Loslopen – Laura van der Haar – Recensie

Laura van der Haar (1982) debuteerde als dichter met de bundel Bodemdrang. Ze schreef voor onder meer De Speld, Vice en een veilinghuis en maakte de podcast Het Volkskrantgeluid. In 2018 verscheen haar debuutroman Het wolfgetal. Haar laatste boek Een week of vier stond op de longlist van de Libris Literatuur Prijs.

Laura van der Haar heeft altijd onrust in haar hoofd. Altijd twijfels of ze wel het juiste doet. Maar dan zegt ze haar kantoorbaan op en ze neemt een hond: Takkie. Samen met Takkie (of de vele andere namen die de hond krijgt) loopt ze stad en land af. En waar ze ook zijn, ze maken altijd wel wat bijzonders mee.

Als liefde meetbaar is in koosnaampjes, dan is er niets waar ik meer van hou dan van Takkie.
Takkies eerste naam was Nasi, waar ze ook direct naar luisterde vanwege de klankrijm, maar sinds ik erachter ben dat ze naar alles luistert, zolang het maar met een blij timbre gebracht wordt, heet Nasi ook Draaikolkje en Speknek en Nono en Moembassa
.’

Loslopen is een bundel van belevenissen en mijmeringen van Laura van der Haar. Zodra je begint met lezen, voel je de onrust van de auteur. Aan de ene kant een rare gewaarwording, maar aan de andere kant ook herkenbaar. De woorden en zinnen rollen met grote snelheid en ietwat chaotisch over de bladzijden heen, soms moeilijk om bij te houden. En onderaan de bladzijden staan in de voettekst zinnen cursief die men achter elkaar kan doorlezen. Het beste is dit apart te doen van de andere tekst, maar de neiging om ook steeds even de voettekst te lezen is groot.


Een paar per dag gaan ze samen op pad, van der Haar en Takkie. En tijdens de wandelingen komen ze een grote diversiteit aan mensen tegen, en elke keer maken ze wel wat mee. Van der Haar steekt haar mening niet onder stoelen en banken, vooral als het gaat om de maatschappij waar we nu in leven. Eerlijk en rechtdoorzee geeft ze haar (kritische) kijk op de wereld, en geeft ze de lezer volledige inzage in haar denken. Dit door wervelende en beeldende zinnen waardoor er een perfecte voorstelling wordt gegeven. Zinnen waar soms geen eind aan lijkt te komen en waarin regelmatig enig cynisme is te vinden. Op het eerste gezicht lijken de verhalen vrolijk en soms zelfs humoristisch, maar als je de tekst goed doorgrond proef je soms ook gemaakte vrolijkheid en wat eenzaamheid.


Wil je ondervinden hoe het is als er altijd onrust in je hoofd heerst, dan is Loslopen het boek om te lezen. De auteur heeft haar eigen onrust buitengewoon tastbaar neergezet en maakt met haar eigenzinnige en enerverende schrijfstijl de chaos compleet. Zit je zelf met veel onrust, dan zal dit boek je niet per se rustiger maken, maar er zal wel veel herkenning zijn. En dat het hebben van een hond gezond kan zijn, kan ik alleen maar beamen. Ook al heb je soms geen zin, de hond moet toch uitgelaten worden en eenmaal aan de wandel is het toch weer genieten. Het geeft ritme aan de dag, je blijft in beweging en regelmatig ontmoet je zo nieuwe mensen. En over vertrouwen gesproken, een hond zal jouw vertrouwen niet beschamen en je kunt echt alles tegen de hond vertellen:)

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Podium voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Loslopen |Auteur: Laura van der Haar
Uitgever: Podium | 9789463810944| Blz: 272
Verschijningsdatum: maart 2021

Loslopen is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

BookSpot de online boekwinkel

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.