Categorie: Recensie

Paniek – Sandra J. Paul – Recensie

Paniek – Sandra J. Paul – Recensie

Sandra J. Paul (1972) schrijft sinds jaren psychologische thrillers. Azerty was haar debuut, gevolgd door Moordspel, Kwijt en Mijn Waarheid. Paniek is haar vijfde thriller.

‘Ik dacht altijd dat ik niet zou weten wat te doen bij een aanslag, maar ik ben nog nooit zo kalm geweest.’

Het is 14.25. Willem zit samen met vijf anderen op de zolderverdieping van Kasteel Riel, verstopt tussen de dakspanten. Hij was net met Matthew op weg naar de bovenste verdieping om een tentoonstelling te gaan bekijken, als er plots felle knallen klinken. Het lijkt eerst vuurwerk te zijn, maar even later wordt duidelijk dat het schoten zijn. Willem kent het geluid, het klinkt als schoten van jachtwapens. Onder hun stemmen die een heersende chaos reflecteren. Krijsen, gillen en roepen. Alsof de wereld zelf aan zijn einde komt, weerklinkt nu knal na knal. Als Willem voorzichtig over een reling gaat hangen om te kijken wat er aan de hand is, ziet hij twee schutters die op alles schieten dat beweegt. Naar beneden gaan is geen optie, maar samen met de vijf anderen weet hij een schuilplaats te vinden. Waar ze niet anders kunnen doen dan wachten en hopen dat ze hier veilig zijn…

15.15. Jake heeft alle signalen genegeerd en een slachtpartij is het resultaat. Hij wil weg hier, verdwijnen en slapen. Naar huis gaan, in zijn bed kruipen en slapen. Vergeten dat er ooit een vandaag was.

Niets is toeval, niets gebeurt zomaar. Het leven bestaat niet uit toevalligheden, maar is een reeks van gebeurtenissen die aan elkaar zijn gelinkt, en altijd leiden naar de afgrond.’

Paniek is geschreven vanuit twee perspectieven, die van Willem en die van Jake. Allebei vanuit de eerste persoon. Het verhaal van Willem trekt de lezer gelijk het verhaal in. Willem is hoofdinspecteur en zijn ervaring vertelt hem dat dit geen terroristen zijn die de boek kort en klein schieten. Dit zijn mensen met toegang tot legale wapens – jagers – maar deze keer als doelwit mensen. Is er sprake van een gruwelijk spel of zijn dit geflipte studenten? Dit boek heeft niet veel nodig om een goede spanningsboog op te bouwen. De schitterende cover geeft al een verwachting en Sandra J. Paul laat vanuit de invalshoek van Willem de boog gelijk strak spannen. Mensen die zonder reden worden neergeschoten en zelfs verminkt. De filmische schrijfstijl zorgt voor een duidelijk beeld en laat de lezer regelmatig naar adem happen. Door zijn functie kan Willem niet in zijn schuilplaats blijven, zijn verantwoordelijkheid dwingt hem de situatie van dichterbij te gaan bekijken. En dan is er die ijzingwekkende conversatie die hem ten deel valt. Een scenario dat nooit in hem opgekomen is. Een schokkend en onverwacht motief dat dit verhaal van een explosieve lading voorziet. Vooral als men bedenkt hoe iemand kan ontsporen en alleen nog maar gevoelens van haat in zich heeft. Maar dan is het motief bekend, maar toch blijft er een vraag over als het verhaal van Willem afgesloten wordt.

Mijn hart klopt in mijn keel. Ik stap naar de open ziekenwagen toe. De student opent zijn ogen en kijkt me recht aan. Hij weet het. Jake weet alles.

En dan gaat het boek verder maar dan vanuit het perspectief van Jake. Niet alleen een verandering van perspectief, maar ook wordt de chronologische volgorde van de tijd omgedraaid. En dat is best verwarrend. Want het verhaal van Jake wordt dus achterstevoren vertelt. Wel iets wat passend is bij deze auteur, zij heeft het talent een verhaal net iets anders op te zetten waardoor het een uniek karakter krijgt. Dit heeft ze al eerder gepresteerd bij haar thriller Mijn Waarheid, dat goed ontvangen werd bij het publiek. En ondanks dat dit niet de makkelijkste manier is om een boek te schrijven slaagt ze met Paniek prima in om alles tot in de puntjes uit te werken. Ook alle personages worden gedegen uitgewerkt en als het verhaal definitief afsluit zijn alle lijntjes netjes afgerond en alle vragen zijn naar tevredenheid beantwoord.

Paniek laat een keihard beeld zien, een verhaal met een explosieve lading.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Hamley Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Mijn recensie is onderdeel van een blogtour, de andere deelnemers zie je hieronder.

Titel: Paniek |Auteur: Sandra J. Paul
Uitgever: Hamley Books|ISBN: 9789463967662 |Blz: 300
Verschijningsdatum: augustus 2021

Paniek is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Escape Room Thrillers – de nieuwe sensatie!

Escape Room Thrillers – de nieuwe sensatie!

In juni zijn bij uitgeverij Cargo twee Escape Room Thrillers verschenen: De schaduw van de raaf en Het geheim van de speelgoedmaker geschreven door Eva Eich. In Duitsland al een sensatie en nu ook in Nederland. Beleef de leukste escaperoom-avonturen bij je thuis!

De schaduw van de raaf: Wat een gezellige reünie had moeten worden met oude klasgenoten en vrienden verandert plotseling in een nachtmerrie wanneer Lisa en haar vrienden opgesloten worden in het oude verlaten schoolgebouw. Iemand is erop uit om hen te straffen, en dat heeft alles te maken met een donker geheim van haar vrienden.
Het geheim van de speelgoedmaker: Donkere kelders, gesloten deuren, duistere geheimen. Journalist Daniel Falk ontvangt vlak voor kerst een mysterieus bericht, dat hem naar een speelgoedmaker leidt die al jaren in coma ligt. Wanneer hij vervolgens bedreigd wordt, heeft hij maar één keuze: hij zal in de verlaten villa van de man een dodelijk geheim moeten oplossen.

Maar nu zal je wel denken, een escaperoom thriller …wat is dat en wat moet ik mij erbij voorstellen?

Een thriller waarbij je niet alleen een spannend verhaal leest, maar om het verhaal goed te kunnen lezen moet je ook raadsels oplossen. Elk hoofdstuk eindigt met geheim. Alleen als het je lukt het geheim te ontrafelen kun je verder met het verhaal want dan pas weet je welke bladzijde je mag openen. De bladzijden zitten namelijk aan elkaar vast. Bij elk geheim zijn meerdere antwoordmogelijkheden en elk antwoord geeft een gedeelte van een beeld weer. Weet je het goede antwoord dan kun je met het bijbehorende beeld naar de volgende pagina. Door de geperforeerde rand zijn de bladzijden gemakkelijk van elkaar los te maken.

Mijn eerste gedachte was, dat moet niet zo moeilijk zijn, maar niets is anders waar. Het is van belang echt goed te lezen wil je achter het goede antwoord komen. Er valt dus wel wat denkwerk te verrichten maar dat maakt het juist leuk. Eens wat anders dan op een avond ‘gewoon’ een spannende thriller te lezen. Het kost best wel tijd om de raadsels van de escaperoom op te lossen, maar je hoeft er in ieder geval niet de deur voor uit. Dus ben je gek van raadsels en geheimen, maar ook van spannende thrillers en wil je eens wat anders dan gewoon een boek lezen, dan is dit zeker aan te raden!
(Zelf kan ik er niet tegen om opgesloten te zijn, dus een ‘echte’ escaperoom is niets voor mij. Deze Escape Room Thrillers zijn dan een heel goed alternatief 😉)

En ben je eenmaal verslaafd geraakt, 4 november verschijnen er weer twee nieuwe delen.

Klik hier voor een demonstratievideo

 

Wendy Wenning

Het hoogtepunt – Saskia M.N. Oudshoorn- Recensie

Het hoogtepunt – Saskia M.N. Oudshoorn- Recensie

Saskia M.N. Oudshoorn debuteerde in 2015 met de spannende roman Buitenspel. In 2017 werd haar thriller Op eenzame hoogte de Beste Nederlandse Vrouwenthriller. Buiten spel is later herschreven onder de titel Zie je mij? waarmee ze een finaleplek won  bij de Crime Compagnie schrijfwedstrijd. In 2020 verscheen Dubbele agenda en in 2022 zal haar nieuwe thriller verschijnen, uitgegeven door De Crime Compagnie. Ook heeft ze meerdere feelgoods geschreven waaronder Recept voor Geluk (KOBO Talent winnaar 2019). Het hoogtepunt is het eerste deel van de nieuwe thrillerserie Vastgelegd, een Kobo Original.

Sacha leidt al jaren een dubbelleven. Naast dat ze voor het tijdschrift Aimer artikelen onder haar eigen naam schrijft, schrijft ze ook columns onder de naam Violet waarin ze verteld over haar leven als escort. Alleen haar bazen zijn op de hoogte van haar geheime bijbaan. Maar nu is ze verliefd geworden en wil ze stoppen met haar baan als escort. En dus ook met het schrijven van de column. Tijdens een jubileumfeestje van het tijdschrift vertelt ze het aan haar bazen. Maar haar beslissing kan wel eens grote gevolgen hebben…

Het hoogtepunt start met een proloog waarin een spannende situatie rondom Sacha wordt beschreven, een proloog die meteen nieuwsgierig maakt. De verhaallijnen in dit boek verhalen vanuit het perspectief van Sacha en vanuit die van Noor. Beiden vanuit de eerste persoon. Het was inmiddels traditie dat het lentenummer van maandblad Aimer met een groot feest gelanceerd werd. En dit jaar viel het samen met de vijfenzeventigste uitgave, dus dubbel feest. Omdat de werelden van Sacha door elkaar dreigen te lopen word het tijd om te stoppen met haar dubbelleven en haar werk als escort definitief vaarwel te zeggen. Noor is sinds enkele maanden een collega van Sacha, bij het tijdschrift welteverstaan, en die heeft al snel uitgevogeld hoe het precies zit met Sacha en Violet. Als Sacha een hele stomme fout maakt die wel eens bepalend kan zijn voor haar toekomst, is het Noor die Sacha de nodige steun biedt. Maar waarom doet Noor dit? Wat wil ze daar mee winnen? Of heeft Noor ook een dubbele agenda?

De auteur is inmiddels geen onbekende meer in boekenland, en ik heb haar leren kennen als een gedreven vrouw die naast haar werk de grote wens heeft een bekend auteur te worden. Dat ze goed op weg is blijkt wel uit wat ze in een relatief korte tijd allemaal heeft geschreven. Waaronder dus deze thrillerserie waarbij het hoofdpersonage volgens zeggen doet denken aan Amber die al een aantal jaar voor LINDA. schrijft over haar avonturen als escort. Ik ben niet bekend met die verhalen, maar ik moest juist veel denken aan de televisieserie Meisjes van plezier. Alleen de naam al gaf een associatie.
Maar dit terzijde, de vlotte verteltrant en de toegankelijke schrijfstijl van de auteur zorgt voor een enerverend verhaal. Alleen worden in het begin veel personages geïntroduceerd waardoor het even lastig is om goed in het verhaal te komen. De ruimte voor een wat langzamere introductie is ook wel beperkt, maar toch. De personages krijgen ook (nog) net niet genoeg inhoud om bij te blijven. Maar als je bedenkt dat dit verhaal in zeer korte tijd geschreven moest worden en dat dit een eerste deel is van een serie, is het helemaal niet slecht gedaan.
Het hoogtepunt heeft een lekker tempo en er gebeurt genoeg om interessant te blijven. Tevens ontbreekt het niet aan een fijn vleugje spanning en een flintertje erotiek. En, ook niet onbelangrijk, eenmaal dit verhaal uitgelezen wil je zo snel mogelijk verder met het volgende deel!

3***

Wendy Wenning

Titel: Het hoogtepunt |Auteur: Saskia M.N. Oudshoorn
Uitgever: Kobo Original |ISBN: 9781774533260|Blz:
Verschijningsdatum: juni 2021

Thrillers algemeen

Het schaduwmeisje – Lydia Albadoro – Recensie

Het schaduwmeisje – Lydia Albadoro – Recensie

Lydia Albadoro- Van Houten debuteerde in 2015 met de thriller Doodstil. Toen was al gelijk duidelijk dat de auteur zich onderscheidde door haar filmische schrijfstijl en de uitvoerig beschreven scènes die onder de huid kruipen. Inmiddels zijn er meerdere thrillers van deze auteur verschenen.

Faith is opgegroeid in een woongemeenschap en werkte tot voor kort als receptioniste bij een van De Valk Hotel. Maar dan wordt haar een droombaan aangeboden. Een baan op een luxe cruiseschip en als ze de rijke Italiaanse jet setter Vito Vitalis ontmoet lacht haar een mooie toekomst toe. Althans, zo lijkt het in het begin. Maar als snel komt ze erachter dat ze alleen maar gebruikt wordt. De droombaan blijkt een regelrechte nachtmerrie te zijn. Kan ze ontwaken uit deze vreselijke droom?

Het schaduwmeisje bestaat uit vier delen waarvan de eerste drie verhalen vanuit het perspectief van Faith en het laatste deel vanuit Jason Harris, een privédetective. Allemaal in de derde persoon. Opvallend in de eerste delen is de schrijfstijl. Het lijkt soms wat kinderlijk, onvolwassen geschreven. Ook is er af en toe een gevoel van chaos, alsof er dingen overgeslagen worden. Maar dit nader bekeken als het boek uitgelezen is, geeft dit juist een perfect beeld van het hoofdpersonage Faith. De naïviteit is op deze wijze zeer tastbaar neergezet, maar toch kan deze wijze van vertellen een lezer doen afhaken. Vooral omdat dit in het begin van het boek het meeste opvalt. Faith had een veilige, beschermde basis in de woongemeenschap en van de wereld daarbuiten was het meeste onbekend. Terwijl Faith denkt dat er een wereld voor haar opengaat is zij door haar onschuld de perfecte persoon om gebruikt te worden.

Dit boek is een Nederlandse thriller, maar de auteur weet aan al haar thrillers een buitenlands tintje te geven. Dit vaak al door de namen van de hoofdpersonages, maar ook door de setting. En ook in Het schaduwmeisje zien we de meest uiteenlopende situaties op filmische wijze beschreven. Laat je fantasie het geschrevene in beelden omzetten en je ziet een spannende film voor je. Een met een totaal onverwachte plottwist. Alles in dit boek is verraderlijk. Niet alleen de personages, maar ook het verhaal zelf. Niets is zo onvoorspelbaar als Het schaduwmeisje. Maar dit geldt ook wel een beetje voor de auteur, vooral door haar typische, ondoorgrondelijke verteltrant die soms alle fantasie te boven gaat.

3½***

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Klik hier voor een voorproefje

Titel: Het schaduwmeisje |Auteur: Lydia Albadoro
Uitgever: Kabook uitgevers|ISBN: 9789083042466|Blz: 268
Verschijningsdatum: 22 augustus 2021

Het schaduwmeisje is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Dodenherdenking – Sander Blom- Recensie

Dodenherdenking – Sander Blom- Recensie

Sander Blom (1993) groeide op in Winschoten, studeerde Communicatiesystemen in Groningen en volgde een vakopleiding scenarioschrijven in Amsterdam. Hij heeft zijn eigen filmproductiebedrijf Sander Blom Films en is actief als producent en regisseur van (korte)fictiefilms. In 2019 debuteerde Blom met de thriller Bezeten die vooralsnog alleen als e-book en luisterboek beschikbaar is.


2019 – Als in een kanaal bij Baflo het lichaam van een lokale wethouder wordt gevonden is het aan politierechercheur Martin Doodeman de taak om de dader te vinden. Het hoofd van het slachtoffer is volledig kaalgeschoren en in het voorhoofd van de vrouw is een groot hakenkruis gekerfd. In het begin lijkt het om een politieke moord te gaan, als protest tegen een aangekondigd windmolenpark. Maar waarom dan een hakenkruis? Een zaak met een grote uitdaging voor Martin, vooral omdat hij nog niet helemaal klaar is met het verleden.
1942 – Als zijn vliegtuig neerstort, weet de Engelse spitfirepiloot zich net te redden en hij landt met zijn parachute in het Groningse land. Hij weet onderdak te vinden bij een boer en is daar voorlopig veilig. Maar naarmate de tijd verstrijkt lijken hij en de andere onderduikers steeds minder veilig voor de Duitsers. En terwijl de oorlog vordert, blijken juist de Duitsers niet het grootste gevaar te zijn.


Dodenherdenking start met een proloog waarin we lezen dat de lokale wethouder wordt omgebracht. In een cursief geschreven gedeelte wordt de dader weergegeven zonder bekend te maken wie dit is. Wel is gelijk duidelijk dat het een man met een bepaalde missie betreft. De vraag is wat de drijfveer is. Na de proloog lezen we afwisselend vanuit het verleden en heden. Het verleden vertelt over Chris, de Engelsman en het heden verhaalt over het onderzoek naar de moord op de wethouder. Al eerder waren er bedreigingen en de politie (en dus ook Martin) wordt ervan beschuldigd niet genoeg gedaan te hebben.


Martin pakte het papier aan. Met een schok herkende hij het gezicht van Petra, getekend als karikatuur. Op haar borst prijkte een NSB-speldje. Haar hoofd was kaalgeschoren en op haar voorhoofd stond een zwart hakenkruis. De gelijkenissen met het beeld van die ochtend waren angstaanjagend groot. Een rilling trok vanuit zijn nek naar zijn onderrug.


Blom start Dodenherdenking met dusdanige ontwikkelingen dat de aandacht gelijk gepakt wordt. En de auteur slaagt er prima in deze aandacht vast te houden. Beide verhaallijnen weten voortdurend te onderhouden en door de plot lang verborgen te houden blijft de nieuwsgierigheid gewaarborgd. Naast dat het een ingewikkelde puzzel is, en het lang een raadsel blijft wat het verband is tussen het heden en verleden, is er ook geduld voor nodig om meer inzicht in de personages te krijgen. Toch worden de personages al vanaf het begin goed uitgewerkt en krijgen ze voldoende diepgang om een band met ze op te bouwen. Vooral met Martin, al is zijn karakter niet helemaal uniek. Een beetje de typische rechercheur, goed in zijn werk maar door een drama in zijn verleden enige issues die hem met regelmaat blokkeren. In het verhaal van Chris heeft het thema verraad de hoofdrol en krijgt men een claustrofobisch gevoel als men goed laat doordringen hoe het is om te moeten onderduiken.

Toen hij aan het licht gewend was, keek hij de ruimte rond. Hij zat in een ondergrondse, aarden ruimte. […] De ruimte was net groot genoeg om plek te bieden aan Chris en de vier mensen die hem nu onderzoekend aankeken. Ze zaten in een kring met de carbidlamp in het midden.


Als er al een idee is wat het verband is tussen het heden en verleden, weet Blom dit regelmatig onderuit te halen. De vraag of ze wel in de goede richting zoeken is een beetje voor de hand liggend, maar kan ook als afleidingsmanoeuvre gezien worden. Zo wordt de spanning steeds verder opgevoerd en dan is er die geweldige plottwist. Wat een verhaal en wat worden het heden en verleden knap in elkaar verweven. En het laat ook weer even doordringen dat bepaalde dingen nooit vergeten mogen worden. Dat de auteur actief is als producent en regisseur is goed te zien aan de filmische beschrijvingen. Het is alsof je van een korte afstand alles meebeleeft, net als een spannende film. Zo’n film waar je vanaf het begin vast inzit. Waar blijft de film van dit boek?

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

Titel: Dodenherdenking |Auteur: Sander Blom
Uitgever: Palmslag | 9789493059993| Blz: 336
Verschijningsdatum: mei 2021

BookSpot de online boekwinkel

Angstschreeuw – Annemieke Vaneman – Recensie

Angstschreeuw – Annemieke Vaneman – Recensie

Annemieke Vaneman woont met haar man in Lelystad. Ze is al meer dan 15 jaar werkzaam als leraar in de bovenbouw. Jaarlijks schrijft ze het script van het spel Cluedo voor het schoolkamp waarin ze haar fantasie de vrije loop geeft. Omdat de verhalen die zij bedacht steeds langer werden, vond ze het een uitdaging om er een boek van te schrijven. Dit is uitgemond in het tweeluik Angstschreeuw en Doodsangst. Een leuke bijkomstigheid is dat dit boek zich afspeelt in mijn huidige woonplaats Nunspeet en in een van mijn vorige woonplaatsen, Vierhouten. In Vierhouten woonde ik tegenover de plek waar de schoolkampen gehouden worden. Dit geeft wel een extra beeld tijdens het lezen van dit boek, die onder mijn aandacht werd gebracht door boekhandel Osinga in Nunspeet.

Jelle zit in de derde klas havo. Zijn ouders zijn niet lang geleden gescheiden, grotendeels woont Jelle bij zijn moeder. Elk jaar kijkt hij uit naar het schoolkamp en eindelijk is het weer zover. Het kampgebouw waar ze verblijven ligt op loopafstand van het dorpje Vierhouten. Eenmaal aangekomen is het eerst zaak een bed te veroveren en nadat alle regels zijn uitgelegd is er middageten. Hierna gaan ze, net als elk jaar, Vossenjacht spelen. Maar dit jaar zal er nog een spel worden gespeeld, Cluedo. Een spel waarbij er een ‘moord’ zal worden gepleegd en men op zoek moet naar de dader. Alleen loopt het uit de hand want er wordt echt een moord gepleegd. Als de moordenaar hoort dat ‘toprechercheur’ Jack Dijkstra op de zaak is gezet, besluit hij zijn pijlen om hem en zijn gezin te richten. Milan, de moordenaar, weet zonder dat iemand het doorheeft, te infiltreren in het leven van Jack. Als Jack en zijn gezin te maken krijgen met bedreigingen, en iemand uit hun directe omgeving gevaar loopt, loopt de spanning op …

Angstschreeuw is het eerste deel van een tweeluik. Het boek is geschreven vanuit verschillende personages, ook vanuit de dader, in de eerste persoon. Het perspectief wisselt voortdurend maar duidelijk wordt aangegeven welk personage aan het woord is. Gevaar van het schrijven vanuit de eerste persoon is dat het woordje ‘ik’ veelvuldig in zinnen terug te vinden is en dat is hier ook regelmatig het geval. Dit maakt de zinnen wat strak en scherp. Dit wordt minder naarmate het verhaal vordert, alsof de auteur er dan beter in slaagt een zin zodanig om te buigen dat het woordje ‘ik’ minder vaak gebruikt hoeft te worden. De zinnen krijgen dan ook veel meer soepelheid. De snelle kennismaking met de dader laat even verwachten dat het een en ander voorspelbaar kan zijn, maar dat is absoluut niet het geval. Halverwege het verhaal valt heel even de spanning weg, maar dit geeft dan ook wel weer een mooi rustpunt in het geheel. 

Als we lezen over het schoolkamp en het spel dat gespeeld wordt, voelt het verhaal eerst meer aan als een Young adult, in plaats van een thriller voor volwassen. Dit blijft met vlagen zo en laat het boek er een beetje tussenin vallen. Maar ook zien we hierin een verandering als we steeds verder in het verhaal komen. Het verhaal krijgt meer volwassenheid en ook begint de spanning steeds hogere vormen aan te nemen. Heftige fragmenten geven verklaring aan de titel, een titel die op meerdere punten inzetbaar is. Ondanks de paar puntjes van (opbouwende) kritiek ben ik aangenaam verrast door dit debuut. Juist door het schrijven vanuit meerdere perspectieven wordt de lat gelijk hoog gelegd. Maar Vaneman laat zien dat ze dit goed kan handelen. Daarnaast heeft ze een prachtige beeldende schrijfstijl waardoor bepaalde fragmenten extra rauw op je dak komen en lang op je netvlies blijven staan. De gedachten van de personages weet ze uitstekend over te brengen waardoor de lezer zich goed kan inleven. De auteur is best keihard voor haar personages, en laat dan ook niet alles eindigen zoals de lezer zal verwachten. En dat kan er behoorlijk flink inhakken. 

Enige teleurstelling vinden we op de laatste bladzijde, want het verhaal is nog niet klaar. Vragen blijven nog onbeantwoord, hiervoor moeten we wachten op het tweede deel: Doodsangst. Graag had ik al willen doorlezen. Wat ik me in ieder geval al afvraag, als Angstschreeuw al zo’n passende titel is, wat kunnen we dan wel niet verwachten van het vervolg Doodsangst. 

Angstschreeuw is een debuut dat het lezen meer dan waard is.

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan Annemieke Vaneman voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

Titel: Angstschreeuw |Auteur: Annemieke Vaneman
Uitgever: Boekscout | 9789464313642| Blz: 220
Verschijningsdatum: mei 2021

BookSpot de online boekwinkel

Hamley op pompoenjacht – Sandra J. Paul – Recensie

Hamley op pompoenjacht – Sandra J. Paul – Recensie

Het zwarte katje Hamley weet dat ze het best getroffen heeft. Ze woont samen met haar moeder en haar twee oudere zusjes, Lexi en Lilly, in een groot en rustig huis vlak bij een bos. Achter dat huis ligt een grote tuin die uitkijkt op immense bomen. Ideaal dus voor katten om urenlang op stap te gaan. Sinds kort mag Hamley van haar mama naar buiten zolang ze maar in de tuin blijft. Maar Hamley is zo nieuwsgierig. Naast elke hoekje van de tuin ontdekken kijkt ze graag naar de televisie, vooral als er een programma over dieren op is. Leuk om naar te kijken en ook leerzaam. Haar grote wens is ooit een keer een zwarte panter te ontmoeten, dus een bezoek aan de dierentuin staat bovenaan haar lijstje.

Omdat Hamley veel te graag doet wat ze zelf wil, is het voor haar mama heel moeilijk om Hamley tegen te houden. Zeker als Hamley hoort dat Heksennacht (Halloween) de enige nacht is dat ze met een heksen en pompoenen kan praten. Gelukkig mag ze van haar mama die nacht eropuit trekken, maar wel samen met B-Boy.

De cover van Hamley op pompoenjacht heeft een mooie kleurstelling. Het oranje van de pompoen met het gitzwarte katje met felgroene ogen. En let op de fijne details, niet te weerstaan als dit boekje in de boekwinkel ligt. En zoals we inmiddels gewend zijn van de uitgever is er ook veel aandacht aan het binnenwerk besteed. Mooie illustraties die de puntjes op de i weten te zetten.

Na het lezen van het eerste deel, Hamley is jarig, is het onmogelijk om niet verliefd te worden op dit katje. Hamley is mooi en vertederend en haar belevenissen zijn heerlijk om te volgen. Vooral die nieuwsgierigheid, herkenbaar als jezelf jonge katten hebt of hebt gehad. Maar Hamley is niet alleen nieuwsgierig, ze is ook leergierig. Door de avonturen die ze beleeft, leert ze ook veel. Al heeft alles zijn voor- en nadelen.

Ze is een bijzondere kat. Een gitzwarte kat die kan verstaan wat hun baasjes zeggen. Dat geldt ook voor alles wat ze op televisie ziet en hoort. Ze vindt het leuk, ook als is het soms lastig mensen te horen ruziën.’

De auteur maakt gebruik van korte en krachtige zinnen en door de eenvoudige bewoordingen is het prima geschikt voor de doelgroep. En door de toevoeging van de sprekende illustraties is het makkelijk om er een beeld bij te vormen en de eigen fantasie te laten werken. Al heeft wat betreft de fantasie de auteur zelf al heel wat voorwerk verricht. Want wat is dit verhaal weer leuk bedacht. Avontuurlijk met een flintertje spanning. En wederom weet dit charmante katje harten te veroveren. Hamley draagt de grote hoofdrol, dat is duidelijk. Maar het lijkt nu wel of haar zussen nooit wat meemaken. Of dat in de familie waar ze woont alles maar pais en vree is.

Hamley op pompoenjacht is leuk om zelf te lezen, maar kan ook heel goed voorgelezen worden. Deze reeks moet je gewoon in huis hebben, en als de kinderen eenmaal te groot geworden zijn voor het lezen van de avonturen van Hamley, bewaar deze boekjes dan gewoon voor de kleinkinderen! Een bijzonder verhaal van een bijzondere kat …

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Hamley Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Mijn recensie is onderdeel van een blogtour, de andere deelnemers zie je hieronder.

Titel: Hamley op pompoenjacht|Auteur: Sandra J. Paul
Uitgever: Hamley Books|ISBN: 9789463967990|Blz: 99
Illustraties: Ann-Sophie D’Hollander| Verschijningsdatum: mei 2021

Hamley op pompoenjacht is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Loslopen – Laura van der Haar – Recensie

Loslopen – Laura van der Haar – Recensie

Laura van der Haar (1982) debuteerde als dichter met de bundel Bodemdrang. Ze schreef voor onder meer De Speld, Vice en een veilinghuis en maakte de podcast Het Volkskrantgeluid. In 2018 verscheen haar debuutroman Het wolfgetal. Haar laatste boek Een week of vier stond op de longlist van de Libris Literatuur Prijs.

Laura van der Haar heeft altijd onrust in haar hoofd. Altijd twijfels of ze wel het juiste doet. Maar dan zegt ze haar kantoorbaan op en ze neemt een hond: Takkie. Samen met Takkie (of de vele andere namen die de hond krijgt) loopt ze stad en land af. En waar ze ook zijn, ze maken altijd wel wat bijzonders mee.

Als liefde meetbaar is in koosnaampjes, dan is er niets waar ik meer van hou dan van Takkie.
Takkies eerste naam was Nasi, waar ze ook direct naar luisterde vanwege de klankrijm, maar sinds ik erachter ben dat ze naar alles luistert, zolang het maar met een blij timbre gebracht wordt, heet Nasi ook Draaikolkje en Speknek en Nono en Moembassa
.’

Loslopen is een bundel van belevenissen en mijmeringen van Laura van der Haar. Zodra je begint met lezen, voel je de onrust van de auteur. Aan de ene kant een rare gewaarwording, maar aan de andere kant ook herkenbaar. De woorden en zinnen rollen met grote snelheid en ietwat chaotisch over de bladzijden heen, soms moeilijk om bij te houden. En onderaan de bladzijden staan in de voettekst zinnen cursief die men achter elkaar kan doorlezen. Het beste is dit apart te doen van de andere tekst, maar de neiging om ook steeds even de voettekst te lezen is groot.


Een paar per dag gaan ze samen op pad, van der Haar en Takkie. En tijdens de wandelingen komen ze een grote diversiteit aan mensen tegen, en elke keer maken ze wel wat mee. Van der Haar steekt haar mening niet onder stoelen en banken, vooral als het gaat om de maatschappij waar we nu in leven. Eerlijk en rechtdoorzee geeft ze haar (kritische) kijk op de wereld, en geeft ze de lezer volledige inzage in haar denken. Dit door wervelende en beeldende zinnen waardoor er een perfecte voorstelling wordt gegeven. Zinnen waar soms geen eind aan lijkt te komen en waarin regelmatig enig cynisme is te vinden. Op het eerste gezicht lijken de verhalen vrolijk en soms zelfs humoristisch, maar als je de tekst goed doorgrond proef je soms ook gemaakte vrolijkheid en wat eenzaamheid.


Wil je ondervinden hoe het is als er altijd onrust in je hoofd heerst, dan is Loslopen het boek om te lezen. De auteur heeft haar eigen onrust buitengewoon tastbaar neergezet en maakt met haar eigenzinnige en enerverende schrijfstijl de chaos compleet. Zit je zelf met veel onrust, dan zal dit boek je niet per se rustiger maken, maar er zal wel veel herkenning zijn. En dat het hebben van een hond gezond kan zijn, kan ik alleen maar beamen. Ook al heb je soms geen zin, de hond moet toch uitgelaten worden en eenmaal aan de wandel is het toch weer genieten. Het geeft ritme aan de dag, je blijft in beweging en regelmatig ontmoet je zo nieuwe mensen. En over vertrouwen gesproken, een hond zal jouw vertrouwen niet beschamen en je kunt echt alles tegen de hond vertellen:)

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Podium voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Loslopen |Auteur: Laura van der Haar
Uitgever: Podium | 9789463810944| Blz: 272
Verschijningsdatum: maart 2021

Loslopen is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

BookSpot de online boekwinkel

Tot nooit meer – Sterre Carron – Recensie

Tot nooit meer – Sterre Carron – Recensie

Sterre Carron (Antwerpen, 1957), een pseudoniem, is een Vlaamse schrijfster van misdaadromans. Ze debuteerde als schrijfster in 2013 met Mara. Carron had van in haar jeugd belangstelling voor criminologie maar belandde uiteindelijk in een opleiding tot vroedvrouw. Voor Artsen zonder Grenzen ging ze werken in Rwanda en toenmalig Zaïre. Ze keerde terug naar België waar ze een tijd in het Instituut voor Tropische Geneeskunde werkte. Haar detectives draaien rond Rani Diaz, een gevoelige maar humeurige politiehoofdinspecteur. Tot nooit meer is het 16e deel in de Rani Diaz reeks

De cover moest ik even aanwennen omdat deze me eerst liet denken aan boeken van Colleen Hoover of Anna Todd, een totaal ander genre. Maar de afgebeelde vleermuizen geven net dat beetje extra en roept gelijk de vraag op wat vleermuizen met het verhaal te maken hebben. Tot nooit meer krijgt Rani Diaz een onrustwekkende oproep. Aan de rand van het bos wordt een verminkt slachtoffer gevonden. Het onderzoek is net begonnen als er nog een moord volgt. Ondertussen neemt het leven van Zaira een plotselinge wending. Het ontdekken van een gevaarlijk geheim dwingt haar te vluchten en haar luxeleventje achter te laten.

Als het gaat om het tempo van het geschrevene stelt Carron de lezer wederom niet teleur. De vaste achterban weet niet beter dan dat de boeken van Carron een hoog tempo hebben en dat is in Tot nooit meer ook weer het geval. Als lezer word je gelijk overspoeld met een rollercoaster van gebeurtenissen en even een adempauze nemen is bijna onmogelijk. Het privéleven van Rani Diaz begint wel in een rustiger vaarwater te komen en haar kinderen doen gewoon hun ding. Maar toch heeft Diaz een kort lontje en is snel aangebrand. Dit heeft soms enige invloed op haar beoordelingsvermogen. Gelukkig kan ze op haar collega’s vertrouwen waardoor ze niet zo snel uit de bocht vliegt.

Door ook hier weer gebruik te maken van een actueel thema, in dit geval de drugsproblematiek, slaagt Carron er prima in de lezer geïnteresseerd te houden. En net als in eerdere boeken van de auteur is er een leerpuntje te vinden, door aandacht te geven aan een niet alledaagse ziekte. Niet alleen het tempo ligt hoog in dit boek. De spanning die in het begin nog vorm moet krijgen, wordt al snel naar een grote hoogte opgevoerd. Vooral wanneer een goede bekende van Carron de rol van slachtoffer krijgt toebedeeld. Dan wordt ook duidelijk waarom er vleermuizen op de cover staan. Er zijn meerdere verhaallijnen allemaal verhalend vanuit de derde persoon. Elke verhaallijn is onderhoudend door de vele ontwikkelingen die elkaar voortdurend opvolgen. De schrijfstijl van Carron blijft eenvoudig maar dat ze een perfectionistische inslag heeft is merkbaar. Bij elk nieuw boek van deze auteur is er groei te zien en het vermoeden is dat het plafond hiervan nog niet bereikt is. Een mooie belofte voor de toekomst want Rani Diaz is nog steeds een welkom hoofdpersonage en de fantasie van Carron lijkt onuitputtelijk te zijn.

Een onuitputtelijke fantasie laat genieten van vele spannende leesuren…

4****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Met dank aan Uitgeverij Witsand voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Tot nooit meer|Auteur: Sterre Carron
Uitgever: Witsand | 9789492934895| Blz: 360
Verschijningsdatum: maart 2021

Tot nooit meer is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Ook als luisterboek verkrijgbaar.

BookSpot de online boekwinkel

Bloedheet – Annet Hulst- Recensie

Bloedheet – Annet Hulst- Recensie

Fee is eerstejaars student geschiedenis en woont sinds enkele maanden samen met haar beste vriendin Rox. In Leiden, in een appartement dat haar ouders voor Fee hebben gekocht. Fee denkt een origineel cadeau te hebben bedacht voor haar vader, die binnenkort 50 jaar wordt. Ze heeft een MatchDNA-set besteld en haar DNA opgestuurd. Dit om eventuele achterneven en -nichten van haar vader te vinden. Dit in eerste instantie onschuldig lijkend idee heeft grotere gevolgen dan gedacht. Tijdens de voorbereidingen voor het feest van haar vader vindt Fee een kaart van ene Bas. Als ze haar moeder daarop aanspreekt, draait de stemming zich om en de fijne sfeer is verdwenen. Een antwoord krijgt ze niet en dit zorgt alleen maar voor meer vragen. Fee zal de onderste steen boven water halen, maar realiseert zich niet dat haar onderzoek weleens gevaar kan opleveren…

Als initiatiefnemer van de websites Chicklit en Vrouwenthrillers.nl, ‘zit’ Annet Hulst al geruime tijd in de boeken en het was een kwestie van tijd dat zijzelf de pen in de hand nam. Ze debuteerde met de spannende young adult Privacy Live. Ze werkt in de financiële sector en in haar vrije tijd schrijft ze en leest boeken in alle genres. Ook brengt ze regelmatig een bezoek aan de sauna. Het verhaal van Bloedheet spookte al jaren door haar hoofd en staat nu eindelijk op papier.

De eerste bladzijde van Bloedheet laat een fragment zien dat zich drie maanden eerder heeft afgespeeld. Dan start het verhaal en maken we kennis met Fee. Een personage die levensecht is neergezet en waar men gelijk sympathie voor krijgt. Juist omdat, wat je in veel boeken ziet, zij niet als een volmaakte jonge vrouw is neergezet maar als vrouw met herkenbare onzekerheden. Vanuit het perspectief van Fee, in de eerste persoon, worden we meegevoerd in een verhaal waarbij gelijk al vanaf het begin veel vragen worden opgeroepen. Tussendoor worden we deelgenoot gemaakt van het dagboek van Bas, waarin veel over het verleden in staat en beetje bij beetje de waarheid wordt onthuld. Complexe relaties en familiegeheimen worden blootgelegd. In meerdere fragmenten wordt de angst van Fee voelbaar en doordringend beschreven. De manier waarop het personage is uitgewerkt maakt het mogelijk je in haar te verplaatsen en mee te voelen in die angst en haar onzekerheden. Ook slaagt Hulst er prima in om op juist de goede momenten die dingen op te voeren wat de nieuwsgierigheid alleen maar groter maakt. Hiermee wordt tevens de spanningsboog omhoog getrokken.

Ondanks dat het soms best complex in elkaar zit, weet Hulst het overzicht goed te behouden. De lijnen zijn duidelijk al word je meermaals een andere kant opgestuurd. Hoewel dit niet altijd zal lukken. Op een gegeven moment lijkt de plot bereikt, maar er zijn nog behoorlijk wat bladzijden over. Heeft de auteur nog zoveel ruimte nodig om het verhaal goed af te sluiten? Op dat moment dat je dus denkt alles duidelijk te hebben, is er die ontwikkeling die een totaal ander beeld laat zien. Misschien zijn er wat kleine puntjes van voorspelbaarheid, door de overrompelende afsluiting van Bloedheet, is dit al snel vergeten. Het eerste boek van Hulst was een young adult, deze thriller is voor volwassen en mijn inziens past dat de auteur beter.

Bloedheet is zo’n thriller waar het grootste venijn te vinden is in de staart…

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Bloedheet|Auteur: Annet Hulst
Uitgever: LetterRijn |9789493192119|Blz: 300
Verschijningsdatum: mei 2021

Bloedheet is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

BookSpot de online boekwinkel

De laatste uren van Josephine Donkers – Daniëlle Bakhuis – Recensie

De laatste uren van Josephine Donkers – Daniëlle Bakhuis – Recensie

Daniëlle Bakhuis werkt als freelance journalist voor diverse bladen. Op haar zesentwintigste debuteerde ze met haar eerste jeugdboek. Sindsdien zijn er meerdere jeugdromans van haar hand verschenen en ze is nog lang niet uitgeschreven. Bij Best of YA (Unieboek|Het Spectrum) zijn haar laatste boeken uitgebracht: De eliminatie, De executie en twee jeugdhorrors: Clownsnacht en Het huis zonder einde. En nu haar allereerste novelle: De laatste uren van Josephine Donkers. Wanneer ze niet schrijft, praat ze graag over schrijven. Ze staat graag voor de klas op middelbare scholen om lezen te bevorderen.

De zeventienjarige Josephine Donkers is op vakantie in Spanje met haar twee vriendinnen, Lucy en Isolde. Op de laatste vakantiedag wordt het lichaam van Josephine gevonden, onder aan een klif. Is ze gevallen of gesprongen? Of is ze geduwd? Is het een ongeluk of is er opzet in het spel? De laatste uren van Josephine Donkers is een novelle van 104 bladzijden. Een compact verhaal, speciaal geschreven voor de jong volwassene. Een doelgroep waarvan de aandachtspanne niet altijd even lang is, omdat er nog zoveel meer valt te ontdekken. Deze novelle van 104 bladzijden is dan te overzien, beknopt, onderhoudend en spannend.

Het verhaal start met een verhoor en afwisselend zijn de verhoren van Lucy en Isolde te lezen. Daar tussendoor, in meerdere tijdsprongen, lezen we het verhaal vanuit de perspectieven van Lucy en Isolde. Zij vertellen wat er allemaal voor die fatale dag is gebeurd. Door middel van de verhoren en de verhalen van Lucy en Isolde verwacht je als lezer al snel achter de waarheid te komen. Dat het voorspelbaar zal zijn. Maar zoals Daniëlle Bakhuis in naar nawoord zegt, een whodunit is niet leuk meer als je de clou al weet. Dat moest anders kunnen, dacht ze en met dat in haar achterhoofd heeft ze dit verhaal geschreven. Een verhaal dat je meerdere keren kunt lezen en waar steeds weer nieuwe dingen te vinden zijn. Waardoor de laatste uren van Josephine er telkens weer anders uit zullen zien. En inderdaad, ook al denk je nog te weten hoe het zit, al na één keer herlezen vallen er dingen op die de eerste keren finaal gemist zijn. Waardoor er ook telkens weer twijfels zijn over de personages en de clou. De laatste uren van Josephine Donkers is een spannende novelle die keer op keer gelezen kan worden en elke keer weer een ander inzicht geeft.

4****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Met dank aan Uitgeverij van Goor voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: De laatste uren van Josephine Donkers|Auteur: Daniëlle Bakhuis
Uitgever: vannGoor |9789000377541|Blz: 104
Verschijningsdatum: juli 2021

De laatste uren van Josephine Donkers is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

BookSpot de online boekwinkel

Over vijf jaar – Rebecca Serle – Recensie

Over vijf jaar – Rebecca Serle – Recensie

Rebecca Serle woont en werkt in New York en Los Angeles. Ze schrijft voor succesvolle televisieseries en heeft meerdere YA-romans geschreven. Over vijf jaar is haar grote doorbraak en werd gelijk wereldwijd een bestseller.

Dannie Kohan is advocate en ze gelooft in een leven via getallen. Ze heeft net een succesvol sollicitatiegesprek gehad. Dezelfde dag vraagt haar vriend haar ten huwelijk. Een mooie toekomst staat haar te wachten. Maar dan droomt ze ‘s nachts dat ze wakker wordt in een ander appartement, met een andere ring om haar vinger en naast haar een totaal andere man. Aan de wand tegenover het bed hangt een televisie met op het scherm in een kleine infobalk met tijd en datum: 15 december 2025. Vijf jaar later. Maar het is maar een droom en Dannie gaat verder met haar leven. Tot ze vierenhalf jaar later de nieuwe vriend van haar vriendin ontmoet. Dit is de man uit haar droom!

“Achtentwintig. De juiste leeftijd om je te verloven. Dertig. De juiste leeftijd om te trouwen. Ik heet Dannie Kohan. En ik geloof in een leven via getallen.”

De ondertitel ‘Een liefdesverhaal. Maar dan anders‘ maakt nieuwsgierig. Wat is er dan zo anders aan dit verhaal? Het boek start gewoon als een heerlijk feelgood verhaal. Met als hoofdpersonage Dannie, die gelooft in een leven via getallen. Elke ochtend, voordat ze haar ogen opendoet, telt ze tot vijfentwintig. Een meditatieve, kalmerende manier die het brein helpt geheugen, focus en aandacht te reguleren. Zesendertig, zoveel minuten heeft ze nodig om zich gereed te maken voor werk, drieënveertig als ze ook nog haar haar moet wassen. Achtentwintig. De juiste leeftijd om te verloven. Dertig. De juiste leeftijd om te trouwen. Nou, dit schetst al een beeld van dit personage. Een geordend persoontje, maar wat gebeurt er als de telling niet klopt? Zal dan die mooie toekomst uit elkaar spatten? Alleen de eerste bladzijden al maakt nieuwsgierig naar wat er staat te gebeuren. Zal haar droom helemaal werkelijkheid worden?

Over vijf jaar verhaalt vanuit het perspectief van Dannie, in de eerste persoon. Een personage waar gelijk sympathie voor wordt gevoeld, al duurt het even voordat we haar goed leren kennen. Haar vriend David blijft een beetje de onbekende, wat er in hem omgaat en waarom zij goed bij elkaar zouden passen wordt niet echt duidelijk. Het voelt meer van dat hij in haar telling past en dat is het. De band met haar vriendin voelt warmer en fragmenten uit het verleden blikken terug op hun vriendschap. Tot zover een feelgood waarbij de liefde bovenaan staat en iedereen gewoon gelukkig lijkt te zijn. Maar dan veranderen er langzaam dingen en het wordt allemaal wat meer serieus. Daarbij stipt Serle best heftige onderwerpen aan. Al weet ze alles zo te beschrijven dat het niet al te heftig aanvoelt. De humor die in het geheel wordt verweven laat vasthouden aan een onbezorgd gevoel. Maar toch … Het lezen van de achterflap laat een bepaald verhaal verwachten en als het plots een totaal andere kant opgaat is daar toch een soort van verwondering. Op veel dingen is te anticiperen, maar er zijn van die uitzonderingen.

Er zijn liefdesverhalen waar het alleen maar draait om romantiek en de enige vraag is ‘wanneer krijgen ze elkaar?’. Wil je een liefdesverhaal met meer ‘echte’ inhoud? Dan is Over vijf jaar een goede keuze. Een verhaal waar het niet alleen maar om de liefde draait …

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Over vijf jaar |Auteur: Rebecca Serle
Uitgever: Cargo |978903110219|Blz: 256
Verschijningsdatum: maart 2021

Over vijf jaar is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

BookSpot de online boekwinkel

De dag dat de wereld op z’n kop stond, een rollercoaster – Linda Struijlaard –  Recensie

De dag dat de wereld op z’n kop stond, een rollercoaster – Linda Struijlaard – Recensie

Je vraagt er niet om, het overkomt je. Hersenletsel krijg je niet alleen! Een verhaal waarin een wereld verandert in een rollercoaster. Van het een op het andere moment wordt alles anders.

Een verhaal waarin een man op jonge leeftijd heel ziek wordt, dacht door te moeten gaan en pas na jaren beseft dat het zo toch niet langer kan.

Een verhaal van een jonge vrouw die alle ballen hoog houdt totdat zij zelf heel hard op de grond klettert. Een verhaal over onmacht, onbegrip en waarin duidelijk wordt dat er na het krijgen van een herseninfarct op jonge leeftijd (te) weinig medische hulp wordt aangeboden, terwijl er zoveel meer mogelijk is.

Een verhaal met tips, adviezen en veel praktische handvatten. Ook de betrokken specialisten, therapeuten en zorgmedewerkers komen aan het woord bij de behandeling van zowel jongere als oudere mensen die te maken krijgen met de brede persoonlijke, relationele en maatschappelijke gevolgen van een herseninfarct.

Gebaseerd op persoonlijke ervaringen.

Recensie

Enkele jaren geleden stond de wereld van Frank en Monique op zijn kop. Frank was toen 34 jaar en werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis met een gescheurde aorta. Na de operatie bleek dat hij ook was getroffen door een herseninfarct. Monique is op dat moment in verwachting van hun tweede kind. Frank overleeft het drama en beiden gaan er vanuit dat alles weer goed komt. Een kwestie van gewoon doorgaan. Totdat blijkt dat het herseninfarct dat Frank getroffen had, zijn gevolgen heeft. Een zware revalidatie volgt en op een gegeven moment mag Frank weer naar huis. Maar alles wat eerder als vanzelfsprekend was, blijkt nu te zijn voorzien van meerdere hobbels. In eerste instantie voor Frank, maar later ook voor Monique.

Voor wie ooit met hersenletsel te maken heeft gehad, is veel van wat in dit boek beschreven wordt herkenbaar. Een eyeopener, en niet alleen voor de patiënt maar ook voor degenen die er naast of dichtbij staan. Een verhaal dat zich makkelijk laat lezen, eenvoudig en begrijpelijk opgezet, maar wel met die informatie die zo nuttig kan zijn. Door de jaren heen wordt steeds meer bekend wat de gevolgen kunnen zijn van hersenletsel. Vroeger werd er niet zoveel meegedaan, wat jammer is omdat de gevolgen van hersenletsel een leven behoorlijk kunnen beïnvloeden. De een komt er zonder klachten weer bovenop, maar veel van de mensen houdt klachten, bijvoorbeeld op cognitief gebied. Cognitieve vaardigheden of vermogens die te maken hebben met de mate waarin je in staat bent om kennis en informatie op te nemen en te verwerken. Maar ook kan de persoonlijkheid van iemand veranderen. Een veelgehoord probleem is snel last hebben van overprikkeling en gebrek aan energie.

De dag dat de wereld op zijn kop stond geeft een scherpe blik op de problematiek rondom hersenletsel. De gevolgen voor dit gezin zijn niet te overzien, niet voor Frank en niet voor Monique. Een verhaal dat laat zien waarom het zo belangrijk is om hier veel meer aandacht aan te besteden. Meer begrip maar dat er ook meer handvatten gegeven worden opdat iemand met hersenletsel een zo goed mogelijke nieuwe toekomst kan krijgen. De eerlijkheid waarmee dit geschreven is, legt veel bloot, maar juist daarom moet men dit boek lezen. Voor de mensen die iets dergelijks hebben meegemaakt, kan de herkenbaarheid als troost dienen, ze staan er niet alleen voor…

5*****

Achter in dit boek staan meerdere instanties vermeldt die gespecialiseerd zijn op het gebied van hersenletsel. Ook andere belangrijke info is te vinden in dit boek.

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Mension BV voor het recensie-exemplaar.

Titel: De dag dat de wereld op zijn kop stond |Auteur: Linda Struijlaard
Uitgever: Mension BV |9789077322598 |Blz: 280
Verschijningsdatum: juni 2021

De dag dat de wereld op zijn kop stond is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Tot honderd tellen – Cato van Burgh – Recensie

Tot honderd tellen – Cato van Burgh – Recensie

Nog meer verhalen uit Het LAThuis. Treed binnen in de leefwereld van ouderen in een woonzorgcentrum, waar het allerminst saai is. Grotendeels waargebeurde verhalen opgetekend door maatschappelijk werker Cato. Ze laat zien dat iedere oudere uniek is en dat ook zij (levens)vragen, problemen én verlangens hebben. Tot honderd tellen is het losstaand te lezen vervolg op Het LAThuis.

In de bonusjaren

‘Hoelang denkt u dat ik nog mee zal gaan?’ vraagt Gabriela van achtentachtig zangerig aan buurman Rinus in de gemeenschappelijke huiskamer.

Ach, je houdbaarheid houdt op met je negentigste. Alles wat je nu nog krijgt is in de bonus. Het is net zoals bij de Appie,’ antwoordt hij met een stralende lach.

Als maatschappelijk werker komt Cato van den Burgh heel veel verschillende en kleurrijke mensen tegen. Wat haar erg boeit is het levensverhaal achter elk persoon. De ontmoetingen op de woon-en revalidatieafdeling hebben verhalen opgeleverd, zoals alleen het leven die maken kan. Verhalen die serieus en ernstig zijn, maar veelal doorspekt met enige humor. Situaties die typerend zijn voor een woonzorgcentrum, zo beschreven dat het voelt alsof je van een kleine afstand alles meebeleeft. Met personages die steeds weer bij elk verhaal in korte tijd een plekje in je hart weten te veroveren. Hendrik Groen is ontzettend leuk, maar deze bundel weet het te overtreffen door al die verschillende mensen, ieder met hun eigen karakter, ieder met een ander verhaal en/of probleem. Als je dan verder gaan denken komt er het besef dat wat deze mensen meemaken jouw voorland kan zijn. En later komt steeds dichterbij.

De vorige bundel Het LAThuis had vijftien verhalen en de wens voor een wat dikkere bundel is uitgekomen. Tot honderd tellen heeft vijfentwintig verhalen en de basis van de verhalen is echt, maar dan aangedikt met fantasie en humor en soms zelfs met een onschuldige dubbelzinnigheid. Mocht je je voornemen één verhaal per dag te lezen, vergeet het maar. Deze verhalen zijn zo leuk en zelfs een beetje verslavend, dat je dit boek onmogelijk weg kunt leggen. Wederom heeft Cato van Burgh mij laten genieten van de belevenissen van de bewoners van het woonzorgcentrum. Treffende verhalen die, of je nu wilt of niet, iets met je doen …

5*****

Wendy Wenning

Met dank aan Cato van Burgh voor het recensie-exemplaar.

Titel: Tot honderd tellen |Auteur: Cato van Burgh
Uitgever: Schrijverspunt |9789462665101 |Blz: 104
Verschijningsdatum: juni 2021

Tot honderd tellen is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Meedogenloos – Joop van Riessen – Recensie

Meedogenloos – Joop van Riessen – Recensie

Joop van Riessen was van 1965 tot 2004 werkzaam bij de Amsterdamse politie. Toen hij weg was bij de politie is hij gaan schrijven. Journalisten daagden hem uit zijn ervaringen van die jaren op te schrijven. Zijn eerste boek was non-fictie waarna zijn uitgeefster hem dringend verzocht fictie te gaan schrijven. In 2009 verscheen zijn eerste politiethriller en inmiddels ligt het dertiende deel van de Anne Kramer reeks in de winkel. Alle delen zijn losstaand te lezen.

De cover van Meedogenloos is passend bij het soort thriller en geeft de indruk spannend genoeg te zijn. Het boek start met een rechtszaak waarbij een verdachte niet echt mee wil werken en die een behoorlijk opstandig karakter laat zien. Na deze hoorzitting wordt er een aanslag gepleegd op een van de rechters. Deze mislukt, maar zolang er geen verdachte kan worden opgepakt en men niet weet hoe of wat, moeten de rechters die bij de hoorzitting aanwezig waren streng beveiligd worden. Ook Heleen en haar dochters worden onder strenge beveiliging gezet. Mariska, een van de dochters, is verliefd op Hakim en ze zouden met school op studiereis naar Rome gaan. Mariska mag niet mee, toch krijgt ze het toch voor elkaar om de beveiliging te ontlopen en naar Rome te gaan. Eenmaal in Rome is Mariska dolgelukkig, samen met Hakim. Maar dan wordt Mariska ontvoerd.

De naam Joop van Riessen is mij niet onbekend en de boeken ook niet, maar toch is het er niet eerder van gekomen een van zijn boeken op te pakken. Terwijl ik toch een liefhebber ben van dit genre. Omdat Meedogenloos al het dertiende deel is in de reeks, was het nu wel een sprong in het diepe. Maar het begin voelt al gelijk goed en het kost weinig moeite om in het verhaal te geraken. De ontwikkelingen zijn van dien aard dat er meteen een fijn spanningsveld wordt gecreëerd. Ook valt gelijk op dat de auteur inhaakt op de actualiteit. Met zijn ervaring weet de auteur waar hij over praat, en dat is zeker tastbaar door de geloofwaardigheid van diverse situaties. Niet alleen geloofwaardig, maar ook het beangstigende in die situaties is voelbaar beschreven.

Ben je gewend een thriller te lezen waarbij (bijna) alles weer op zijn pootjes terechtkomt, dan kom je met deze politiethriller bedrogen uit. De titel Meedogenloos past perfect bij dit boek en bij de karakterschetsen van een aantal personages. Waarbij een aantal personages voor enig verrassingseffect zorgen. Maar dit geldt ook voor diverse situaties waar ook de uitdrukking meedogenloos sterk naar voren komt. De personages zijn herkenbaar neergezet en uitgewerkt en het hoofdpersonage Anne Kramer heeft een duidelijke positie. Er wordt genoeg over haar geschreven waardoor er niet het gevoel is dingen uit de vorige boeken in deze reeks te missen. Haar positie en dat van een aantal andere personages drukt de lezer wel even met de neus op de feiten, als we het hebben over de veiligheid van bijvoorbeeld rechters en advocaten en ook wat betreft de veranderde maatschappij. Een maatschappij die verhard is en onveiliger is geworden. Het boek heeft meerdere verhaallijnen en strak opgezette hoofdstukken. Door gebruik te maken van een diversiteit aan actuele thema’s blijft het verhaal van begin tot eind aanspreekbaar voor de lezer. Daarbij heeft Van Riessen Meedogenloos voorzien van plottwists die deels onverwacht uit de hoek komen. Het boek is zeker losstaand te lezen, maar maakt ook nieuwsgierig naar het hoofdpersonage en haar ontwikkeling. Dus reden genoeg om deze reeks op de (vrouwenthriller)verlanglijst te zetten.

Meedogenloos van Joop van Riessen was dan een sprong in het diepe, maar dit boek heeft meer dan voldoende overtuigingskracht om hier absoluut geen spijt van te hebben.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl.

Titel: Meedogenloos |Auteur: Joop van Riessen
Uitgever: De Kring |9789462972056|Blz: 288
Verschijningsdatum: april 2021

Meedogenloos is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen