Tag: #recensie

De dag dat de wereld op z’n kop stond, een rollercoaster – Linda Struijlaard –  Recensie

De dag dat de wereld op z’n kop stond, een rollercoaster – Linda Struijlaard – Recensie

Je vraagt er niet om, het overkomt je. Hersenletsel krijg je niet alleen! Een verhaal waarin een wereld verandert in een rollercoaster. Van het een op het andere moment wordt alles anders.

Een verhaal waarin een man op jonge leeftijd heel ziek wordt, dacht door te moeten gaan en pas na jaren beseft dat het zo toch niet langer kan.

Een verhaal van een jonge vrouw die alle ballen hoog houdt totdat zij zelf heel hard op de grond klettert. Een verhaal over onmacht, onbegrip en waarin duidelijk wordt dat er na het krijgen van een herseninfarct op jonge leeftijd (te) weinig medische hulp wordt aangeboden, terwijl er zoveel meer mogelijk is.

Een verhaal met tips, adviezen en veel praktische handvatten. Ook de betrokken specialisten, therapeuten en zorgmedewerkers komen aan het woord bij de behandeling van zowel jongere als oudere mensen die te maken krijgen met de brede persoonlijke, relationele en maatschappelijke gevolgen van een herseninfarct.

Gebaseerd op persoonlijke ervaringen.

Recensie

Enkele jaren geleden stond de wereld van Frank en Monique op zijn kop. Frank was toen 34 jaar en werd met spoed opgenomen in het ziekenhuis met een gescheurde aorta. Na de operatie bleek dat hij ook was getroffen door een herseninfarct. Monique is op dat moment in verwachting van hun tweede kind. Frank overleeft het drama en beiden gaan er vanuit dat alles weer goed komt. Een kwestie van gewoon doorgaan. Totdat blijkt dat het herseninfarct dat Frank getroffen had, zijn gevolgen heeft. Een zware revalidatie volgt en op een gegeven moment mag Frank weer naar huis. Maar alles wat eerder als vanzelfsprekend was, blijkt nu te zijn voorzien van meerdere hobbels. In eerste instantie voor Frank, maar later ook voor Monique.

Voor wie ooit met hersenletsel te maken heeft gehad, is veel van wat in dit boek beschreven wordt herkenbaar. Een eyeopener, en niet alleen voor de patiënt maar ook voor degenen die er naast of dichtbij staan. Een verhaal dat zich makkelijk laat lezen, eenvoudig en begrijpelijk opgezet, maar wel met die informatie die zo nuttig kan zijn. Door de jaren heen wordt steeds meer bekend wat de gevolgen kunnen zijn van hersenletsel. Vroeger werd er niet zoveel meegedaan, wat jammer is omdat de gevolgen van hersenletsel een leven behoorlijk kunnen beïnvloeden. De een komt er zonder klachten weer bovenop, maar veel van de mensen houdt klachten, bijvoorbeeld op cognitief gebied. Cognitieve vaardigheden of vermogens die te maken hebben met de mate waarin je in staat bent om kennis en informatie op te nemen en te verwerken. Maar ook kan de persoonlijkheid van iemand veranderen. Een veelgehoord probleem is snel last hebben van overprikkeling en gebrek aan energie.

De dag dat de wereld op zijn kop stond geeft een scherpe blik op de problematiek rondom hersenletsel. De gevolgen voor dit gezin zijn niet te overzien, niet voor Frank en niet voor Monique. Een verhaal dat laat zien waarom het zo belangrijk is om hier veel meer aandacht aan te besteden. Meer begrip maar dat er ook meer handvatten gegeven worden opdat iemand met hersenletsel een zo goed mogelijke nieuwe toekomst kan krijgen. De eerlijkheid waarmee dit geschreven is, legt veel bloot, maar juist daarom moet men dit boek lezen. Voor de mensen die iets dergelijks hebben meegemaakt, kan de herkenbaarheid als troost dienen, ze staan er niet alleen voor…

5*****

Achter in dit boek staan meerdere instanties vermeldt die gespecialiseerd zijn op het gebied van hersenletsel. Ook andere belangrijke info is te vinden in dit boek.

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Mension BV voor het recensie-exemplaar.

Titel: De dag dat de wereld op zijn kop stond |Auteur: Linda Struijlaard
Uitgever: Mension BV |9789077322598 |Blz: 280
Verschijningsdatum: juni 2021

De dag dat de wereld op zijn kop stond is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Tot honderd tellen – Cato van Burgh – Recensie

Tot honderd tellen – Cato van Burgh – Recensie

Nog meer verhalen uit Het LAThuis. Treed binnen in de leefwereld van ouderen in een woonzorgcentrum, waar het allerminst saai is. Grotendeels waargebeurde verhalen opgetekend door maatschappelijk werker Cato. Ze laat zien dat iedere oudere uniek is en dat ook zij (levens)vragen, problemen én verlangens hebben. Tot honderd tellen is het losstaand te lezen vervolg op Het LAThuis.

In de bonusjaren

‘Hoelang denkt u dat ik nog mee zal gaan?’ vraagt Gabriela van achtentachtig zangerig aan buurman Rinus in de gemeenschappelijke huiskamer.

Ach, je houdbaarheid houdt op met je negentigste. Alles wat je nu nog krijgt is in de bonus. Het is net zoals bij de Appie,’ antwoordt hij met een stralende lach.

Als maatschappelijk werker komt Cato van den Burgh heel veel verschillende en kleurrijke mensen tegen. Wat haar erg boeit is het levensverhaal achter elk persoon. De ontmoetingen op de woon-en revalidatieafdeling hebben verhalen opgeleverd, zoals alleen het leven die maken kan. Verhalen die serieus en ernstig zijn, maar veelal doorspekt met enige humor. Situaties die typerend zijn voor een woonzorgcentrum, zo beschreven dat het voelt alsof je van een kleine afstand alles meebeleeft. Met personages die steeds weer bij elk verhaal in korte tijd een plekje in je hart weten te veroveren. Hendrik Groen is ontzettend leuk, maar deze bundel weet het te overtreffen door al die verschillende mensen, ieder met hun eigen karakter, ieder met een ander verhaal en/of probleem. Als je dan verder gaan denken komt er het besef dat wat deze mensen meemaken jouw voorland kan zijn. En later komt steeds dichterbij.

De vorige bundel Het LAThuis had vijftien verhalen en de wens voor een wat dikkere bundel is uitgekomen. Tot honderd tellen heeft vijfentwintig verhalen en de basis van de verhalen is echt, maar dan aangedikt met fantasie en humor en soms zelfs met een onschuldige dubbelzinnigheid. Mocht je je voornemen één verhaal per dag te lezen, vergeet het maar. Deze verhalen zijn zo leuk en zelfs een beetje verslavend, dat je dit boek onmogelijk weg kunt leggen. Wederom heeft Cato van Burgh mij laten genieten van de belevenissen van de bewoners van het woonzorgcentrum. Treffende verhalen die, of je nu wilt of niet, iets met je doen …

5*****

Wendy Wenning

Met dank aan Cato van Burgh voor het recensie-exemplaar.

Titel: Tot honderd tellen |Auteur: Cato van Burgh
Uitgever: Schrijverspunt |9789462665101 |Blz: 104
Verschijningsdatum: juni 2021

Tot honderd tellen is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Meedogenloos – Joop van Riessen – Recensie

Meedogenloos – Joop van Riessen – Recensie

Joop van Riessen was van 1965 tot 2004 werkzaam bij de Amsterdamse politie. Toen hij weg was bij de politie is hij gaan schrijven. Journalisten daagden hem uit zijn ervaringen van die jaren op te schrijven. Zijn eerste boek was non-fictie waarna zijn uitgeefster hem dringend verzocht fictie te gaan schrijven. In 2009 verscheen zijn eerste politiethriller en inmiddels ligt het dertiende deel van de Anne Kramer reeks in de winkel. Alle delen zijn losstaand te lezen.

De cover van Meedogenloos is passend bij het soort thriller en geeft de indruk spannend genoeg te zijn. Het boek start met een rechtszaak waarbij een verdachte niet echt mee wil werken en die een behoorlijk opstandig karakter laat zien. Na deze hoorzitting wordt er een aanslag gepleegd op een van de rechters. Deze mislukt, maar zolang er geen verdachte kan worden opgepakt en men niet weet hoe of wat, moeten de rechters die bij de hoorzitting aanwezig waren streng beveiligd worden. Ook Heleen en haar dochters worden onder strenge beveiliging gezet. Mariska, een van de dochters, is verliefd op Hakim en ze zouden met school op studiereis naar Rome gaan. Mariska mag niet mee, toch krijgt ze het toch voor elkaar om de beveiliging te ontlopen en naar Rome te gaan. Eenmaal in Rome is Mariska dolgelukkig, samen met Hakim. Maar dan wordt Mariska ontvoerd.

De naam Joop van Riessen is mij niet onbekend en de boeken ook niet, maar toch is het er niet eerder van gekomen een van zijn boeken op te pakken. Terwijl ik toch een liefhebber ben van dit genre. Omdat Meedogenloos al het dertiende deel is in de reeks, was het nu wel een sprong in het diepe. Maar het begin voelt al gelijk goed en het kost weinig moeite om in het verhaal te geraken. De ontwikkelingen zijn van dien aard dat er meteen een fijn spanningsveld wordt gecreëerd. Ook valt gelijk op dat de auteur inhaakt op de actualiteit. Met zijn ervaring weet de auteur waar hij over praat, en dat is zeker tastbaar door de geloofwaardigheid van diverse situaties. Niet alleen geloofwaardig, maar ook het beangstigende in die situaties is voelbaar beschreven.

Ben je gewend een thriller te lezen waarbij (bijna) alles weer op zijn pootjes terechtkomt, dan kom je met deze politiethriller bedrogen uit. De titel Meedogenloos past perfect bij dit boek en bij de karakterschetsen van een aantal personages. Waarbij een aantal personages voor enig verrassingseffect zorgen. Maar dit geldt ook voor diverse situaties waar ook de uitdrukking meedogenloos sterk naar voren komt. De personages zijn herkenbaar neergezet en uitgewerkt en het hoofdpersonage Anne Kramer heeft een duidelijke positie. Er wordt genoeg over haar geschreven waardoor er niet het gevoel is dingen uit de vorige boeken in deze reeks te missen. Haar positie en dat van een aantal andere personages drukt de lezer wel even met de neus op de feiten, als we het hebben over de veiligheid van bijvoorbeeld rechters en advocaten en ook wat betreft de veranderde maatschappij. Een maatschappij die verhard is en onveiliger is geworden. Het boek heeft meerdere verhaallijnen en strak opgezette hoofdstukken. Door gebruik te maken van een diversiteit aan actuele thema’s blijft het verhaal van begin tot eind aanspreekbaar voor de lezer. Daarbij heeft Van Riessen Meedogenloos voorzien van plottwists die deels onverwacht uit de hoek komen. Het boek is zeker losstaand te lezen, maar maakt ook nieuwsgierig naar het hoofdpersonage en haar ontwikkeling. Dus reden genoeg om deze reeks op de (vrouwenthriller)verlanglijst te zetten.

Meedogenloos van Joop van Riessen was dan een sprong in het diepe, maar dit boek heeft meer dan voldoende overtuigingskracht om hier absoluut geen spijt van te hebben.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl.

Titel: Meedogenloos |Auteur: Joop van Riessen
Uitgever: De Kring |9789462972056|Blz: 288
Verschijningsdatum: april 2021

Meedogenloos is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Gebroken akkoord – Marieke Simons – Recensie

Gebroken akkoord – Marieke Simons – Recensie

Marieke Simons is in het dagelijks leven de verbindende factor in haar werk en privé. Ze is dol op ingewikkelde constructies en combineert dit ‘s avonds met haar passie voor schrijven en muziek. In 2018 verscheen haar debuutroman Geheim akkoord en in 2019 verscheen haar korte verhaal Onder de vuurtoren in de waddenbundel Aangespoelde verhalen.

In Geheim akkoord hebben we kennis kunnen maken met de personages en kregen een scherpe inkijk op de harde artiestenwereld. De relatie tussen Aisling en Matthew is stukgelopen en Matthew zijn succesvolle muziekcarrière is verleden tijd. Nadat hij in een depressie is belandt lukt het gelukkig om uit dit diepe dal te komen en een nieuwe weg in te slaan. Hij heeft er spijt van dat hij Aisling heeft laten gaan, maar nu heeft hij Elodie die voor hem een andere weg bepaalt. Als hij onverwachts tegenover haar komt te staan, staat alles weer op zijn kop. Lukt het om het verleden te vergeten en samen een nieuwe weg in te slaan?

“De concurrentie was oneerlijk. Deze strijd ging ik altijd verliezen, tenzij ik bereid was om alles op te geven. Ik had geen keuze”

De proloog van Gebroken akkoord laat een heftige confrontatie zien, alleen is het niet helemaal duidelijk welke personages het betreft. Maar wel is het een confrontatie waar de emoties in het rond vliegen en er wordt zo een bepaalde toon neergezet die we herkennen uit Geheim akkoord. Vanuit een wisselend perspectief volgen we de personages waarbij de nadruk op Matthew wordt gelegd. Het is hem dan wel gelukt uit het diepe dal te kruipen maar echt de oude is hij nog niet. Er blijft het een en ander aan hem knagen, wat pijnlijk duidelijk wordt gemaakt als hij weer tegenover Aisling staat. Ook zij is een nieuw leven begonnen, dat weer volledig op zijn kop komt te staan als ze Matthew weer ziet. In het verhaal van Aisling zijn veel flashbacks, al is het in haar verhaal niet altijd even duidelijk dat iets zich in het verleden afspeelt.

Zijn gevoel heeft hem nog nooit in de steek gelaten, althans niet op dit vlak. Dit is wie hij is. Hij kan het. Nog steeds.’

Gebroken akkoord gaat over ingewikkelde relaties en daarbij zijn er ook pittige thema’s in het geheel verweven. Het maken van eventuele verkeerde keuzes waarbij men de controle over het leven verliest, loopt als een rode draad door het verhaal heen. Waarvan sommige keuzes best verrassend zijn. In haar debuutroman heeft Simons al bewezen het talent te hebben emoties intens te kunnen verwoorden. Daarbij zet ze de personages levensecht neer, en laat ze zien een goed inlevingsvermogen te hebben. Dit wordt rechtstreeks overgebracht op de lezer zodat deze zich ook goed kan inleven. Zoals al eerder gezegd heeft Simons een enerverende en meeslepende schrijfstijl die sterk doet denken aan de boeken van Colleen Hoover of Anna Todd. Het heeft even geduurd voordat het vervolg op Geheim akkoord een feit was, maar Simons heeft mij met Gebroken akkoord zeker niet teleurgesteld. Een waardig vervolg als bewijs geen eendagsvlieg te zijn.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Droomvallei uitgeverij voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Gebroken akkoord |Auteur: Marieke Simons
Uitgever: Droomvallei uitgeveverij |9789492844941|Blz: 306
Verschijningsdatum: april 2021

Gebroken akkoord is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

De dwaas – Lydia Albadoro – Recensie

De dwaas – Lydia Albadoro – Recensie

Lydia Albadoro-Van Houten debuteerde in 2015 met Doodstil. Haar tweede thriller Het vervloekte huis werd een bestseller. In 2019 verscheen Ruis, het vervolg op deze thriller. In 2017 verscheen de standalone Prooi en in 2020 Schim. De dwaas is het eerste deel van de Arcanareeks met Connor Grant in de hoofdrol.

Drie jaar geleden verdween Riley, de dochter van rechercheur Connor Grant en zijn vrouw Sam. Een vermissing die nog steeds niet is opgelost. Het verdriet was voor Sam te groot, een half jaar geleden heeft ze zelfmoord gepleegd. De twee belangrijkste mensen zijn uit Connors leven verdwenen en hij besluit afstand te nemen van zijn oude leven. Nu leidt hij een teruggetrokken leven als schrijver. Als hij van de mysterieuze Leyla Rivers de opdracht krijgt om het dorpje Alttown te onderzoeken, raakt hij geïntrigeerd door haar verhaal. Nieuwsgierig naar antwoorden reist hij af naar dit dorp, afgesloten van de moderne wereld en waar de mensen leven als mormonen. Een dorp dat een duister geheim verbergt.

“‘Is het zo moeilijk om te geloven in iets groters? Dat is juist waar het allemaal om draait.'”

De dwaas begint met een proloog waarin Riley een rol speelt, maar het is niet duidelijk of dit nu echt is of een droom. Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van Connor Grant, in de derde persoon. De proloog heeft al snelheid in zich en zodra het verhaal aanvangt wordt het tempo alleen maar hoger. Doordat het tempo van het geschrevene erg hoog ligt, is er een kans dat men af en toe de draad kan kwijtraken. Dit hoge tempo is echter wel typerend voor deze auteur. Dit geldt ook voor de keuze haar verhalen in het buitenland af te laten spelen en de personages on-Nederlandse namen te geven. Dit geeft het gevoel een boek te lezen van een buitenlandse auteur. De personages blijven nog wat vlak, maar daar dit het eerste deel van een tweeluik is, is de verwachting dat de personages in het tweede deel hun verdere uitwerking krijgen.

De dwaas is niet zomaar een standaard (vrouwen)thriller. Het doet denken aan de thrillers van de auteur Dean Koontz, waarin de elementen horror, fantasie, science fiction en mysterie terug te vinden zijn. Veel fantasie, maar toch zijn er ook herkenbare thema’s in verweven. Toch kan een verhaal net iets te ver van de werkelijkheid afstaan, waardoor er eigenlijk alleen nog maar fantasie overblijft. De vraag is dan toch wat de auteur precies wil vertellen en of er een bepaalde boodschap in het verhaal zit. De filmische en soms ook ongrijpbare verteltrant van Albadoro kan de verbeelding zo sterk prikkelen, dat sommige fragmenten behoorlijk heftig kunnen binnenkomen. Het geeft het verhaal iets speciaals mee, net als de diverse elementen, maar het gevaar daarvan is ook dat hiermee een specifieke doelgroep afgebakend wordt. Daartegenover zal de echte liefhebber van snelle en donkere thrillers juist smullen van dit – soms – ongrijpbare verhaal. Met de spanning zit het in ieder geval wel goed!

‘Een bovennatuurlijke vrouwenthriller voor de lezer die net dat beetje meer wil.’

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan Kabook Uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Mijn recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Titel: De dwaas|Auteur: Lydia Albadoro
Uitgever: Kabook uitgevers |9789083042428|Blz: 300
Verschijningsdatum: mei 2021

De dwaas is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Hamley is jarig – Sandra J. Paul – Recensie

Hamley is jarig – Sandra J. Paul – Recensie

Het zwarte katje Hamley weet dat ze het best getroffen heeft. Ze woont samen met haar moeder en haar twee oudere zusjes, Lexi en Lilly, in een groot huis vlak bij een bos. Achter dat huis ligt een grote tuin die uitkijkt op immense bomen. Een mooi tuin voor de katten om urenlang op stap te gaan. Alleen Hamley mag niet dat nog niet, haar moeder vindt haar nog veel te klein. Balen voor Hamley, want het ziet er allemaal zo spannend uit en hier binnen in het huis heeft ze het allemaal wel gezien. De mensen waar ze bij woont zijn Henry, Betty en het meisje Viola. Betty is een echte dierenvriend en naast de katten wonen er ook nog twee honden bij hun. Als Viola jarig is wordt er taart gegeten. Weer zoiets, denkt Hamley. Dieren krijgen geen taart met hun verjaardag, hun verjaardagen worden zelfs nooit gevierd. Zo oneerlijk en Hamley besluit dit te veranderen. Ze gaat op zoek naar taart voor haar dierenfamilie en met een beetje hulp van buitenaf komt ze terecht in een bakkerij. Maar of die hulp nu wel een goed idee is?

Alleen de cover al is genoeg om meteen verliefd te worden op Hamley. Heel mooi coverontwerp en ook het binnenwerk is voorzien van schitterende, bijpassende illustraties. Een feest om dit boekje in handen te hebben en te mogen lezen. Hamley is niet zomaar een kat, Hamley is net als haar moeder een zwarte kat. En alleen gitzwarte katten hebben een speciaal talent, wat gekleurde katten niet hebben. En dan heeft Hamley ook nog van die mooie groene ogen, wat haar heel bijzonder maakt. Maar Hamley is ook ontzettend nieuwsgierig en leergierig. Als ze eenmaal wakker is, staat ze gelijk weer paraat om vragen op haar moeder af te vuren. Zo enthousiast en ongeduldig dat haar moeder zo af en toe even op de rem moet staan.

‘Mama, waarom zijn de mensen eigenlijk onze baasjes? […] ‘Dat lijkt maar zo, lieve schat. Eigenlijk is het juist omgekeerd. Eigenlijk bepalen wij alles hier in huis. We krijgen eten en drinken wanneer we maar willen, en we worden rotverwend. We worden op onze wenken bediend.’

De avonturen die Hamley meemaakt zijn grappig, spannend en ontroerend tegelijkertijd en je hoeft niet per se een kattenliefhebber te zijn om Hamley leuk te vinden. Dit zwarte katje heeft heel iets menselijks (net genoeg om haar toch ook een echte kat te laten zijn) meegekregen waardoor ze herkenbaar is bij de doelgroep. Het avontuur dat ze in Hamley is jarig meemaakt, is een avontuur dat samen met de illustraties tot de verbeelding zal spreken. Deze eerste kennismaking met Hamley smaakt naar meer en maakt ongeduldig naar een volgende Hamley avontuur.

Hamley is jarig is het eerste deel van een reeks voor kinderen vanaf ongeveer 7 jaar. Een kinderboek geschreven in een soepele en enerverende schrijfstijl, zoals gewend van deze enthousiaste auteur. In een andere recensie schreef ik over de veelzijdigheid van de auteur, en met dit boek weet ze mij nogmaals te overtuigen. De auteur weet zich prima in te leven in diverse leeftijdsgroepen en wisselende omstandigheden, een auteur die kan schrijven voor groot en klein. Dit boek kan niet anders zijn dan een succesvolle start van een nieuwe reeks.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Hamley Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Mijn recensie is onderdeel van een blogtour, de andere deelnemers zie je hieronder.

Titel: Hamley is jarig|Auteur: Sandra J. Paul
Uitgever: Hamley Books|ISBN: 9789464208221|Blz: 64
Illustraties: Ann-Sophie D’Hollander| Verschijningsdatum: mei 2021

Hamley is jarig is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Engel zonder vleugels – Martyn van Beek – recensie

Engel zonder vleugels – Martyn van Beek – recensie

“Wat mijn advocaat niet voor elkaar kreeg, dat regel ik vanaf nu wel op mijn eigen manier. Ik krijg mijn zoon terug. Daar heb ik letterlijk alles voor over”.

Als Mark, het zoontje van Rob en Janneke, drie maanden na zijn geboorte een gebroken beentje blijkt te hebben, is dit het begin van een niet te vermoeden drama. Rob en Janneke hadden bij het consultatiebureau al eerder aangegeven dat Mark actiever was met het linkerbeentje dan het rechterbeentje. Als ze een aanklacht tegen het consultatiebureau indienen begint het balletje te rollen. Alleen het balletje rolt niet die kant op waar ze op rekenen, ze worden zelfs uit de ouderlijke macht gezet, terwijl daar totaal geen reden voor is. Mark wordt in een pleeggezin geplaatst. Zestien maanden later is Rob zover dat hij het gevecht om zijn zoon aangaat. Hij heeft toch niets meer te verliezen. Om de gezinsvoogd die toen hun zaak behandelde onder druk te zetten, ontvoert hij haar dochter. Het lijkt erop dat hij hiermee zijn doel bereikt, maar alles gaat niet helemaal volgens plan en Rob raakt de controle volledig kwijt.

“Er zijn bepaalde rechten die je in het leven als vanzelfsprekend beschouwt. Daar ga je pas over nadenken als die je ontnomen worden.

Engel zonder vleugels is het eerste deel rond misdaadjournalist Eric de Winter en zijn medewerker Ayşe Beyaz. Zelf heb ik onlangs het tweede deel eerst gelezen, Salomonsoordeel, en heb opgemerkt dat de delen prima afzonderlijk te lezen zijn. Voor een uitgebreidere kennismaking met Ayşe is het wel aan te raden Engel zonder vleugels eerst te lezen maar het is geen absolute must.

De hoofdrol in dit boek is voor Rob Zeegers en zijn relaas volgen we vanuit de eerste persoon. Daarnaast neemt Ayşe een belangrijke plaats in, verhalend vanuit de derde persoon. De auteur werkt dit personage nauwgezet uit, en niet alleen leert de lezer haar zo goed kennen, dit personage zal ook veel sympathie van de lezer krijgen. Een sterke vrouw, maar wel met een rugzakje en genoeg beweegredenen om Rob bij te staan. De auteur heeft zelf in het verleden als pleegouder samengewerkt met Bureau Jeugdzorg en die ervaring is tastbaar aanwezig in Engel zonder vleugels. Hij kruipt als het ware in het hoofd van zijn personages en weet vooral de onmacht en frustratie bij Rob uitzonderlijk goed weer te geven.

Dit gaat de verkeerde kant op. Blinde paniek maakt een chaos van mijn gedachten. Hoe kan ik mezelf hier in hemelsnaam uit redden, want blijkbaar is de beslissing al genomen.”

Van Beek weet waar hij over schrijft en aan de geloofwaardigheid valt niet te tornen. Levensechte personages en een overtuigend verhaal over dwalingen in de jeugdzorg. Engel zonder vleugels is een boek van meer dan 500 bladzijden, maar toch is het in sneltreintempo is uitgelezen. Het verhaal is met vaart geschreven en mocht er een moment van vertraging zijn, dan wordt deze gelijk opgevangen door een onverwachte twist. Plottwisten die de lezer meerdere keren laat twijfelen, de spanningsboog goed op niveau houden en die de lezer laat meevoeren naar de climax. Meerdere onderdelen van het verhaal zijn gebaseerd op eigen ervaringen of door aan hem toevertrouwde ervaringen waardoor Engel zonder vleugels, net als Salomonsoordeel, deels wel heel echt aanvoelt…En lees vooral het dankwoord om de intensiteit van dit verhaal te begrijpen.

Wat voor de één voelt als een misdaad, is in de ogen van een ander absolute noodzaak.”

Engel zonder vleugels is voluit genieten van spannende en intense leesuren, een pageturner van formaat!

5*****

Wendy Wenning

Martyn van Beek (1975) woont in Waalwijk en schreef enkele goed ontvangen thrillers. Hij heeft in het verleden als pleegouder samengewerkt met Bureau Jeugdzorg. En hoewel fictie, zijn meerdere onderdelen van dit verhaal gebaseerd op eigen ervaringen, en aan hem toevertrouwde ervaringen van anderen. Zijn speciaal voor audio geschreven serie Tweede Kans won in 2017 de Hebban Award voor Beste Luisterboek.

Klik hier voor een leesfragment.

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Engel zonder vleugels| Auteur: Martyn van Beek
Uitgever: Ellessy Crime | ISBN: 9789086603824|Blz: 541
Verschijningsdatum: maart 2019

Engel zonder vleugels is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen