde ik tegenover de plek waar de schoolkampen gehouden worden. Dit geeft wel een extra beeld tijdens het lezen van dit boek, die onder mijn aandacht werd gebracht door boekhandel Osinga in Nunspeet.

Jelle zit in de derde klas havo. Zijn ouders zijn niet lang geleden gescheiden, grotendeels woont Jelle bij zijn moeder. Elk jaar kijkt hij uit naar het schoolkamp en eindelijk is het weer zover. Het kampgebouw waar ze verblijven ligt op loopafstand van het dorpje Vierhouten. Eenmaal aangekomen is het eerst zaak een bed te veroveren en nadat alle regels zijn uitgelegd is er middageten. Hierna gaan ze, net als elk jaar, Vossenjacht spelen. Maar dit jaar zal er nog een spel worden gespeeld, Cluedo. Een spel waarbij er een ‘moord’ zal worden gepleegd en men op zoek moet naar de dader. Alleen loopt het uit de hand want er wordt echt een moord gepleegd. Als de moordenaar hoort dat ‘toprechercheur’ Jack Dijkstra op de zaak is gezet, besluit hij zijn pijlen om hem en zijn gezin te richten. Milan, de moordenaar, weet zonder dat iemand het doorheeft, te infiltreren in het leven van Jack. Als Jack en zijn gezin te maken krijgen met bedreigingen, en iemand uit hun directe omgeving gevaar loopt, loopt de spanning op …

Angstschreeuw is het eerste deel van een tweeluik. Het boek is geschreven vanuit verschillende personages, ook vanuit de dader, in de eerste persoon. Het perspectief wisselt voortdurend maar duidelijk wordt aangegeven welk personage aan het woord is. Gevaar van het schrijven vanuit de eerste persoon is dat het woordje ‘ik’ veelvuldig in zinnen terug te vinden is en dat is hier ook regelmatig het geval. Dit maakt de zinnen wat strak en scherp. Dit wordt minder naarmate het verhaal vordert, alsof de auteur er dan beter in slaagt een zin zodanig om te buigen dat het woordje ‘ik’ minder vaak gebruikt hoeft te worden. De zinnen krijgen dan ook veel meer soepelheid. De snelle kennismaking met de dader laat even verwachten dat het een en ander voorspelbaar kan zijn, maar dat is absoluut niet het geval. Halverwege het verhaal valt heel even de spanning weg, maar dit geeft dan ook wel weer een mooi rustpunt in het geheel. 

Als we lezen over het schoolkamp en het spel dat gespeeld wordt, voelt het verhaal eerst meer aan als een Young adult, in plaats van een thriller voor volwassen. Dit blijft met vlagen zo en laat het boek er een beetje tussenin vallen. Maar ook zien we hierin een verandering als we steeds verder in het verhaal komen. Het verhaal krijgt meer volwassenheid en ook begint de spanning steeds hogere vormen aan te nemen. Heftige fragmenten geven verklaring aan de titel, een titel die op meerdere punten inzetbaar is. Ondanks de paar puntjes van (opbouwende) kritiek ben ik aangenaam verrast door dit debuut. Juist door het schrijven vanuit meerdere perspectieven wordt de lat gelijk hoog gelegd. Maar Vaneman laat zien dat ze dit goed kan handelen. Daarnaast heeft ze een prachtige beeldende schrijfstijl waardoor bepaalde fragmenten extra rauw op je dak komen en lang op je netvlies blijven staan. De gedachten van de personages weet ze uitstekend over te brengen waardoor de lezer zich goed kan inleven. De auteur is best keihard voor haar personages, en laat dan ook niet alles eindigen zoals de lezer zal verwachten. En dat kan er behoorlijk flink inhakken. 

Enige teleurstelling vinden we op de laatste bladzijde, want het verhaal is nog niet klaar. Vragen blijven nog onbeantwoord, hiervoor moeten we wachten op het tweede deel: Doodsangst. Graag had ik al willen doorlezen. Wat ik me in ieder geval al afvraag, als Angstschreeuw al zo’n passende titel is, wat kunnen we dan wel niet verwachten van het vervolg Doodsangst. 

Angstschreeuw is een debuut dat het lezen meer dan waard is.

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan Annemieke Vaneman voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

Titel: Angstschreeuw |Auteur: Annemieke Vaneman
Uitgever: Boekscout | 9789464313642| Blz: 220
Verschijningsdatum: mei 2021

BookSpot de online boekwinkel

Schillers dubbelliefde – Mariska Overman- Gastrecensie van Diane Kooistra

Schillers dubbelliefde – Mariska Overman- Gastrecensie van Diane Kooistra

Mariska Overman (1970) debuteerde in 2017 met Hoofdzaak, de start van een serie rondom ex-rechercheur en overledenenverzorger Isabel Dieudonné. Het tweede deel, Voltooid (2018), ontving maar liefst vier sterren in de beruchte VN Thrillergids. Ook het derde deel, Verdoemd (2019), werd goed ontvangen door lezers en recensenten. In de zomer van 2019 verscheen haar eerste Kobo Original: Het geheim van Grace. Hiermee slaat ze een andere weg in. Dit verhaal is te omschrijven als een feelgoodmysterie, gebaseerd op historie en folklore, en met een vleugje bovennatuurlijke spanning. Met het boek Schillers dubbelliefde laat ze zien zich thuis te voelen in diverse genres.

Achterflap: In de zomer van 1788 brengen de zusjes Lengefeld een heerlijk onbezorgde tijd door met Friedrich Schiller. Hoewel hij hun beider harten weet te stelen, kan hij met slechts een van hen trouwen. Charlotte wordt Schillers bruid, maar kan hij daarmee Caroline vergeten? Als in 1805 zijn dood nadert zal Charlotte een onomkeerbare keuze maken.

Journaliste Johnny mag in 2008 een persconferentie in Weimar bezoeken. Een ideale ontsnapping aan thuis, waar haar liefdesrelatie niet lekker loopt. De schedel van de 18e-eeuwse dichter Schiller, die naast Goethe in de hertogelijke tombe in Weimar zou moeten liggen, blijkt niet de zijne te zijn. Johnny raakt verstrikt in een wonderlijke zoektocht naar de verdwenen schedel die haar dwars door de wereld van de kunsthandel leidt en toont dat het verleden nog altijd van invloed is op het heden.

In dit losjes op ware feiten gebaseerde mysterie worden heden en verleden naadloos met elkaar verbonden. Een romantisch kostuumdrama en spannende hedendaagse pageturner ineen.

Recensie

Johnny, een jonge vrouw en journaliste, krijgt van haar hoofdredacteur een klusje. Ze moet naar Duitsland om een kort verslagje te doen van een persconferentie over de schedel van de Duitse schrijver Friedrich Schiller. Ze vertrekt naar Weimar. Maar als ze in contact komt met Noud wordt het korte verslagje een spannende zoektocht naar het daadwerkelijke verhaal. Dit wordt afgewisseld met het verhaal van Friedrich Schiller zelf, de jaren waarin hij een bijzondere band heeft met twee zussen en waarin hij steeds zieker wordt. Waar standen en rangen de liefde bepalen maar kan dat wel altijd?

Je moet ook helemaal niet verder gaan, dat is niet verstandig.’

De beide verhalen zijn heel verschillend maar hebben toch overeenkomsten. Vooral als Johnny de boeken van en over deze Schiller gaat lezen en zich verdiept en soms verliest in zijn gedichten. Wat bijzonder is, is dat Overman bij elk verhaal de juiste toon weet te zetten en sfeer uit de tijd waarin het zich afspeelt perfect weet weer te geven.
Mariska Overman heeft grondig onderzoek gedaan naar alles wat zich in dit boek afspeelt, ze is er drie jaar mee bezig geweest. Dat is merkbaar als men leest over de geschiedenisfeiten, ze wil graag beide kanten van het verhaal vertellen. Ze gebruikt ook veel teksten van Schiller in haar verhaal en lijkt zich net als de hoofdpersoon Johnny helemaal onder te dompelen in de persoon Schiller zelf. Soms lijkt het alsof Overman en Johnny een en dezelfde persoon zijn.

Er komen in Schillers dubbelliefde veel zaken aan bod zoals het stelen van kunst door de nazi’s, het leven in de DDR na de Tweede Wereldoorlog en zelfs de kunstmaffia. Door de boeiende schrijfstijl van de auteur lukt het om bij “de les” te blijven maar halverwege het boek lijkt het toch een beetje veel te worden. Waar wil ze met haar verhaal naar toe? Ze verliest daarbij een beetje de rode draad wat erg jammer is, want zo loop je het risico dat lezers afhaken.
Toch loont het om door te lezen want de laatste hoofdstukken maken het de moeite waard.
Overman weet de emoties en gedachten van de hoofdpersonen in heden en verleden goed neer te zetten. Ik vond de namen en hun herkomst echt goed gevonden en ook dat je leest dat emoties van de hoofdpersonen uit het verleden ook bij de hoofdpersonen uit het heden terug te vinden zijn.

Je moet erop kauwen om het te proeven.

Schillers dubbelliefde is een zeer gedetailleerde, met vlagen spannende roman die meerdere belangrijke geschiedenisfeiten aantikt. Overman gaat alleen soms net iets te diep in op de onderwerpen waardoor men vergeet waarvoor Johnny eigenlijk op pad was.

3½***

Diane Kooistra

Met dank aan Gloude Publishing voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Schillers dubbelliefde is verkrijgbaar als e-book en vanaf 9 juli 2021 ligt de paperback in de winkel.

Titel: Schillers dubbelliefde|Auteur: Mariska Overman
Uitgever: Gloude Publishing |9781774533482 (e-book)|Blz: 352
Verschijningsdatum: mei 2021

Klik hier voor een inkijkexemplaar

Schillers dubbelliefde is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

De dwaas – Lydia Albadoro – Recensie

De dwaas – Lydia Albadoro – Recensie

Lydia Albadoro-Van Houten debuteerde in 2015 met Doodstil. Haar tweede thriller Het vervloekte huis werd een bestseller. In 2019 verscheen Ruis, het vervolg op deze thriller. In 2017 verscheen de standalone Prooi en in 2020 Schim. De dwaas is het eerste deel van de Arcanareeks met Connor Grant in de hoofdrol.

Drie jaar geleden verdween Riley, de dochter van rechercheur Connor Grant en zijn vrouw Sam. Een vermissing die nog steeds niet is opgelost. Het verdriet was voor Sam te groot, een half jaar geleden heeft ze zelfmoord gepleegd. De twee belangrijkste mensen zijn uit Connors leven verdwenen en hij besluit afstand te nemen van zijn oude leven. Nu leidt hij een teruggetrokken leven als schrijver. Als hij van de mysterieuze Leyla Rivers de opdracht krijgt om het dorpje Alttown te onderzoeken, raakt hij geïntrigeerd door haar verhaal. Nieuwsgierig naar antwoorden reist hij af naar dit dorp, afgesloten van de moderne wereld en waar de mensen leven als mormonen. Een dorp dat een duister geheim verbergt.

“‘Is het zo moeilijk om te geloven in iets groters? Dat is juist waar het allemaal om draait.'”

De dwaas begint met een proloog waarin Riley een rol speelt, maar het is niet duidelijk of dit nu echt is of een droom. Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van Connor Grant, in de derde persoon. De proloog heeft al snelheid in zich en zodra het verhaal aanvangt wordt het tempo alleen maar hoger. Doordat het tempo van het geschrevene erg hoog ligt, is er een kans dat men af en toe de draad kan kwijtraken. Dit hoge tempo is echter wel typerend voor deze auteur. Dit geldt ook voor de keuze haar verhalen in het buitenland af te laten spelen en de personages on-Nederlandse namen te geven. Dit geeft het gevoel een boek te lezen van een buitenlandse auteur. De personages blijven nog wat vlak, maar daar dit het eerste deel van een tweeluik is, is de verwachting dat de personages in het tweede deel hun verdere uitwerking krijgen.

De dwaas is niet zomaar een standaard (vrouwen)thriller. Het doet denken aan de thrillers van de auteur Dean Koontz, waarin de elementen horror, fantasie, science fiction en mysterie terug te vinden zijn. Veel fantasie, maar toch zijn er ook herkenbare thema’s in verweven. Toch kan een verhaal net iets te ver van de werkelijkheid afstaan, waardoor er eigenlijk alleen nog maar fantasie overblijft. De vraag is dan toch wat de auteur precies wil vertellen en of er een bepaalde boodschap in het verhaal zit. De filmische en soms ook ongrijpbare verteltrant van Albadoro kan de verbeelding zo sterk prikkelen, dat sommige fragmenten behoorlijk heftig kunnen binnenkomen. Het geeft het verhaal iets speciaals mee, net als de diverse elementen, maar het gevaar daarvan is ook dat hiermee een specifieke doelgroep afgebakend wordt. Daartegenover zal de echte liefhebber van snelle en donkere thrillers juist smullen van dit – soms – ongrijpbare verhaal. Met de spanning zit het in ieder geval wel goed!

‘Een bovennatuurlijke vrouwenthriller voor de lezer die net dat beetje meer wil.’

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan Kabook Uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Mijn recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Titel: De dwaas|Auteur: Lydia Albadoro
Uitgever: Kabook uitgevers |9789083042428|Blz: 300
Verschijningsdatum: mei 2021

De dwaas is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Kwelling – Tamara Geraeds – Recensie

Kwelling – Tamara Geraeds – Recensie

Vijf jaar geleden verdween de zesjarige Colin spoorloos. Niets is sinds die tijd meer hetzelfde in het leven van familie Kaakmans. Christina, de oudere zus van Colin, voelt zich schuldig, haar moeder Ellen ligt regelmatig met zware migraine op bed en haar vader probeert alles bij elkaar te houden en begraaft zich verder in zijn werk.

Door haar schuldgevoel grijpt de achtentwintigjarige Christina naar de drugs. Deze maakt dat ze zich beter voelt, maar ze heeft steeds meer nodig. Als ze iets vreemds aan haar moeder ontdekt, heeft ze nog meer onrust en begint ze zelfs te vrezen voor haar leven.

Mijn moeder heeft iets gedaan waartoe ik haar niet in staat achtte. Wie weet wat er nog meer is veranderd aan haar.

Kwelling start met een krantenbericht die verteld over een gruwelijke vondst. Dit maakt gelijk nieuwsgierig en zet aan tot doorlezen. Het verhaal wordt afwisselend verteld door Christina en Ellen. Christina vanuit de eerste persoon, Ellen vanuit de derde persoon. Het is wel Christina die de meeste aandacht trekt. Christina haar verhaal is in chronologische volgorde, bij Ellen wordt er vaak teruggesprongen in de tijd. De datums staan duidelijk aangegeven maar toch is het soms even nodig terug te bladeren om weer een goed overzicht te krijgen.

De onrust in Christina, die grotendeels veroorzaakt wordt door haar drugsgebruik wordt heel goed neergezet door de auteur, al krijgt het verhaal op zich zo ook wat onrust mee. Heel soms raakt hierdoor het overzicht kwijt maar het geeft dan wel weer heel goed weer wat drugs met iemand doet. En wat er dan in zo’n iemand kan omgaan. In het geval van Ellen is er steeds de vraag wat er nu allemaal gebeurt en wat is er allemaal van waar, wat is echt?

Met een kreet die alleen in haar hoofd hoorbaar is, springt ze naar voren. In een flits draait hij zich om, zijn donkere ogen groot van verbazing, zijn iele armen als uitstekende twijgen aan een dode boom.’

De spanning komt in Kwelling niet op een hoogte die was verwacht. Omdat ik Echo, de eerdere thriller van Geraeds, gelezen heb, had ik een hogere spanningsboog verwacht. Ook hadden de personages iets dieper uitgewerkt mogen worden, maar inmiddels is bekend dat er een vervolg komt en dan ligt er nu wel meer ruimte open voor de verdere ontwikkeling van de personages. De boodschap die in het verhaal verweven zit is niet altijd even duidelijk, mede doordat het drugsgebruik van Christina en het probleem van Ellen de overhand heeft. Hierdoor komt de onderliggende boodschap een beetje in de verdrukking. Ook is er soms sprake van enige herhalingen waardoor er gedeeltes zijn die een beetje naar langdradigheid neigen. Hierdoor werd heel af en toe het leestempo vertraagd maar niet op een erg hinderlijke manier.

De schrijfstijl van Geraeds is soepel en eenvoudig en dit maakt het toegankelijk voor een grote doelgroep. Het verhaal is bij tijd en wijle behoorlijk beangtigend totdat er meer bekend wordt over Ellen. Dan wordt ook het thema helder, een thema dat zeer weinig voorkomt in een thriller. Wat dat betreft heeft Geraeds een uniek onderwerp gekozen en de wijze waarop zij het heeft verwerkt getuigt van een grote fantasie.

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan uitgeverij Kramat voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Kwelling|Auteur: Tamara Geraeds
Uitgever: Kramat|ISBN: 9789462420984|Blz: 256
Verschijningsdatum: maart 2019

Kwelling is verkrijgbaar bij elke (online)boekhandel.

Mijn kartonnen broer – Ronald van den Broek – Recensie

Mijn kartonnen broer – Ronald van den Broek – Recensie

Ronald van den Broek studeerde Gezondheidswetenschappen en Rechten en werkt momenteel als jurist. Al zijn hele leven verslindt hij thrillers en sinds het verschijnen van de eerste Nicci French is hij verslingerd geraakt aan het genre literaire thriller. Het lezen van thrillers en schrijven van verhalen leidde in 2014 tot de eerste serieuze aanzet van een manuscript en na ruim anderhalf jaar verscheen zijn eerste literaire thriller Varkensbloed in chocolade. In 2016 verscheen Beschermduivel en nu is zijn derde thriller Mijn kartonnen broer verschenen. Ronald is al weer bezig aan zijn vierde boek.

De Rotterdamse Mila van Efferen is zelfstandig fysiotherapeut en heeft samen met Nynke een praktijk. De bijnaam van Mila is Step omdat ze altijd een step als vervoersmiddel gebruikt. Mila leidt een rustig leven al is er het een en ander gebeurd wat nog niet allemaal verwerkt is. Op een dag ontvangt Mila een rouwkaart. Wie de overledene is weet ze niet, maar de tekst op de rouwkaart zet haar aan het denken en ze besluit naar de begrafenis te gaan. De overledene heeft een briefje met opdrachten voor haar achtergelaten en het rustige leventje van Mila is voorbij. Het zijn geen makkelijke opdrachten die ze uit moet voeren en het is alsof ze regelrecht in een nachtmerrie belandt. Samen met de bevriende journalist Jason komt Mila tegenover grootmachten te staan die een wereldschokkende missie te volbrengen hebben en daarbij niets en niemand schuwen.

Mijn hersenen schreeuwen me toe dat ik moet maken dat ik wegkom, maar mijn lichaam trilt zo hevig dat het me niet lukt om op te staan.’

De vorige twee thrillers gelezen te hebben vormt de verwachting een typische Nederlandse thriller te gaan lezen. Maar doordat deze thriller zich grotendeels in het buitenland afspeelt, voelt Mijn kartonnen broer wat on-Nederlands aan en gaat hiermee al voorbij aan de verwachting. Er is een rustige start maar al snel komt er een hoger tempo opzetten. De opdrachten die de overledene aan Mila heeftt gegeven laten haar in mysterieuze situaties belanden waarbij de spanning regelmatig even superhoog opgevoerd wordt. De reden van deze opdrachten is onbekend en zo blijft het ook geruime tijd een raadsel waar het verhaal heen gaat. Helaas blijven ook de personages een beetje een raadsel, deze blijven wat vlak en op afstand staan waardoor het niet helemaal lukt in de personages te verplaatsen.

Een harde trap in mijn zij is het laatste dat ik waarneem voordat het licht om me heen dooft en ik een aangenaam vacuüm inglijd waar ik enkel word omgeven door absolute stilte.

Duidelijk is dat de auteur zijn schrijven naar een hoger niveau heeft getild, maar af en toe doet het nog wat geforceerd aan. Hierdoor mist er, zoals in de vorige thrillers, enige soepelheid en laat het boek zich, mede door lange zinnen, minder prettig lezen. Daarentegen is het thema, vrede op aarde, goed gekozen en de manier waarop men dit wil bewerkstelligen geeft een beangstigend toekomstbeeld. Een geloofwaardig toekomstbeeld dat filmisch wordt neergezet, al was er wel een fragmentje dat niet onmogelijk leek maar toch … Naast het toekomstbeeld zijn er ook situaties die door de actualiteit afschrikwekkend zijn. De verklaring van de titel wordt al snel helder en zorgt, ondanks de ernst van het verhaal, voor een kleine komische noot.

Mijn kartonnen broer is een pageturner maar dan wel in de vorm van een actiethriller. Vele actiemomenten waarbij Mila als een stoere vrouw wordt geprofileerd. Wel een vrouwenthriller maar een die niet helemaal aan mijn verwachtingen heeft voldaan.

3½***

Titel: Mijn kartonnen broer|Auteur: Ronald van den Broek
Uitgever: Palmslag|ISBN: 9789493059054|Blz: 426
Verschijningsdatum: maart 2019

Mijn kartonnen broer is verkrijgbaar bij elke (online)boekhandel.

Een wreed voorjaar – Lilian Schneider – Recensie

Een wreed voorjaar – Lilian Schneider – Recensie

Lilian Schneider studeerde Informatiedienstverlening en Management. Ze werkte bij een bank en daarna vol passie bij verschillende openbare bibliotheken in Groningen en Zaanstad. In 2014 verscheen haar debuutthriller Aquamarijn.

Lena Schier, bedrijfsrechercheur, heeft een leuke nacht gehad maar ze heeft er wel een flinke kater aan overgehouden. Het is nog vroeg in de ochtend maar Lena gaat een stukje hardlopen met de hoop zo haar kater kwijt te raken. Maar tijdens haar rondje treft ze haar onenightstand Aref van de afgelopen nacht dood aan op de vloer van een muziekkoepel. Aref is door een misdrijf om het leven gekomen. Als Lena niet veel later door haar zus Sara gevraagd wordt om te helpen bij het zoeken naar Fee, een vriendin die vermist is, zijn er diverse aanknopingspunten. Meerdere personen in Fee haar omgeving blijken een verborgen agenda te hebben. Lena gaat op onderzoek uit en het lijkt erop dat de moord op Aref niet op zichzelf staat.

Een wreed voorjaar wordt afwisselend verteld vanuit meerdere perspectieven: Lena, Joost, Fee en Luuk. Joost is de psycholoog van Fee en Luuk is haar buurman en tevens zeer goede vriend. Lena is een stille, afstandelijke vrouw en wordt weleens een harde tante genoemd. De breuk met haar ex Mila is haar niet in de koude kleren gaan zitten en om een nieuwe start te maken is ze teruggegaan naar Appingedam. Fee is een vrouw die last heeft van angstaanvallen en daarvoor bij Joost in therapie is. Luuk is de grote steun en toeverlaat van Fee. Bovenaan de hoofdstukken staat de naam van degene die op dat moment aan het woord is.

De auteur heeft een beknopte schrijfstijl, ze gebruikt korte en strakke zinnen. Vergeleken met haar vorige boek is het geheel nu wel soepeler en zijn de zinnen beter samengesteld waardoor het minder staccato is. Er is hier ook meer aandacht besteed aan de uitwerking van de personages en deze krijgen meer diepgang. Toch blijft het hoofdpersonage Lena nog wat vlak, maar er is een vermoeden dat dit niet het laatste boek is met deze hoofdpersoon en dat daardoor bewust een aantal dingen zijn blijven liggen. Het verhaal ansich komt gelijk goed op gang maar er wordt ook al behoorlijk vlot veel weggegeven. Het verband tussen de verschillende verhaallijnen is al snel helder en veel ontwikkelingen zijn al te voorzien wat ten koste gaat van de spanning en een groot verrassingseffect blijft jammer genoeg uit. De thema’s en de bijbehorende psychologie zijn op een mooie wijze verweven en geven een goede lading aan het verhaal alleen is dit net niet voldoende om helemaal tevreden te zijn over het geheel. Het is alsof de auteur zich vastgebeten heeft in het verbeteren van haar schrijfstijl en de uitwerking van de personages waardoor de andere elementen iets op de achtergrond zijn geraakt. Een wreed voorjaar is met plezier gelezen, maar het voelt meer als een spannende roman dan een thriller.

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Een wreed voorjaar| Auteur: Lilian Schneider
Uitgever: Passage| ISBN: 9789054523581|Blz:
Verschijningsdatum: september 2018

Een wreed voorjaar is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:

Bol.com

De dood heeft blauwe ogen – Karin Hazendonk – Recensie

De dood heeft blauwe ogen – Karin Hazendonk – Recensie

Karin Hazendonk (Utrecht, 1961) is in het dagelijks leven werkzaam als boekhouder. In 2013 debuteerde Karin met haar eerste (voor)leesboekje Kunnen vissen dromen. Haar eerste debuutthriller verscheen in 2014 en daarmee maakte ze haar grote droom waar: het schrijven van thrillers. Karin heeft inmiddels meerdere thrillers geschreven en De dood heeft blauwe ogen is de tweede thriller die verschenen is bij uitgeverij LetterRijn.

‘Thuis … het was een gevangenis waar nog net de tralies voor de ramen ontbraken.’

Hannah is bijna zestien en net als elke puber van deze leeftijd is ze haar grenzen aan het verleggen. Niet makkelijk want haar ouders zijn behoorlijk streng. Dit is wel anders bij haar vriendin Ilse. Haar ouders zijn bijna nooit thuis en Ilse mag haar eigen gang gaan. Als er een schuurfeest wordt georganiseerd in een nieuw partycentrum bij hun in de buurt verzint Hannah een smoes om naar dit feest te kunnen gaan. Een geweldig feest maar als het feest is afgelopen is Hannah verdwenen. Spoorloos verdwenen. Haar vader is radeloos en haar moeder kruipt in haar eigen wereldje, iets wat ze eigenlijk al jaren doet. De vermissing van Hannah maakt des te meer duidelijk dat dit huwelijk op springen staat. Loes de Koning is sinds kort familierechercheur en de vermissing van Hannah is haar eerste zaak. Haar chef heeft weinig vertrouwen in haar en dat maakt haar onzekerheid alleen maar erger. En dan raakt ze ook nog persoonlijk betrokken. Als er zwaar verminkte mannen worden gevonden komt haar oude vechtlust terug en ze is vastbesloten Hannah te vinden en deze zaak op te lossen.

De dood heeft blauwe ogen heeft meerdere verhaallijnen die duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn en verhaalt vanuit een wisselend perspectief. De eerste hoofdstukken worden rustig opgebouwd maar al snel gaat het tempo omhoog. De vermissing van Hannah brengt alles in rep en roer en de auteur weet hierbij de gevoelens van paniek en machteloosheid goed weer te geven. Er worden vraagtekens gezet bij het gedrag van Martine, de moeder van Hannah. Terwijl er met man en macht naar Hannah gezocht wordt, sluit Martine zich af en dit maakt nieuwsgierig naar de reden waarom.

‘Hier creëerde ze haar eigen, veilige cocon. Afgeschermd tegen Jan en alle ellende die op haar af leek te komen.’

Terwijl we de zoektocht naar Hannah volgen, worden ondertussen de personages uitgewerkt. Over het algemeen worden de personages prima uitgediept alleen Loes de Koning blijft wat vlak. Dit geeft wel een opening naar een eventuele verdere ontwikkeling van dit personage oftewel meerdere boeken met dit personage zouden een optie kunnen zijn. De meeste sympathie in het boek gaat uit naar Jan van Dijk, de vader van Hannah. De spanningsboog in De dood heeft blauwe ogen komt niet tot grote hoogte maar heeft een mooie opbouw. Bij tijd en wijle wordt de spanning opgevoerd en zo nu en dan zijn er fijne rustpunten aanwezig. De ontwikkelingen volgen elkaar prima op waardoor het verhaal continu onderhoudend en interessant blijft. De gruwelijkheden die in dit boek voorkomen zijn door de auteur weer beeldend beschreven en doet de maag soms omdraaien. De manier van beschrijven is een sterk onderdeel van de schrijfstijl van Hazendonk en ook in dit boek laat ze zich wat dat betreft weer van haar beste kant zien. De verwachting van het verhaal wordt helaas niet helemaal waargemaakt. Er worden net iets te snel dingen weggegeven waardoor er wat voorspelbaarheid ontstaat en dat is jammer. De verwachting was een hogere spanningsboog maar dit wordt helaas teniet gedaan door het voorspelbare.

‘Wat als iemand zijn dochter iets had aangedaan en wat zou hij doen als hij te weten kwam wie dat was? Hij was geen gewelddadig man, nooit geweest, maar Jan wist niet of hij voor zichzelf kon instaan als hij erachter kwam.’

Anderzijds heeft de auteur met De dood heeft blauwe ogen een geloofwaardig verhaal neergezet, een met een waarschuwing. Een die je doet realiseren dat dit je eigen dochter ook kan overkomen. En Hazendonk weet de impact hiervan, wat het bijvoorbeeld met een ouder doet, of met degene zelf, uitermate indringend neer te zetten. Een impact waarvan de gevolgen niet te overzien zijn…

3½***

Met dank aan uitgeverij LetterRijn voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar. Met dit boek heb ik meegedaan aan de leesclub op VrouwenThrillers.nl

Klik hier voor een leesfragment

Titel: De dood heeft blauwe ogen| Auteur: Karin Hazendonk
Uitgever: LetterRijn| ISBN: 9789491875571| Blz: 320
Verschijningsdatum: juni 2018

De dood heeft blauwe ogen is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
LetterRijn
Bol.com

De minnaar – Jet van Vuuren – Recensie

De minnaar – Jet van Vuuren – Recensie

Omschrijving

Als het levenloze lichaam van de bejaarde Charlie Meijer onderaan de trap van haar woning in Amsterdam wordt gevonden, wijst niets op een onnatuurlijke dood. Er wordt verondersteld dat Charlie na een duizeling van de trap is gevallen. Haar kleindochter Dottie denkt daar anders over. Zij kan zich niet voorstellen dat haar levenslustige oma zomaar onwel is geworden en vermoedt dat er sprak is van een misdrijf. Daarin blijkt zij echter de enige. Totdat ze op de uitvaart een paar geheimzinnige mensen uit het verleden van haar oma ontmoet van wie ze het bestaan niet kende.

De minnaar las ik voor VrouwenThrillers.nl, voor mijn recensie klik hier

 

Titel: De minnaar| Auteur: Jet van Vuuren
Uitgever: Karakter| ISBN: 9789045215860 |Blz: 304
Verschijningsdatum: april 2018

De minnaar is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Een fatale vergissing – Esther Vermeulen – Recensie

Een fatale vergissing – Esther Vermeulen – Recensie

Esther Vermeulen studeerde economie aan de HES in Rotterdam, heeft een gezin en werkt parttime bij een IT-bedrijf. De boeken in de serie Bureau MaRit spelen zich deels af in haar geboorteplaats Rotterdam en omgeving.

Een fatale vergissing is het vijfde deel in de Bureau MaRit reeks. Het is leuk de eerdere delen gelezen te hebben, maar daar de zaak op zichzelf staat is het niet noodzakelijk. Vermeulen grijpt ook af en toe terug naar het verleden waardoor de karakters voldoende uitgediept worden. Voor meer diepgang van de personages is het wel raadzaam de eerdere delen lezen.

Marit Johansen is inmiddels al ruim twee jaar de trotse eigenaar van detectivebureau MaRit, waarbij ze assistentie kreeg van haar broer James. Maar James heeft zich teruggetrokken, tot grote spijt van Marit. Maar gelukkig is daar Jack, haar collega privédetective die wel tijd over heeft. Ze besluiten de handen ineen te slaan al heeft Marit wel zo haar twijfels of Jack zakelijk en privé gescheiden kan houden daar ze inmiddels samen al een aantal romantische ontmoetingen achter de rug hebben. Marit is nog niet zeker van haar gevoelens want ze heeft nog een zwak voor haar ex Dix die bij de recherche Rotterdam Rijnmond werkt. De eerste zaak die Marit en Jack samen moeten oplossen is nogal een vreemde zaak. Benno Mus, de man die hun heeft ingeschakeld heeft het gevoel dat hij gevolgd wordt. Vooral als hij ’s avonds een rondje wandelt met zijn hondje. Maar verder wil de man niets zeggen. Een beetje saaie zaak, totdat Dix een zaak onder handen krijgt die verband lijkt te houden met hun onderzoek.

Het boek omvat twee verhaallijnen en in de tweede verhaallijn wordt al snel duidelijk dat we hier te maken hebben met een zeer beladen thema. Door deze verhaallijn zijn er al snel vermoedens dat er een verband is met Benno Mus. Maar toch weet de auteur alles zo te omzeilen dat het lange tijd duurt voordat de verbanden zijn gelegd en duidelijk wordt hoe alles in elkaar zit. En is alles duidelijk dan voel je zelfs een beetje sympathie voor de daders. Want het is o zo begrijpelijk en in te voelen waarom…

Esther Vermeulen schrijft met een vlotte pen, maar toch bemerkte ik dat het verhaal af en toe zijn vaart verloor, wat ook een beetje ten koste ging van de spanning. Het is vooral het beladen thema dat de interesse heeft en wat dit verhaal inhoud geeft. Gelukkig weet de auteur het allemaal niet te zwaar te maken door met regelmaat wat humor in het verhaal te verweven. De romantiek ligt iets meer dan anders op de achtergrond maar er is wel een onverwachte situatie waardoor het voor Marit duidelijk wordt naar wie haar hart echt uitgaat. Misschien een verrassing maar misschien ook wel niet.

Een fatale vergissing is een detectiveroman met een thema dat het verhaal inhoudelijk veel diepgang geeft. De lichte spanning maakt dit boek bij uitstek geschikt om even heerlijk tussendoor te lezen al kan het thema een nare nasmaak meegeven.

3½***

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Met dank aan Veltman Uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Wendy Wenning

Titel: Bureau MaRit – Een fatale vergissing | Auteur: Esther Vermeulen
Uitgever: Veltman Uitgevers: ISBN: 9789048316038| Blz: 288
Verschijningsdatum: maart 2018

Bureau MaRit – Een fatale vergissing is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Witte lichamen – Jane Robins – Recensie

Witte lichamen – Jane Robins – Recensie

Jane Robins begon haar carrière als journalist bij The Economist, The Independent en de BBC. Als expert in historisch forensisch onderzoek publiceerde ze eerder drie non-fictieboeken over misdaad. Nu laat ze haar krachten los op fictie, en met succes. Witte lichamen werd al in tien landen vertaald en lovend onthaald.

Callie en Tilda zijn tweelingzussen en een helder voorbeeld dat tweelingzussen heel verschillend kunnen zijn. Hun karakters zijn totaal verschillend waardoor de band onderling niet zo hecht is als je zou verwachten. Maar toch verandert er wat als Tilda Felix leert kennen. Normaal gesproken hield ze Callie op grote afstand maar nu betrekt ze Callie ineens in haar leven. Tilda is een aanstormende actrice en haar vriend Felix is bankier. Het lijkt de perfecte relatie totdat Callie erachter komt dat Felix een controlfreak is en regelmatig woedeaanvallen heeft. Sinds Tilda Felix kent laat zij zich door hem overheersen en is zichzelf niet meer. Ze is gestopt met werken en haar eetlust is minimaal.
Callie maakt zich zorgen en sluit zich aan bij een forum op internet voor slachtoffers van mishandeling. Ze hoort heftige verhalen op dit forum en als een van haar onlinecontacten het slachtoffer wordt van haar gewelddadige man komen er twijfels. Wat moet ze doen? Moet ze iets ondernemen? En dan krijgt ze het bericht dat Felix is overleden, vermoedelijk aan een hartaanval. Of heeft er iemand actie ondernomen en is Felix vermoord?

Witte lichamen wordt vanaf het begin overheerst door een wat donkere setting. Voortdurend overheerst er een naargeestig gevoel. Het ziet ernaar uit dat Callie een obsessie heeft. Een obsessie voor haar zus. Ze wil continu dichtbij haar zus zijn en de band voelen die tweelingzussen horen te hebben. Ze ziet Tilda wegkwijnen sinds ze een relatie heeft met Felix en het enige dat voor haar telt is dat ze haar zus wil redden. Maar op de een of andere manier is haar zus ongrijpbaar. Er zijn hoofdstukken die teruggrijpen naar het verleden waar de karakters van Callie en Tilda iets meer uitgediept worden en waar je de zussen beter leert begrijpen. Maar er blijven nog genoeg vragen over.

Robins wekt door de obsessie van Callie een bepaalde verwachting en het is continu wachten op dat moment dat alles opengegooid wordt. Het is lang wachten op dat moment en als het eenmaal zover is worden alle verwachtingen en vermoedens weggevaagd. Er was al voortdurend een gevoel dat er iets was dat niet te voorzien zou zijn, maar de gedachten zijn geen moment die ene richting op gegaan. Robins weet met haar schrijfstijl voortdurend een beklemmend gevoel op te roepen en het verhaal een goede aantrekkelijke sfeer mee te geven. De spanningsboog is niet hoog en er had iets meer vaart in mogen zitten maar alles is toch voldoende om de lezer te blijven intrigeren en de wijze waarop de lezer op het verkeerde been wordt gezet is een complimentje waard.

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

 

Titel: Witte lichamen | Auteur: Jane Robins
Uitgever: Prometheus | ISBN: 9789044632668 | Blz: 320
Vertaling: Ireen Niessen
Verschijningsdatum: november 2017

Witte lichamen is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Moord om de hoek – Vera Stupena – Recensie

Moord om de hoek – Vera Stupena – Recensie

Vera Stupenea werd geboren in Siberië, Rusland. Na haar studie ging Vera werken bij de Verenigde Naties in Chisinau. Een jaar later kreeg ze een studiebeurs om in Nederland te studeren en in 1997 kwam Vera naar Nederland. Na het voltooien van haar opleiding werd ze docent Engels aan het Petrus Canisius College in Alkmaar. Een paar jaar later begon Vera met het schrijven van Engelse lesboeken voor verschillende educatieve uitgeverijen, zoals Malmberg, ThiemeMeulenhoff, Noordhoff Uitgevers enz. Inmiddels is zij auteur van ruim 40 educatieve boeken. Moord om de Hoek is haar debuut als fictie-auteur.

Op de cover van Moord om de hoek zien we een stenen muur waar het bloed vanaf druipt. Een mooie cover die aanspreekt. De tekst is gedrukt op ruw papier en voordat het verhaal aanvangt is er een bladzijde waarop afgebeeld een muur voorzien van titel en naam auteur.

 

Het eerste hoofdstuk is al gelijk behoorlijk heftig, deze verhaalt over de dood, de zelfmoord, van Sophie. Vanaf dat moment zit er ook meteen een mooie vaart in het verhaal. Een fijn duidelijk lettertype dat makkelijk leest en samen met de vaart leest Moord om de hoek prettig. In de verschillende verhaallijnen maken we kennis met diverse personages waar de hoofdrollen zijn toebedeeld aan Jonna en Pieter. Jonna is lerares en de mentor van Sophie en Pieter is de rechercheur die twijfelt aan de zelfmoord van Sophie. Jonna zit momenteel in een vechtscheiding waarbij haar zoon Chris de speelbal is. Bij zijn vader mag hij alles en dat is natuurlijk helemaal geweldig, maar daarentegen moet hij als twaalfjarige meestal wel voor zichzelf zorgen. Zijn vader geeft zijn moeder overal de schuld van en dat maakt het voor Chris ook niet makkelijk. Een voorbeeld van hoe het vaker gaat met een scheiding en helder neergezet door de auteur. Jonna krijgt het extra moeilijk in dit verhaal omdat ze als verdachte wordt gezien rond de (zelf)moord van Sophie.

 

De auteur laat in Moord om de hoek diverse thema’s de revue passeren en geeft hiermee een mooie afwisseling in het verhaal. Er is een verdachte zaak die opgelost moet worden maar tevens zijn er meerdere herkenbare issues. In de zaak die moet worden opgelost wordt er weinig weggegeven waardoor de spanningsboog voortdurend op een uitstekend niveau wordt gehouden. Daarnaast wordt de romantiek ook niet vergeten, de aantrekkingskracht tussen Jonna en Pieter is groot. Een rechercheur die verliefd wordt op een verdachte is geen uniek gegeven maar er is gelijk een klik met deze personages en je gunt ze dan ook alle geluk van de wereld en leeft met ze mee.

 

Met maar 159 bladzijden is Moord om de hoek snel uitgelezen en vooral de prettige vlotte schrijfstijl is er debet aan. Maar wel een leuk boek om gelezen te hebben, een veelbelovend debuut en een echte vrouwenthriller. Inmiddels is Vera bezig met haar tweede thriller. Voorbij (werktitel) is een spannende thriller met een aantal smaakmakende en actuele elementen zoals erotiek, mystiek, drones enz. Na het lezen van dit debuut ben ik zeker benieuwd naar dit volgende boek.

 

3½***

 

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

 

Wendy Wenning

 

Titel: Moord om de hoek | Auteur: Vera Stupenea
Uitgever: Scelta Publishing | ISBN: 9789491884672 | Blz: 159
Verschijningsdatum: September 2017

 

Moord om de hoek is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of bij:
Bol.com

 

Gratis Verzending Top100 verzending

Weet je nog? – Nora Roberts en J.D. Robb – Recensie

Weet je nog? – Nora Roberts en J.D. Robb – Recensie

Door haar naam te veranderen en een nieuw leven te beginnen hoopte Laine Tavish haar verleden achter zich te kunnen laten. Ze heeft een antiekhandel in een klein dorpje en leeft een rustig leven. Het gaat ook een hele tijd goed totdat een man haar winkel binnenkomt met een cryptische waarschuwing. Als de man daarna vlak voor haar winkel wordt doodgereden herkent zij hem, het is een van de oude maten van haar vader. Haar criminele vader… Het blijkt dat er nog ergens een fortuin moet liggen en dat zij het volgende doelwit is. Iemand wil heel graag dit fortuin in handen zien te krijgen. Laine gaat op zoek met hulp van de zeer aantrekkelijke detective Max. Het vinden van dit verborgen fortuin zal niet alleen Laines toekomst veranderen maar ook die van de volgende generaties – zoals die van rechercheur Eve Dallas.

Weet je nog? bestaat uit twee delen die zich ieder afspelen in een andere tijd. Het eerste gedeelte is Laine het hoofdpersonage en haar leven wordt volledig overhoop gehaald. Degene die achter het verborgen fortuin zit heeft er alles voor over om dit te pakken te krijgen. Detective Max wil ook dit fortuin vinden maar om andere redenen, hij werkt in opdracht van een verzekeringsmaatschappij. Samen met Laine gaat hij op zoek waarbij ze in diverse gevaarlijke situaties terechtkomen. Tegelijkertijd bloeit ook de liefde tussen Laine en Max op en kunnen we genieten van veel romantische scènes in dit boek. Deel twee speelt zich bijna een halve eeuw later af, in 2059 en dan komt Eve Dallas in beeld. In deel een was niet alles afgerond en het is aan Eve om voorgoed het verhaal rond te maken. Ook in dit deel een zoektocht naar een verborgen fortuin, en ook in dit deel wordt de spanning gemixt met veel romantiek en sensualiteit. Dit alles met toevoeging van een flinke dosis humor. De partner van Eve, Peabody, zorgt regelmatig voor een hilarische situaties. Ondanks dat er veel vergevorderde technieken worden besproken krijg je net niet het gevoel science fiction te lezen. Jammer was dat de auteur mijn aandacht niet voortdurend kon behouden, vooral in het tweede gedeelte was er sprake van enige langdradigheid.

Weet je nog? is het eerste boek van deze auteur dat ik gelezen heb. De schrijfstijl is prettig en de uitwerking laat zien dat de kneepjes van het vak beheerst worden. Door de spanning met veel romantiek te mixen is dit een ideaal boek om te lezen als je even bij moet komen van het lezen van een ontzettend gruwelijke thriller en je toch iets spannends wil lezen. Weet je nog? laat alles bezinken en laat je als lezer gewoon lekker genieten van een romantisch spannend verhaal.

3½***

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

 

Titel: Weet je nog?|Auteur: Nora Roberts en J.D. Robb
Uitgever: Boekerij|ISBN: 9789022580844 |Blz: 496
Vertaling: Fast Forward Translations
Verschijningsdatum: augustus 2017

Weet je nog? is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Jitzak – Mili van Veegh – Gastrecensie Mieke Wijnants

Jitzak – Mili van Veegh – Gastrecensie Mieke Wijnants

OVER DE AUTEUR:
Mili van Veegh leeft een teruggetrokken leven in Frankrijk, waar zij haar schrijvershart gevonden heeft. Voor haar debuut is zij tijdelijk teruggekeerd naar haar pied-à-terre in Den Haag om haar Jitzak te delen met het grote publiek.

ACHTERFLAP:
Zizzel, geraakt door het schrijnende verleden van Jitzak en overweldigd door zijn charme en liefde voor haar, stort zich in een relatie met hem. Eindelijk heeft ze weer vertrouwen in de toekomst en bloeit ze op tot de vrouw die ze was voor haar eerdere relatie.
Jitzak, ex-marinier en vrouwenveroveraar, weeft zijn duistere web om haar heen. Voor hij de deur achter zich dichttrekt, glijdt hij in de armen van Atnat, zijn nieuwe liefde.
Gedreven door wanhoop zoekt Zizzel contact met Atnat en vindt in haar een bondgenoot. Samen draaien ze de rollen om en weven hun web om Jitzak.
Een intrigerend verhaal dat diep de ziel betreedt, een verhaal dat iedere vrouw kan overkomen.

OVER DE COVER:
Op een licht grijze ondergrond, lijkend op mist, een grote in het zwart geklede man. Verder een vrouwenhand die een gebaar maakt om de man weg te duwen. De vrouw draagt een opvallende blauwe ring. De titel Jitzak heeft dezelfde blauwe kleur. Nadat ik het verhaal gelezen heb begrijp ik de cover en vind deze in combinatie met de titel subliem gekozen, omdat de inhoud van het boek exact wordt weergegeven. Angstaanjagend en prachtig tegelijk.

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING:
Deze roman begint met een voorwoord van de auteur waarin ze vertelt waarom ze dit verhaal wilde schrijven. Zo is er onder andere te lezen: “Jitzak” is mijn eerste rapsodie die mijn hart heeft geraakt en met wie ik ook het hart van de lezer hoop te bereiken.

Het verhaal bestaat uit drie delen.
Deel 1: Zizzel vertelt hoe ze Jitzak heeft ontmoet. Deel 2: Jitzak laat zijn gedachten de vrije loop. Deel 3: Zizzel ontmoet Atnat.
Maar in alle drie de delen speelt de Jitzak de hoofdrol. Gebruikt hij zijn charme, Joods geloof, zijn ziektes en zware leven om bij de vrouwen in de gratie te komen en blijven. Lees ik hoe deze man (vooruit) denkt, (niet) voelt en wat zijn bedoeling is.
Zizzel heeft een paar relaties achter de rug en geen vertrouwen meer in de toekomst, totdat ze via de datingsite Maxi Jitzak voorbij ziet komen. Haar vriendin Coco vindt het een engerd, maar Zizzel is verkocht. Ze valt voor deze charmante man, barstensvol humor, eerlijk sprekend over zijn situatie, verleden en zijn kinderen.
Daarna gaat het snel. Zizzel is geraakt door Jitzak zijn verleden, stapelverliefd en ze gaan samenwonen in haar huis. Hij draagt haar op handen, zingt liedjes voor haar, overstelpt haar met bloemen en reisjes. Zizzel is eindelijk weer gelukkig en bloeit op tot de vrouw die ze was voor haar eerdere relaties.

“Het liefst wilde hij mijn stem horen, die vulde zijn gemoed zowel als zijn broek”

“En mij wiegde hij in slaap, wanneer ik in bed lag, door eindeloos liedjes te zingen”.

Na bijna drie jaar te hebben samengewoond komt Zizzel erachter, dat Jitzak ook een relatie heeft met Atnat.
Jitzak vertelt ook Atnat over zijn verleden. Precies hetzelfde verhaal als wat Zizzel te horen heeft gekregen. Wederom met zijn charmes en overweldigende liefde naar Atnat toe, gaat ook zij voor de bijl. Blij dat er weer liefde en aandacht in haar leven is na haar scheiding. Ze is stapelverliefd op deze beminnelijke man met zijn fijne houding en manieren, maar wil voorlopig nog niet samenwonen. Atnat is dan nog niet op de hoogte van het bestaan van Zizzel.
Jitzak weet dat Zizzel op de hoogte is van het bestaan van Atnat en toch blijft hij haar bezoeken en overladen met cadeaus, telefoontjes en e-mails. Probeert steeds meer van haar gedaan te krijgen en als dit niet gaat zoals hij wil, heeft hij zo zijn eigen methodes. Ook Atnat komt na drie maanden achter Jitzak zijn werkelijke aard en bedoelingen.

Jitzak gaat erg ver om zijn doel te bereiken en speelt zelfs de vrouwen tegen elkaar uit. Probeert ze te vervreemden van hun kinderen en vrienden. Zizzel is er klaar mee en neemt contact op met Atnat. Deze gelooft Zizzel in eerste instantie niet. Na diverse telefoontjes en e-mail contact komen ze nader tot elkaar en smeden een plan. Ze draaien de rollen om, ondanks alle tegenwerking die ze ondervinden.

“Langzaamaan wennen we aan elkaar, van haar kraakstem ben ik niet meer afkerig, hoewel haar geluid keer op keer doet denken aan zijn wurgende klauwen.”

Liefde maakt blind is hier zeer duidelijk van toepassing. Beide vrouwen zijn niet dom, maar verlangen wel naar liefde en aandacht en dit ontvangen ze van Jitzak.

’s Nachts pulkt ze aan korstjes en slaapt niet.”

Ik haal kanker naar me toe. De operatie is zwaar, de morfine hemels.”

Lukt het Zizzel en Atnat om los te komen van Jitzak en op welke manier?
Het verhaal leest niet gemakkelijk, mede doordat er een langdurig e-mail contact is tussen de vrouwen en Jitzak, die de Nederlandse taal niet echt onder de knie heeft qua zinsopbouw en woordgebruik. Punten laat hij vaker achterwege, daarentegen bedient hij zich van veel uitroeptekens. Hij probeert de mails de ene keer zakelijk, dan weer dreigend te houden om vervolgens weer om te slaan naar zijn beminnelijke “Ik”. Daarbij wordt het verhaal van Jitzak over zijn verleden in feite meerdere keren verteld, omdat hij dit zowel tegen Zizzel als Atnat vertelt en de vrouwen zijn verleden samen ook nog eens onder de loep nemen.

De karakters van Jitzak en de vrouwen worden goed uitgediept. Ook de beschreven omstandigheden en situaties geven een goed beeld van alle drie. Daardoor kon ik mij prima inleven en meevoelen. Er komen nogal wat Joodse uitdrukkingen en woorden in het boek voor, maar als je de betekenis niet weet of weet te achterhalen, doet dit niks af aan het verhaal. De hoofdstukken zijn kort. Het boek bevat een stukje psychologie door de gedachtegang van Jitzak te interpreteren en de visie die de vrouwen hierop hebben te verstaan. Het plot is goed, de spanning en schrijfstijl iets minder.

Het is een realistisch verhaal waarvan ik hoop dat het vrouwen in dezelfde situatie wakker schudt en hun het steuntje in de rug geeft dat nodig is om te breken met hun uitzichtloze relatie.

Het is te groots, we kunnen het zelf niet bevatten.”

3 ½ ***

 

Mieke Wijnants

 

Boektrailer Jitzak  – Mili van Veegh

Titel: Jitzak|Auteur: Mili van Veegh
Uitgever: Ambilicious| ISBN: 9789492551160|Blz: 231
Verschijningsdatum: augustus 2017

Jitzak is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Ambilicious
Bol.com

Geen weg terug – Edward Hendriks – Recensie

Geen weg terug – Edward Hendriks – Recensie

Edward Hendriks is copywriter. Van zijn hand verschenen eerder de thrillers Bloedgeld en Gezworen vrienden, die beiden genomineerd werden voor diverse Nederlandse thrillerprijzen.

Misdaadverslaggever Pieter Volmer is op weg naar een sollicitatiegesprek voor een nieuw tv-programma. Het is Sinterklaasavond en het is al donker. Hij rijdt op een provinciale weg en de regen komt met bakken naar beneden, het zicht is slecht. Maar hij heeft haast en trapt het gaspedaal nog eens wat dieper in. Dan…een doffe klap en de auto rijdt over een soort hobbel. Hij weet de wagen tot stilstand te brengen en gaat kijken waar hij mee in botsing kwam. Dit om het voorwerp in ieder geval van de weg te halen voordat er echt ongelukken gebeuren. De schrik is groot als hij een vrouw ziet liggen. Ze is dood. In blinde paniek verbergt hij het lichaam en hij rijdt verder. Dan blijkt de dode vrouw Eva de Leeuw te zijn, de beroemde producent van het tv-programma. Pieter blijft zwijgen over het gebeuren maar dan blijken er getuigen te zijn…

Geen weg terug heeft een flitsende cover, waarvan ik denk dat deze vooral de mannelijke lezers zal aantrekken. Het boek bestaat uit compacte hoofdstukken, heeft meerdere verhaallijnen en het verhaalperspectief is wisselend. Naast het hoofdpersonage Pieter Volmer heeft collega/concurrent Waldo van Kempen een belangrijke bijrol.
Het krachtige eerste hoofdstuk pakt gelijk de volle aandacht. Na het eerste hoofdstuk wordt er eerst even teruggegaan in de tijd waar nader kennisgemaakt wordt met de personages. In het verleden heeft Pieter samen met zijn vriendin een incident meegemaakt waardoor Pieter verbitterd is geworden en wraak wil nemen op de Marokkanen die verantwoordelijk zijn voor een verschrikkelijk drama. Pieter is al jaren bezig met een onderzoek en een boek over de zogeheten Mocromaffia.

Door terugkerende lange zinnen is af en toe de vaart er even uit, al wordt dit meestal snel weer opgeheven door een spannende fragment. Op een bepaald punt begint er veel door elkaar heen te lopen waardoor het goed opletten geblazen is. Helaas bleef de klik met Volmer uit, terwijl Van Kempen wel dichterbij mocht komen en meer van mijn sympathie kreeg. Het boek heeft veel spannende en onverwachte ontwikkelingen die Geen weg terug interessant maken en tot doorlezen dwingen. Vooral het onverwachte houdt je bij de les.

Geen weg terug is een harde misdaadthriller, met een gedurfde rode draad. Een rode draad met een racistisch tintje al zijn in dit geval de gevoelens van het personage heel goed voor te stellen. Een verhaal over wraak, macht en jaloezie met een kleine knipoog naar een Amerikaanse misdaadthriller. Geen vrouwenthriller maar wel de moeite waard om te lezen.

3***1/2

Titel: Geen weg terug|Auteur: Edward Hendriks
Uitgever: Fontein Romans & Spanning|ISBN: 9789026141287|Blz: 256
Verschijningsdatum: mei 2017

Geen weg terug is o.a. verkrijgbaar bij de lokale boekhandel en via:

[bol_product_links block_id=”bol_5930615399144_selected-products” products=”9200000075900883″ name=”Geen weg terug” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]