Archief van
Categorie: Oorlogsroman

Sabel – Suzanne Wouda – Recensie

Sabel – Suzanne Wouda – Recensie

Suzanne Wouda (1974) woont in Eindhoven en werkt als intern begeleider in het basisonderwijs. Ze schreef historische jeugdboeken, waarvan Verschoppelingen een Vlag en Wimpel van de Griffeljury kreeg. Zwart water, werd genomineerd voor de Thea Beckmanprijs. In 2016 verscheen Roeien naar de Volewijck, een historische roman voor volwassenen. Haar nieuwste boek Sabel is een aangrijpend boek over de deportatie van Joodse kinderen in de jaren 1942-1943, die uiteindelijk resulteerde in de verschrikkelijke kindertransporten van juni 1943. Als Max, samen met…

Lees Meer Lees Meer

In de brievenbus – Sabel – Suzanne Wouda

In de brievenbus – Sabel – Suzanne Wouda

Sabel is het verhaal van Max, een jongen die tijdens de Duitse bezetting van Nederland samen met zijn familie wordt opgepakt en in Kamp Vught belandt. Hij heeft daar één houvast: de rode kater Sabel. Door de ogen van Max zien we de wereld om hem heen steeds kleiner worden. Hij klampt zich vast aan kleine, alledaagse zaken en datgene wat hem vertrouwd is. Suzanne Wouda schreef een aangrijpend boek over de deportatie van Joodse kinderen in de jaren 1942-1943,…

Lees Meer Lees Meer

Tamar – Monique Hoolt – Recensie

Tamar – Monique Hoolt – Recensie

“Hoe overleef je een oorlog als je niemand kunt vertrouwen?“ Oktober 1943 – Antonia staat in de deuropening van haar huis. Het heeft net geregend, haar zoons zijn buiten aan het spelen. In de verte klinkt het gebulder van zware voertuigen. De Duitsers houden vandaag extra straatcontroles; de spanning hangt voelbaar in de lucht. Dan komt er een vrouw de hoek omstuiven. Ze bonst op iedere deur in de straat, in haar andere arm klemt ze een bundel in een…

Lees Meer Lees Meer

In de brievenbus – Tamar – Monique Hoolt

In de brievenbus – Tamar – Monique Hoolt

Een vrouw stuift de hoek om, haar mantel wappert om haar benen, de sjaal om haar hals achtervolgt har als een fladderende kraai. Ze kijkt over haar schouder en stopt. Met haar vuist bonst ze op iedere deur in de straat, met haar andere arm klemt ze een bundel in een groene deken stevig tegen haar borst. “Help me alstublieft!” Een hoge overslaande stem.  Niemand doet open. Oktober 1943. Tamar is negen  maande oud als haar moeder, op de vlucht…

Lees Meer Lees Meer