Tag: Recensie

Water – Lara Reims – Recensie (Blogtour)

Water – Lara Reims – Recensie (Blogtour)

Door een gebeurtenis het afgelopen jaar zit Lizzie op een kostschool. Een kostschool op een eiland. De gebeurtenis heeft alles voor Lizzie verpest en haar van haar ouders weggejaagd. Dan gaat plots het eiland op slot. En niet alleen op slot, het eiland gaat ook offline. Geen internet, dus geen contact meer met de buitenwereld. Alleen als je het juiste paspoort hebt mag je blijven. Lizzie haar paspoort is niet goed, maar omdat ze nog geen zestien is mag ze blijven en is ze veilig. Maar dit verandert als een klasgenoot haar geheim blijkt te kennen. Wat nu? Dan vindt ze de koffer en deze kan op de een of andere manier met haar communiceren. De koffer maant haar te vluchten en snel ook. Maar waar vlucht ze naartoe? De wereld is niet meer de wereld zoals zij hem kent…

De cover van Water past mooi bij de eerdere boeken van Lara Reims en zoals we inmiddels van Hamley Books gewend zijn is én de cover én het binnenwerk met veel aandacht ontworpen. Deze uitgever weet de boeken net dat beetje extra te geven. Water verhaalt vanuit het perspectief van Lizzie en al vanaf de eerste bladzijde wordt je als lezer gegrepen door de filmische schrijfstijl van Reims. Deze auteur weet als geen ander een soort van futuristische wereld een levensecht en geloofwaardig beeld mee te geven. Een toekomst die ver weg lijkt, maar zoals Reims alles beschrijft komt deze toekomst steeds meer dichterbij.

Even voelt ze zich alsof ze in een film stapt. In een soort van piepschuim liggen glazen ampullen gevuld met gekleurde vloeistof.’

Een fragment dat vertelt over eenvoudige veranderingen in het DNA waardoor men vrij is van virussen, bacteriën en veroudering doet niet alleen denken aan de afgelopen twee jaar, maar ook over een toekomstbeeld dat best wel vragen oproept. En tot nadenken zet want tot hoever kan dit gaan. Zo laat Reims ook een toekomst zien waar best wat haken en ogen aan zitten. Zo komt Lizzie in verschillende penibele situaties terecht die de spanning in het verhaal regelmatig even flink opvoeren. In Water zien we dingen uit vorige boeken terug, bijvoorbeeld met een aantal technische snufjes. Dit geeft een stukje herkenning, en doet dan ook weer terugdenken aan de personages in de vorige boeken.

Opgeslokt, vergeten, alsof ze er nooit is geweest. Uitgeveegd, weggevaagd.’

Water is niet het meest toegankelijke boek van Reims, het begin is wat lastig in te komen. Maar eenmaal wat verder in het verhaal wordt dit ruimschoots goedgemaakt. Als eenmaal de ontwikkelingen zich razendsnel opvolgen is het boek lastig weg te leggen. De personages zijn van een goede uitwerking voorzien en het verhaal heeft veel spannende momenten die even op het puntje van de stoel laten zitten. En naast dat Water heerlijk spannend is, heeft Reims er meerdere thema’s in verweven die momenteel zeer actueel zijn en aansprekend voor de lezer.

Toekomstbeeld of niet, Water laat wel geloven in mogelijkheden.

4****

Lara Reims schrijft met uitzicht op Boekarest, waar ze in 2019 ging wonen. Daarvoor woonde ze jarenlang in Parijs. Tien jaar geleden verhuisde ze van Amsterdam naar Frankrijk en vervolgens dus naar Roemenië, waar ze nu leeft, leest en schrijft. Ze is gefascineerd door de razendsnelle ontwikkelingen van de techniek die ons leven zullen veranderen. Daarover ging haar succesvolle Rémi-trilogie, waarvan het eerste deel werd genomineerd voor de debuutprijs van de Jonge Jury.

Met dank aan Hamley Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Water|Auteur: Lara Reims
Uitgever: Hamley Books|ISBN: 9789464510126 |Blz: 300
Verschijningsdatum: maart 2022

Water is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Thrillers algemeen

Herstart – Annemarie Snels – recensie

Herstart – Annemarie Snels – recensie

Annemarie Snels studeerde journalistiek en werkt parttime als tekstschrijver en communicatiemedewerker bij een adviesbureau. In haar vrije tijd zingt ze bij een popkoor. Ze omschrijft zichzelf als een introvert met een sociaal randje. Haar eerste thriller Waterval verscheen in 2020 en werd enthousiast ontvangen door de lezers.

In Herstart probeert de 35-jarige Maud een nieuw leven op te bouwen. Door een vreselijk ongeluk is ze haar man en twee kinderen verloren. Nu is ze een Bed & Breakfast begonnen om de lege dagen een nuttige invulling te geven. Verheugend op de afleiding verwelkomt ze de nieuwe gasten maar al snel blijkt dat deze gasten niet vrij zijn van geheimen en problemen. Dit zorgt voor een gespannen sfeer en een slecht begin van de week. Dan verdwijnt Fleur, de 11-jarige dochter van Sebas. Een meisje met een verstandelijke achterstand wat het des te meer een noodzaak maakt dit meisje zo snel mogelijk te vinden. Waar het de bedoeling was een weekje te ontspannen, maakt de zoektocht naar het meisje de spanning onderling alleen maar groter. En niet alleen de zoektocht, er zijn meer gebeurtenissen die samen met de vele geheimen voor een hoog spanningsveld onder de gasten zorgen. 

Waarom heb ik dit plekje in De Biesbosch niet eerder ontdekt? Zouden ze dan nog leven?

Herstart wordt vertelt vanuit wisselende perspectieven, meerdere personages hebben hun eigen rol in het verhaal. Het vertelperspectief is vanuit de derde persoon, uitgezonderd die van personage X. Snels zorgt voor een goede introductie, zonder al meteen veel weg te geven. De negatieve energie die al snel aanwezig is in de groep mensen wordt voelbaar neergezet en zorgt voor een onderhuidse spanning. Maar tevens is er eerst weinig symphatie voor het merendeel van de personages. Sebas gedraagt zich nogal vreemd en ook bij de andere personages lijken de geheimen van grote invloed te zijn. Als er over het verleden vertelt wordt, gaat het meeste meedeleven naar Renske, een meisje dat niet geaccepteerd wordt. Hier zet de auteur een – helaas nog steeds actueel – thema neer. Maar tegelijkertijd bouwt ze dit verder uit tot een ander actueel thema wat eerst bijna onopgemerkt zichtbaar wordt gemaakt. Af en toe lijkt de hoeveelheid personages wat overdadig, maar doordat boven de hoofdstukken duidelijk wordt aangegeven vanuit wiens perspectief er vertelt wordt blijft het over het algemeen toch overzichtelijk. Maar misschien dat een minder ervaren lezer hierover kan struikelen en bestaat er de kans dat niet elk personage zal bijblijven.

Zijn adem stokt in zijn keel. In zijn haast om weg te komen van deze onheilsplek struikelt hij achterover en valt hard op zijn achterhoofd.

Er zijn een aantal grote vraagtekens aanwezig in Herstart en Snels weet de antwoorden tot aan het einde goed te verbergen. Voor de lezer geeft dit een voortdurende nieuwsgierigheid waardoor men het boek moeilijk zal kunnen wegleggen. Veel raadsels rondom personages en soms onbegrijpelijke situaties. Maar ook maakt de auteur hier duidelijk wat een bepaald verleden en/of opvoeding met iemand kan doen. Zelf leest de auteur graag thrillers en waargebeurde verhalen en dit voelt soms als een soort van combinatie. Al zijn er fragmenten waarvan men eigenlijk hoopt dat dit niet in het echt gebeurt. Als lezer van Herstart moet men soms best even stevig in de schoenen staan en niet elke situatie zal goed voor te stellen zijn. De plot zit goed in elkaar en er zijn plotwendingen die naderhand logisch overkomen maar naar een totaal onverwachte afsluiting leiden. Met haar eerste thriller liet Snels al veel potentie zien en ze laat nu zien dat Waterval zeker geen toevalstreffer was.

Herstart is een gelaagde thriller waarin de gebeurtenissen als levensecht overkomen. Soms onbegrijpelijk maar soms ook net even niet…

4****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Titel: Herstart | Auteur: Annemarie Snels | Uitgever: Kabook Uitgevers | ISBN: 9789083211992| Blz: 300 | april 2022

Wat niet deert – Nicolet Steemers – recensie

Wat niet deert – Nicolet Steemers – recensie

Nicolet Steemers belandde via het vertalen van toneelstukken en de journalistiek in het schrijversvak. Eerder zijn er van haar spannende romans verschenen zoals Zachte heelmeesters en Tweedracht. Voor Storytel schreef ze meerdere succesvolle audioseries. Nu maakt ze met Wat niet deert haar comeback naar het papieren boek.

‘Het is eruit. Het is gezegd. Ik kan eindelijk uitademen.’

Manon, Philip en Ruud brengen samen met hun vader die na een herseninfarct aan geheugenverlies lijdt de herfstvakantie door in de Achterhoek. Hun moeder is dertien jaar geleden plots verdwenen. In de buurt van de Leemputten bij Groenlo staat het familiebezit, een verwaarloosd zomerhuis. De vraag is wat er met dit zomerhuis moet gaan gebeuren, nu eigenlijk bijna niemand er meer gebruik van maakt. Nu ze voor het eerst sinds lange tijd met zijn allen in het zomerhuis verblijven wordt duidelijk wat het verdwijnen van moeder voor invloed heeft gehad. Ook heeft iedereen zo zijn eigen idee wat er destijds is gebeurd. Terwijl langzamerhand geheimen worden ontrafeld, is het maar de vraag of de waarheid per se naar boven moet komen…

Het verhaal start op een zaterdag en Manon is met haar vader, Philip en zijn vrouw Susan onderweg naar het zomerhuis. Bij aankomst blijkt broer Ruud al aanwezig te zijn. Vanuit een wisselend perspectief wordt de lezer in Wat niet deert voortdurend meegenomen in de gedachten van Manon, Philip en Ruud. Gedachten die regelmatig terug gaan naar vroeger. Merkbaar is al gelijk de spanning die tussen de personages hangt. Toch willen ze allemaal hetzelfde. Weten waarom hun moeder hen in de steek heeft gelaten en waar ze naartoe is gegaan. Leeft ze nog wel? Dit is de rode draad in het verhaal waar het allemaal om draait. Er is een vermoeden dat hun vader meer weet, en de hoop is dat de paar dagen in het zomerhuis zijn geheugen kan opfrissen. Steemers bouwt het verhaal heel geleidelijk op en door tussendoor af en toe een soort van hint te laten vallen, stuurt ze de lezer meerdere kanten op. Ook in de uitwerking van de personages geeft ze niet gelijk te veel weg waardoor het lang moeilijk blijft de personages te doorgronden. Twijfels alom wie er te vertrouwen is en of de interpretatie wel juist is.

Wat niet deert heeft voor meerdere lezers herkenbaarheid wat betreft de setting. Een zomerhuis in Groenlo, op een park waar menigeen vakantie heeft gevierd. Dat maakt dit boek sowieso lekker Hollands, iets wat zich dichtbij huis afspeelt. Het verhaal is deels chronologisch, maar ook zijn er regelmatig flashbacks. Soms maken die het een en ander meer helder, maar soms ook juist weer niet. Omdat echt duidelijke antwoorden uitblijven, blijft het verhaal continu interessant en het komt ook ten goede aan het spanningsniveau. Vooral omdat men veel geduld moet hebben om uiteindelijk het einde van die rode draad te bereiken. Met een mooie plottwist wordt dit einde bereikt en dan is er het besef dat een leugen om bestwil niet altijd de goede keuze is. Toch heeft het boek niet de hoge spanning die men van een thriller verwacht, maar past dit beter bij de noemer spannende roman. Maar dan wel een voortreffelijk uitgewerkte spannende roman waar familieverhoudingen op scherp komen te staan.

Met Wat niet deert maakt Steemers niet zomaar een comeback naar het papieren boek. Ze zet zich gelijk weer volledig op de kaart en hopelijk is dit niet voor even.

4****

Wendy Wenning

Titel: Wat niet deert | Auteur: Nicolet Steemers | Uitgever: Volt | ISBN: 9789021436739 | Blz: 272 | maart 2022

BoekenBoeken

‘Je bent nooit te klein om briljant te zijn’ (aldus Sammy de stunthamster)

‘Je bent nooit te klein om briljant te zijn’ (aldus Sammy de stunthamster)

Op 14 april verschijnt Sammy de stunthamster, de nieuwste uitgave van ERWASEENS – hét verhalentijdschrift voor kinderen van vier tot en met negen jaar.

Je wist het waarschijnlijk al, maar huisdieren halen allerlei kattenkwaad uit wanneer hun baasjes op school zitten. Sammy de hamster en zijn huisdiervrienden gaan een act opvoeren. Maar wat kan Sammy eigenlijk, behalve rondrennen in zijn hamsterrad? Het is een van de zeven verhalen in de nieuwste editie van verhalentijdschrift ERWASEENS.

Illustratoren van over heel de wereld hebben de verhalen in Sammy de stunthamster uitbundig geïllustreerd om het (voor)lezen te stimuleren.

Uitgever Rikky Schrever: “Een op de drie kinderen heeft géén plezier in lezen. Dat is echt een probleem, want leesplezier is zo belangrijk. Gelukkig is de oplossing heel eenvoudig: veel voorlezen! Kinderen die veel zijn voorgelezen, lezen zelf ook nog lang en gelukkig.”

De verhalen zijn kort en daardoor perfect om voor te lezen voor het slapen gaan. Oudere kinderen (8+) kunnen de verhalen ook prima zelf lezen.

Achter in het tijdschrift staan leuke puzzels en spelletjes die aansluiten bij de verhalen in dit tijdschrift.

Sammy de stunthamster (ISBN 978-90-8308-226-4, € 7,95) is vanaf 14 april o.a. verkrijgbaar op de website van ERWASEENS: www.erwaseens.nl.

Wil je voordelig kennismaken met ERWASEENS? Ik heb een leuke leesactie voor je: 2 halen, 1 betalen! Klik hier voor de actie

De verloren jongen – Chantal van Mierlo- Recensie

De verloren jongen – Chantal van Mierlo- Recensie

Chantal van Mierlo is geboren en opgegroeid in Boxtel, maar verhuisde in 2001 naar Duitsland. Daar werkte ze in diverse functies in marketing en pr. Ze was hoofdredacteur van een internationaal customer magazine. In 2016 verscheen haar debuut-thriller De nummers bij Ambo Anthos, die werd genomineerd voor de Hebban Thriller Debuutprijs. In 2017 verscheen het eerste seizoen van de Storytel Original Julia Menken, een van de best beluisterde Storytel Originals, die werd vertaald in het Engels, Spaans en Arabisch. Het derde seizoen van Julia Menken, verschenen in 2020, werd bekroond met de Award voor de beste Storytel Original. De verloren jongen is het eerste deel van de serie van Julia Menken die in boekvorm bij De Crime Compagnie is verschenen. Ook de andere twee delen zullen dit jaar nog in boekvorm verschijnen. Daarnaast verschijnt haar nieuwste thriller De jongen in het donker in 2021 bij The House of Books.

Julia Menken werkt sinds drie jaar binnen de Landelijke Eenheid in Zoetermeer als gedragsdeskundige. Een drukke baan die regelmatig al haar tijd opslokt. Vanwege een eerdere traumatische ervaring werkt ze alleen nog aan cold cases. Maar dan wordt er in Arnhem het verminkte lichaam van een vijftienjarige jongen gevonden. De officier van justitie heeft speciaal naar Julia gevraagd, omdat ze een van de beste profielschetsers is. Nee zeggen kan niet, maar wel moet ze weer haar man en kinderen teleurstellen omdat het wel weer laat kan gaan worden. Zoals tegenwoordig vaker het geval is. En de vraag is of Julia er al aan toe is om iets anders dan een cold case aan te pakken. Maar de manier waarop de jongen om het leven is gebracht vraagt om snelle actie en Julia slikt al haar twijfels in en richt zich volledig op de zaak. Ook al wordt ze hierdoor jaren teruggeworpen vooral als ze ziet wie desbetreffende officier van justitie is. Maar ze kan nu niet meer terug…

De eerste kennismaking met Julia Menken is een indrukwekkende. Een vrouw die het niet makkelijk heeft gehad en nog staat haar veel te wachten. Haar werk is heel belangrijk voor haar, maar dit komt regelmatig in conflict met haar privéleven. In De verloren jongen wordt ze gedwongen het verleden achter haar te laten en intensief mee te werken in een nieuwe zaak. Hierbij niet kunnen vermoeden wat haar allemaal te wachten staat. Ook de lezer wordt niet gespaard, want Chantal van Mierlo laat hier wel uitersten in de samenleving zien. Uitersten die helaas steeds veel vaker voorkomen. Meerdere ontwikkelingen in dit verhaal zijn ronduit gruwelijk en laat ook beseffen dat er op bepaalde manieren misschien wel tekort wordt geschoten in onze samenleving.

‘Bloed, vlees, nog meer bloed op de stoep. Het zag er goor uit, als een scène uit een computerspel van zijn broer. Maar dit was geen computerspel. Dit was echt.’

Het eerste hoofdstuk laat al een beetje doorschemeren dat dit niet zomaar een thriller is. Het boek heeft korte hoofdstukken en er zit een fijn tempo in het verhaal. Vanuit het perspectief van een alwetende verteller volgt de lezer Julia Menken in haar onderzoek en in haar privéleven. We maken kennis met de personages en mensen die belangrijk zijn voor Julia. Ontwikkelingen volgen elkaar vlot op waardoor er weinig tijd is om overal bij stil te blijven staan. En dat is misschien maar goed ook. Ondanks alle gruwelijkheden die beschreven worden een thriller die in een dag uitgelezen moet worden. Om het daarna wel even een tijdje te laten bezinken en alles een plek te geven. De verloren jongen is het eerste deel van een serie, een serie die wel op volgorde gelezen moet worden. Na het lezen van dit eerste deel is het misschien even wat moeilijk om verder te gaan met het tweede deel, maar zoals op de cover staat is dit geen serie voor tere zieltjes.

Donker, keihard en intens. Een rollercoaster die een verpletterende indruk achterlaat. Niet voor tere zieltjes…

4*****

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Titel| De verloren jongen | Auteur: Chantal van Mierlo
Uitgever: De Crime Compagnie | ISBN: 9789461095961 | Blz: 376
Verschijningsdatum: januari 2022

Geen weg terug – Elvin Post – Recensie

Geen weg terug – Elvin Post – Recensie

Elvin Post begon zijn carrière na zijn stage bij het literaire agentschap Ralph Vicinanza in Manhattan (New York). Aldaar schreef hij ook recensies van buitenlandse thrillers voor het Algemeen Dagblad. In Manhattan begon hij zelf met het schrijven van boeken. Hij debuteerde in 2004 met Groene vrijdag waarvoor hij in hetzelfde jaar de Gouden Strop ontving. In 2006 bracht hij Vals beeld uit dat ook een nominatie kreeg voor de Gouden Strop. Groene vrijdag en Vals beeld werden tevens genomineerd voor de Belgische thrillerprijs, de Diamanten Kogel. Niet al zijn thrillers werden als vrouwenthriller gezien, maar met zijn laatste thriller De cursus kreeg hij hoge waarderingen in (vrouwen)thrillerland. Elvin Post is de zoon van thrillerauteur Jacques Post. 

 
De proloog van Geen weg terug verhaalt vanuit het perspectief van Eva en er is duidelijk uit op te maken dat er iets aan de hand is. Iets gevaarlijks want er sprake van een duidelijk dreigement. Na deze spannende inleiding gaat het verhaal terug naar tien dagen eerder. Eva en Anna verheugen zich niet alleen op het schoolfeest, maar ook over een week erna. Wekenlang hebben Eva, Anna, Fleur en Kim bij hun ouders gezeurd, maar ze mogen het volgend weekend in een vakantiebungalow in Schoorl doorbrengen. Maar eerst het schoolfeest. Eva heeft met moeite voor elkaar gekregen dat ze pas om halftwee ‘s nachts thuis hoeft te zijn. Afgesproken is dat de vriendinnen met elkaar naar huis fietsen. De meiden hebben een gezellige avond, beginnende liefdes bloeien op en zijn er problemen dan worden deze even aan de kant geschoven. Als ze midden in de nacht naar huis fietsen besluit Fleur een andere, kortere weg te nemen want ze zijn aan de late kant. Fleur is de meest brutale van allemaal, al zal later wel blijken dat het vaak ook alleen maar een pose is. De kortere weg leidt door een tunnel en als ze het einde van de tunnel bereiken zien ze daar een zwarte Mercedes staan. Het linkervoor- en achterportier staan open en ernaast op de grond liggen twee mannen in pak, allebei in een grote plas bloed en met gesloten ogen. Eva wil de politie bellen maar dan ziet Fleur een tas met geld. De verleiding is te groot, de tas met geld wordt meegenomen en de meiden gaan snel naar huis. 
 
In Geen weg terug zijn afwisselend Eva en Anna aan het woord, allebei vanuit de eerste persoon. De uitwerking van de hoofdpersonages is grondig, maar ook van de bijpersonages is een goed beeld te krijgen. Jongeren met kleine problemen maar ook met grotere problemen. Zoals gezinsproblemen die helaas steeds vaker voorkomen en waarvan Post maar een klein gedeelte van een schrijnende actualiteit aanstipt. Doordat het eerste gedeelte na de proloog meer gebruikt wordt als kennismaking met de personages, is hier nog niet veel spanning te vinden. Maar zodra de meiden in bezit zijn van het geld wordt dit ruimschoots goedgemaakt. Vooral Eva maakt zich veel zorgen en haar angst wordt voelbaar beschreven. De spanning wordt langzaam verder opgevoerd wat het steeds moeilijker maakt het boek even weg te leggen. De levensgevaarlijke situaties waarin de meiden terechtkomen laten soms flink naar adem happen. Het laat de gedachte opkomen dat het maar goed is dat een ouder niet altijd op de hoogte is van wat de kinderen doen. Zou alleen maar slapeloze nachten opleveren. Wel is er de twijfel over de geloofwaardigheid. Niet wat betreft over gebeurtenissen als het verhaal verder is gevorderd, maar wel over hun reactie als ze de auto zien staan met ernaast op de grond de twee mannen in een grote plas bloed. Dit terzijde leggend is het voor de jongere lezer een Netflix waardig spannend verhaal met aansprekende thema’s. 
 
Post bewijst met Geen weg terug dat het Young Adult genre hem ook prima past. Hopelijk is dit geen eenmalig uitstapje.

4*****

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl

Titel| Geen weg terug | Auteur: Elvin Post
Uitgever: De Fontein Jeugd | ISBN: 9789026160141| Blz: 256
Verschijningsdatum: februari 2022

Oostwaarts – Jolanda Ivonne Clément – Recensie

Oostwaarts – Jolanda Ivonne Clément – Recensie

Jolanda Ivonne Clément studeerde marketing, communicatie en (bedrijfs)journalistiek. Ze schreef voor diverse vakbladen en publiceerde bijdragen in onder andere het FD, HP/De Tijd. Bij Amazon verscheen in 2015 haar spannende novelle Bloedpaarden, die de bestsellerlijst haalde. Oostwaarts is haar debuutroman en is gebaseerd op het leven van haar grootmoeder. 

Het is 1952 en Heindert woont in Oud-Alblas alleen met zijn moeder. Hij heeft geen flauw idee waar zijn vader is en zijn moeder zwijgt over het verleden. Ze zijn al regelmatig verhuisd en het waarom is voor Heindert ook een raadsel. Dan pakt zijn moeder Suze op een avond plots hun spullen en ze vertrekken. Alles laten ze achter en waar ze heen gaan is nog onbekend. 

‘Zonder iets te vragen pakte ik de bagage en volgde haar. Wat ze ook had uitgespookt, ik zat er mooi mee opgescheept.’

Het grootste gedeelte verhaalt vanuit het perspectief van Heindert, in de eerste persoon. Af en toe is er een perspectiefwisseling waarin Suze, zijn moeder aan het woord is. Die fragmenten zijn niet altijd even duidelijk, maar ze geven wel meer inzicht in haar verleden. Langzaam wordt er meer helder gemaakt wat er in het verleden gebeurd is en waarom ze steeds moeten vluchten. Ook al is er al veel geschreven over de oorlog en wordt er nog steeds veel over geschreven, het onderwerp in dit boek wordt minder vaak aangekaart. Een vrouw die tijdens de bezetting een relatie met een Duitse soldaat heeft gehad en waar een kind uit is voorgekomen. Een kind die daarom altijd op zijn hoede moet zijn, terwijl hij hier zelf niet voor heeft gekozen. 

‘Een rij van kaalgeschoren meisjes ging haar voor, een voor een met menie besmeurd, een hakenkruis op het achterhoofd en dan veren erover heen.’

Een roman over schuld en onschuld, een roman die de impact van een verleden laat zien. Een verleden waar niet voor gekozen is, maar wat overkomen is. Een roman die beeldend is geschreven, die de zintuigen prikkelt. Oostwaarts is geen roman met een snelle verteltrant. Het is meer kabbelend en laat langzaam doordringen. Zodra je als lezer begint te begrijpen wat hier allemaal gebeurt of gebeurd is, voel je de zwaarte van het thema. Een zwaar thema dat Clément op een ietwat luchtige maar toch aangrijpende wijze heeft neergezet. Dit is zo’n boek dat na het lezen even moet bezinken en een verhaal dat moeilijk los te laten is. De naam Heindert staat vanaf nu opgeslagen in het geheugen.

3½***

Wendy Wenning

Met dank aan uitgeverij Ambo|Anthos voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel| Oostwaarts | Auteur: Jolanda Ivonne Clément
Uitgever: Ambo|Anthos | ISBN: 9789026354229| Blz: 256
Verschijningsdatum: augustus 2021

Uitgespeeld – Inge Spaan – Recensie

Uitgespeeld – Inge Spaan – Recensie

Over de auteur
Inge Spaan (1980) werkt sinds de afronding van haar studie accountancy in de beroepsgroep die door velen als één van de saaiste wordt gezien. Gelukkig kan ze haar creativiteit kwijt in het schrijven van boeken en korte verhalen. Haar debuut Oververhit verscheen in 2020 en werd door Biblion aangeraden voor lezers van Linda van Rijn en Loes den Hollander. Uitgespeeld is haar tweede thriller.

Recensie

Laura’s vader is plotseling overleden. Vier geleden waren haar ouders gescheiden, dus voor haar nu de taak de kleding uit te zoeken die hij in de kist zal dragen. Als ze een vest uit de kast pakt, waarvan ze weet dat hij deze graag droeg en de zakken controleert vind ze een aantal opgevouwen A4’tjes. Deze steekt ze de achterzak van haar spijkerbroek en denkt er verder niet meer aan. Pas later, als ze een nieuwsbericht op televisie heeft gezien denkt ze er aan en ze bekijkt de papieren. Een uitgeprinte routeplanner en een artikel. Papieren die in verband lijken te staan met het nieuwsbericht. Een ouder echtpaar is spoorloos verdwenen en er wordt naarstig naar deze mensen gezocht. Ze komt erachter dat deze mensen de ouders zijn van haar vroegere klasgenoot Rogier, een nogal vervelende jongen. Laura wil weten hoe alles precies zit en zoekt contact met hem. Laura werkt zelf op de redactie van de regionale krant en ze vraagt ze haar collega Leendert om haar te helpen. Leendert is een man die zich het grootste deel van zijn vrije tijd in de digitale wereld bevindt. Lukt het haar samen met Leendert te achterhalen wat er gebeurt is met het echtpaar en of haar vader hier wat mee te maken heeft?

Uitgespeeld verhaalt vanuit verschillende perspectieven, al zijn de hoofdrollen neergelegd bij Laura en Leendert. Al gelijk in het begin was er veel bekendheid wat betreft de locaties die in het verhaal genoemd worden.
Zoals Harderwijk, Vierhouten en Nunspeet. Ter sprake komt het nieuw te bouwen sportcomplex in Nunspeet en de bezwaren die er toentertijd waren. De bouw is inmiddels al vergevorderd op de locatie die op nog geen vijf minuten loopafstand van mijn huis ligt. En zo waren er nog meer dingen en vanwege de bekendheid is er een net iets gedetailleerder beeld te vormen dan als het ver van huis ligt. Geeft (voor mij) net iets meer leesplezier, maar niet iedere lezer woont dichtbij de setting. Afwisselend zijn Laura en Leendert aan het woord, maar ook een ander personage heeft een belangrijke rol in het geheel. Leendert wordt eerst weggezet als een computernerd, die het liefst alleen is. Maar door de zoektocht samen met Laura komt hij steeds verder uit zijn schulp. Al roept dit personage af en toe best wat vragen op, vooral door zijn favoriete spel Klopjacht. Laura is journaliste en laat in het begin merken meer te willen in haar werk, maar dit komt niet tot uiting in het verhaal. Deze uitwerking komt niet helemaal goed uit de verf.

Mede door de bekendheid in de setting, pakte het verhaal meteen. Maar voor te stellen is dat iemand die niets met de setting heeft, meer moeite heeft om goed in het verhaal te komen. Niet dat het Uitgespeeld niet interessant is, maar doordat de spanningsboog matig blijft. Een paar fijne cliffhangers hadden dit op kunnen vangen. Bijvoorbeeld zo een waarvan je op het puntje van de stoel gaat zitten en niet kunt wachten om de volgende bladzijde te gaan lezen. Pas aan het eind is er een echte voelbare spanning, maar deze wordt toch ook abrupt uitgeblust. Wel lukt het Spaan af en toe de lezer te laten twijfelen bij de oprechtheid van sommige personages en worden er vermoedens opgeroepen. Is er sprake van dubbele agenda’s of toch niet? Als de lijnen verbonden zijn, blijkt de originaliteit van deze thriller.

Een prima boek om te lezen voor als het even niet zo heel spannend hoeft en er een origineel verhaal op de verlanglijst staat.

3***

Uitgespeeld| Inge Spaan | Paperback € 19,00 | 260 pagina’s | E-book € 6,99

Lees vast een fragment

Uitgespeeld_preview

Dag zus – Gerlinde Bouwman – Recensie

Dag zus – Gerlinde Bouwman – Recensie

Dag zus is het debuut van Gerlinde Bouwman. Ze is niet bang voor een uitdaging, niet in haar dagelijks leven en niet in haar verhalen. De samenvatting van Dag zus maakt nieuwsgierig en wekt een verwachting.

Als Fleur een enveloppe ontvangt, ziet ze meteen aan het handschrift dat deze van haar tweelingzus Amber moet zijn. Twintig jaar lang hebben ze geen contact gehad, na de moord op hun ouders hebben ze elkaar niet meer gezien of gesproken. Maar nu wil Amber wraak nemen. Terwijl Fleur net zo gelukkig is met haar leven, samen met haar dochtertje Fie. Nu het leven van haar en dat van haar dochter in gevaar is moet ze actie ondernemen. Ze vraagt haar beste en enige vriend Ely om hulp. Samen bedenken ze een plan om Amber in de val te lokken, maar gaat dit plan wel werken?

Dag zus begint met een brief die een soort van voorspelling geeft. Het verhaal zelf wordt vanuit het perspectief van Fleur verteld, afgewisseld met de brieven van Amber. Fleur en Amber, tweelingzussen maar totaal verschillend. Voor hun geen probleem. Maar wel voor hun ouders. Fleur en Amber gingen met elkaar om als klas- en huisgenootjes. Nu heeft Fleur een succesvolle baan en niets lijkt haar leven te kunnen verstoren. Tot die brief.

Het meisje dat gevlucht was uit haar eigen bestaan, dat had gevochten voor haar eigen leven, was opeens een succesvolle vrouw binnen de academische wereld.”

De spanning wordt vooral veroorzaakt door de vraag wat Amber precies gaat doen om wraak te nemen. De reden van de moord op hun ouders krijgt een verklaring en dan wordt ook duidelijk waarom Amber haar tweelingzus zo haat. Het spanningsniveau blijft wel constant, maar toch zakt het verhaal halverwege wat in. Het duurt (te) lang voordat de auteur to the point komt. Er is tevens een onderhuids gevoel een soortgelijk verhaal eerder te hebben gelezen of gezien. En al gelijk in het begin zijn er veel vermoedens, die helaas juist blijken te zijn en het allemaal behoorlijk voorspelbaar maakt. Daarnaast zijn er ergernissen onder andere vanwege het regelmatig gebruik van ‘ofzo’ – blijkbaar een stopwoordje van de auteur – en door het gemis van nauwkeurigheid in een laatste redactieronde. Jammer want er zullen (veel) lezers zijn die hier over struikelen.

Dag zus laat kennismaken met een auteur die mogelijk wel de potentie heeft, maar met dit boek die verwachting helaas nog niet heeft kunnen waarmaken.

2**

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl. Met dank aan Uitgeverij Ambilicious voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Dag zus| Auteur: Gerlinde Bouwman
Uitgever: Ambilicious | ISBN: 9789493275065 |Blz: 205
Verschijningsdatum: november 2021|

Thrillers algemeen

Hart – Nico de Braeckeleer – Recensie

Hart – Nico de Braeckeleer – Recensie

Hart is het tweede deel in de Bron-reeks. In het eerste deel Ziel hebben we kennis gemaakt met Zoë, het hoofdpersonage in deze serie. Als ze na een auto-ongeluk vijf dagen later langzaam bijkomt, blijkt ze veranderd te zijn. Wanneer ze achter de waarheid komt is het behoorlijk schrikken. Gelukkig blijft haar vriendje Justin haar trouw en heeft hij niet veel moeite met de nieuwe Zoë. Alleen blijkt de wereld niet helemaal veilig te zijn voor de zestienjarige Zoë.

Als ze wakker wordt ligt ze vastgebonden op een onderzoekstafel. Via draden is ze verbonden met verschillende machines. Ze is in een labo waar ze onderworpen wordt aan allerlei tests. Het hoe en waarom weet ze niet, al haar herinneringen zijn weg. Ze weet alleen haar naam nog. Gelukkig weet Justin haar te redden en zijn plan is om ver van alle wetenschappers een nieuw leven met Zoë op te bouwen. Maar Zoë kan niet zomaar alles in de steek laten.

Ik sluit mijn ogen en graaf in mijn geheugen. Wie ben ik! Waar ben ik? Hoelang ben ik hier al? Waarom ben ik hier? De zwarte mist die mijn hoofd vult verhult alle antwoorden.

Nico de Braeckeleer is auteur en scenarist. Hij heeft al heel wat (jeugd)boeken op zijn naam staan en ook schrijft hij mee aan bekende reeksen op televisie. Eerder schrijf de auteur de succesvolle apocalyptische Young Adult boekenserie Adem, over de gevolgen van klimaatverandering. Dit jaar viert hij zijn twintigjarig schrijversbestaan.

Hart verhaalt vanuit het perspectief van Zoë, in de eerste persoon. Het boek bestaat uit twee delen: Spiegelbeeld en Broncode. De cover van het boek past perfect bij het eerste deel, en is ook net zo mooi vormgegeven. Het verleden van Zoë is als een donkere mist en de wereld lijkt aan en uit te gaan. Besef van tijd is weg. Als ze gered wordt en met haar spiegelbeeld geconfronteerd wordt, komen alle herinneringen terug. En ze weet dat ze niet van vlees en bloed is maar zo voelt het wel. Er is een kleine terugblik waardoor het mogelijk is Hart losstaand te lezen, maar natuurlijk is het veel leuker om te beginnen met het eerste deel.

Ik wil mijn ogen dichtdoen en alles vergeten. Maar tegelijkertijd haat ik mijzelf omwille van mijn zwakte.

De Braeckeleer maakt veel gebruik van korte en krachtige zinnen, soms zelfs iets staccato. Maar dit zonder aan tempo in te leveren, het verhaal leest prettig en vlot. Zo is ook prima de aandacht erbij te houden, wat vooral voor de doelgroep een pre is. Ook weet de auteur de personages verder uit te werken, en dan zelfs op zo’n manier dat je soms vergeet dat een aantal van hen niet echt mens zijn. De sciencefiction wordt zelfs zo verweven dat er een realistisch toekomstbeeld ontstaat. Al is het dan wel de vraag of we hier op zitten te wachten. Toch zijn er ook fragmenten waar het toch misschien iets te ver gezocht is. Tussen de regels door worden meerdere actuele thema’s aangehaald waaronder discriminatie, vrijheid en gerechtigheid. De meeslepende verteltrant laat voortdurend doorlezen, het boek even wegleggen is nagenoeg onmogelijk. Hart eindigt met een gigantische cliffhanger. Dit is in zoverre een teleurstelling omdat er nu eerst weer gewacht moet worden op het volgende deel om te weten hoe het een en ander afloopt.

Hart is een waardig tweede deel van deze serie en nog is de nieuwsgierigheid niet gestild…

4****

Met dank aan Baeckens Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Bron 2 – Hart| Auteur: Nico de Braeckeleer
Uitgever: Baeckens Books |TDM Publishing | ISBN: 9789464290042 |Blz: 256
Verschijningsdatum: oktober 2021|

Thrillers algemeen

Schaduwen – Anja Feliers- Recensie

Schaduwen – Anja Feliers- Recensie

Tot twee keer toe won een titel van Anja Feliers de prijs voor de Beste Vrouwenthriller van het jaar. Eerst met Het perfecte meisje, met hoofdpersonage Kathleen Verlinden, en in januari 2021 met Huid tegen huid, met hoofdpersonage Caro Westerhof. Dus je zou zeggen dat Anja Feliers geen introductie nodig heeft. Maar toch zie je in Nederland in weinig winkels thrillers van deze auteur liggen. Zou het komen omdat ze een Vlaamse auteur is? Maar ze woont maar 7 kilometer van Maastricht vandaan. Jaren geleden werd in een interview gezegd dat ze wat dat betreft een beetje een grensgeval is, maar dit gaat echt niet op voor de thrillers die ze schrijft. Haar thrillers gaan over ‘gewone’ mensen en hebben een psychologische lading, zoals we in thrillers van Nederlandse bodem vaak zien.

Perre wilde schreeuwen, zo hard als hij kon, de ziel uit zijn lijf, maar alle geluiden bleven roerloos in zijn keel steken. De diepte slokte hem op. Hij maaide nog met zijn armen, maar alles wat hij deed was zinloos.

Schaduwen is het derde deel met hoofdpersonage Caro Westerhof. Caro heeft nog steeds moeite met het verlies van haar man Cas. Ze moet verder met haar leven, maar dat valt niet mee. Het gevoel niet veilig te zijn speelt hierin mee. En sinds de dood van Cas blijkt ze over een gave te beschikken. Ze heeft dit nog niet helemaal onder controle, maar omdat ze door die gave in contact kan blijven met Cas, geeft het haar op een bepaalde manier enige troost. Perre, de zoon van Emilie is verongelukt, een dag nadat zijn beste vriend dood is aangetroffen in een park. Het lijkt erop dat Perre zelfmoord heeft gepleegd, maar Emilie is hier niet overtuigd. Bij toeval hoort ze van de gave van Caro en vraagt haar om hulp. Maar kan Caro haar helpen?

Al bij het lezen van de achterflap zal een lezer het gevoel krijgen eerst meer te willen weten over Caro. En het is inderdaad wel het beste de eerste twee delen uit deze reeks eerst te lezen om het plaatje rondom Caro compleet te krijgen. Schaduwen is in drie delen verdeeld en het verhaal wordt verteld vanuit een wisselend perspectief. Veel gedreven door dialogen en dit maakt dat het bijna lijkt een spannende televisieserie te kijken. Er is bij Caro voortdurend een bepaalde dreiging voelbaar en in het geval van Emilie is er een gevoel van machteloosheid en ontkenning. Emilie wil voornamelijk antwoord op de vraag waarom en met de hulp van Caro hoopt ze dat antwoord te krijgen. Voordat Emilie haar antwoord krijgt op het waarom, is er voor de lezer al veel duidelijk, alleen zijn er nog wat losse eindjes. Als Feliers deze aan elkaar vast begint te lijmen, komt dan ook niet alles volkomen uit de lucht vallen. Maar met het vastplakken van het laatste stukje weet Feliers de lezer alsnog flink te verrassen.

Net als haar eerdere thrillers is Schaduwen een toegankelijk geschreven thriller, met fijne momenten van spanning en een actueel thema. In deze thriller staat acceptatie centraal. Heel even lijkt het of Caro als personage volledig stilstaat in de uitwerking maar dit wordt later grotendeels goedgemaakt. Er is een open einde dat gelijk weer nieuwsgierig maakt en dat laat zien dat Feliers nog het een en ander in petto heeft voor Caro. Het voorspelbare in Schaduwen maakt dit niet het beste boek van de auteur, dat ze beter kan heeft ze al vaker laten zien. De hoop is nu weer gericht op het volgende deel uit deze reeks.

Een aangrijpend verhaal met een hoge psychologische lading.

3½***

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder op www.vrouwenthrillers.nl gepubliceerd

Titel: Schaduwen | Auteur : Anja Feliers
Uitgever: Pelckmans uitgevers| ISBN: 9789464014952 |Blz: 332
Verschijningsdatum: oktober 2021

BookSpot de online boekenwinkel

De Wadden in Vogelvlucht – 13 schrijvers – 13 eilandverhalen – Recensie

De Wadden in Vogelvlucht – 13 schrijvers – 13 eilandverhalen – Recensie

De Wadden in vogelvlucht is de derde verhalenbundel met korte verhalen die zich afspelen op een van de Waddeneilanden. Initiatiefnemer is Marelle Boersma. De eerste bundel Paal 15, speelde zich af op Ameland, net als de tweede bundel Aangespoelde verhalen. Voor het schrijven van de derde bundel zijn 13 schrijvers voor een week naar Texel gegaan om hun korte verhaal voor deze bundel te schrijven.

Van elk verkocht exemplaar doneren de auteurs één euro aan Stichting Texel Vogeleiland.

Auteurs: Jolanda Gierkink, Esther van der Ham, Jacqueline van Meerten, Ramon van Huffelen, Lonneke Kossen- Groot, Anita Kroef, Nelleke Langendoen, Bertina Mulder, Marja van Osch, Annemarie Snels, Saskia Somers, Inge Spaan en Anke Verbraak.

Het contrast met drama dat zich precies vijf jaar geleden op deze plek heeft afgespeeld, met het plezier dat zich nu voor mijn ogen afspeelt, kan niet groter. Het leven gaat door, ook op deze plek, juist op deze plek

De verhalenbundel De Wadden in vogelvlucht bestaat uit dertien verhalen die zijn opgedeeld in vier seizoenen. Zomer, Herfst, Winter, Lente. Vier verhalen spelen zich af in de zomer, drie in de herfst, drie in de winter en drie in de lente. Een aantal auteurs hebben al eerder kort verhalen of zelfs boeken geschreven, maar er zijn ook auteurs bij die net beginnen en nog moeten uitvinden welk genre het best bij hun past.

Waarom praten sommige mensen zo raar over zijn vader? Zaterdagavond was er zelfs iemand geweest die zei dat hij van de politie was. De man belde aan bij zijn huis en had kleren aan die echt van de politie leken.’

Net als de eerdere bundels is in deze bundel ook weer een verscheidenheid aan verhalen te vinden. Wat in deze bundel opvalt is dat in de meeste verhalen de emotie de boventoon heeft. Als een soort van rode draad is er veel leed en verdriet, worden er levens uit elkaar getrokken en zijn er vaak kinderen bij betrokken. Dat maakt deze bundel de meest serieuze van de Waddenbundels. Verhalen die behoorlijk indringend zijn. Zoals bijvoorbeeld het verhaal De stem van Evi van Lonneke-Kossen-Groot, dat is echt een kippenvel verhaal en Papadag van Nelleke Langendoen laat je ook niet gelijk los. Maar ook Rufus van Inge Spaan laat wel even op het puntje van de stoel zitten. Met Naar de overkant laat Anita Kroef haar talent zien in het overbrengen van emoties. En Muilbui van Bertina Mulder is een duidelijk voorbeeld dat deze auteur een onbegrensde fantasie heeft.

Er zijn verhalen waarin niet alles even geloofwaardig is, of voorspelbaar en met een te abrupt einde. Jammer, maar alsnog zijn die verhalen in hun totaliteit leuk om te lezen en zit er een fijn spanningsveld in. Het schrijven van een kort verhaal vind ik nog steeds knap, want er is maar beperkte ruimte om de opbouw correct te laten verlopen. In De Wadden in vogelvlucht is dit prima in orde, al is er soms wel een verschil te zien tussen de ‘beginners’ en de ‘gevorderden’. Maar wat alle auteurs in deze bundel heel mooi in beeld weten brengen is dat iedereen verschillend omgaat met verlies en tegenslag.

De Wadden in vogelvlucht is een bundel met indringende verhalen waarbij de emoties krachtig in beeld worden gebracht

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Droomvallei uitgeverij voor het sturen van een recensie-exemplaar

Titel: De Wadden in vogelvlucht| Auteur: Diverse auteurs
Uitgever: Droomvallei Uitgeverij| ISBN: 9789492844996 |Blz: 180
Verschijningsdatum: December 2021

Thrillers algemeen

War Horse – Michael Morpurgo – illustraties van Tom Clohosy Cole – Recensie

War Horse – Michael Morpurgo – illustraties van Tom Clohosy Cole – Recensie

Het verhaal achter War Horse

War Horse is een indrukwekkend verhaal over het paard Joey en de jongen Albert. Ze waren al jaren onafscheidelijk op de boerderij van de familie in de groene heuvels van Devon, in Engeland. Ze moesten wel hard werken op de boerderij, maar daarnaast genoten ze van hun fijne leven samen. Tot die ene dag. De Duitsers waren België binnengevallen, het begin van de Eerste Wereldoorlog. Maar dat was ver weg van hun, dus dachten ze geen last van deze oorlog te hebben. Niets was minder waar…Als het Engelse leger paarden nodig heeft, duurt het niet lang voordat Joey geconfisqueerd wordt. Albert is ontroostbaar en wil zijn paard achterna. Hij is ervan overtuigd dat hij Joey weer terug zal vinden…

De roman War Horse, geschreven door Michael Morpurgo, is in 1982 voor het eerst verschenen. Daarna is het in verschillende edities verschenen. Het boek is verfilmd en ook als musical en toneelstuk uitgebracht. Nu heeft meesterverteller Morpugo zijn bestseller bewerkt tot dit mooie onvergetelijke prentenboek. Het aangrijpende verhaal wordt in dit prentenboek bijgestaan met prachtige, bijpassende illustraties.

Als Joey meegenomen is door soldaten, omdat ze sterke paarden nodig hebben is Albert niet alleen ontroostbaar, maar ook boos op zijn ouders. Zij hebben het paard aan het leger verkocht. Voor Albert is er maar één ding mogelijk, hij gaat Joey achterna en meldt zich aan bij het leger, ook al is hij eigenlijk te jong hiervoor. Maar ze hebben alle soldaten nodig die ze kunnen krijgen en vanaf die dag zit Albert in het leger met als doel Joey terugvinden.

Het is een prachtig geschreven verhaal en alleen het verhaal op zich legt beslag op de emoties. De gevoelens die naar bovenkomen tijdens het lezen van War Horse, worden versterkt door de illustraties. Naast dat het verdrietige situaties zijn, is het ook spannend. Want zou het Albert lukken zijn paard terug te vinden? Of zorgt de oorlog voor nog meer verdriet bij Albert?

War Horse is een verhaal over de Eerste Wereldoorlog, over paarden en over vriendschap. Een boek met historische fictie voor kinderen vanaf ongeveer 8 jaar. Naast het mooie verhaal dat de kinderen lezen, krijgen ze tegelijkertijd een stukje geschiedenisles. Het laat een duidelijk beeld zien van wat oorlog inhoudt, wat het met mens en dier doet, de angst, ontbering en gelatenheid. Daartegenover is er veel moed, hoop en menselijkheid. Niet alleen kinderen kunnen genieten van dit prachtige boek, ook een volwassene zal dit boek kunnen waarderen. Dit is zo’n boek dat iedereen in gewoon de kast moet hebben staan. Al is het dan niet voor nu, dan voor later als de kinderen en/of kleinkinderen groot genoeg zijn.

Het perfecte (boek)cadeau voor onder de kerstboom…

5*****

De auteur

Michael Morpurgo is een van de bekendste Britse kinderboekenschrijvers. Met zijn boeken heeft hij al verschillende keren de Children’s Book Award in de wacht gesleept. Lezers omschrijven zijn verhalen als ontroerend, grappig en avontuurlijk.

De illustrator

Tom Clohosy Cole is een Brits illustrator. Hij maakt illustraties voor boeken, maar ook voor onder andere The New York Times, The Guardian, The Sunday Times en Honda.

Titel: War Horse | Auteur: Michael Morpurgo
Uitgever: Baeckens Books| ISBN: 9789464290349| Blz:48
Illustraties van Tom Closhosy Cole
Vertaald uit het Engels door Manon Smits
Verschijningsdatum: oktober 2021

Waar rook is – Björn Paqualin- Recensie

Waar rook is – Björn Paqualin- Recensie

Björn Paqualin is een Zweedse scenarioschrijver van onder andere de serie Wallander. Hij stopte met zijn rechtenstudie om naar de Stockholm University of the Arts te gaan, waar hij scenarioschrijven studeerde. De auteur heeft ervaring met een breed scala aan genres maar heeft een voorkeur voor suspense-verhalen die sterk de nadruk leggen op drama en sterke karakterontwikkeling.

Er woedt in Zweden een grote bosbrand, de grootste sinds heugenis. Tienduizenden hectare zijn al vernield. Maar daarvoor was Stella niet opgeroepen. Tijdens het bluswerk was er een in stukken gesneden lichaam gevonden en voor Stella de opdracht deze zaak te onderzoeken. Als het eenmaal gelukt is het lijk te identificeren, blijkt het om een vrouw te gaan die jaren geleden als vermist is opgegeven. Voor Tommy Reyer, de lokale onderzoeker en Stella de taak om deze zaak op te lossen. Wat het niet makkelijk maakt om nieuwe aanwijzingen te vinden is de hitte en de rook van de brand die maar door blijft gaan en lastig te blussen is. Ook al zegt ze van niet, maar Stella was hier eerder geweest, haar ex-man had hier zijn rechtbankstage gelopen. Maar dat was toen – voor ze door het noodlot getroffen werden.

Beelden waartegen ze gevochten had om ze te begraven, die steeds minder vaak opdoken, maar die er nog steeds voor zorgden dat de grond onder haar wegzonk en haar vervulden met een bodemloos gemis.

Waar rook is, is het eerste deel van een trilogie rondom rechercheur Stella Robertsson. Het boek omvat drie delen. Het perspectief is wisselend, maar uiteraard ligt de hoofdrol bij Stella. Opvallend is dat in het boek Stella voortdurend bij voornaam genoemd wordt, maar Tommy Reyer juist bij achternaam. Stella is rechtdoorzee, en behept met een eeuwig cynisme wat haar een kille en harde uitstraling geeft. Alles en iedereen is verdacht. Ondanks de harde uitstraling van haar, is er voortdurend de wens haar beter te leren kennen. Om te begrijpen waarom. Niet alleen de lezer leert Stella beter kennen en begrijpen, ook Stella zelf. Verschillende fragmenten laten zien dat Stella niet zomaar een vrouw is, ze kan echt keihard zijn, maar misschien is dit juist om dat andere leed te verbergen.

De schrijfstijl van de auteur is ietwat staccato en doet soms monotoon aan. Maar wel met een snel tempo, dialoog gedreven en een filmische stijl. Ook ontbreekt het niet aan een wat donkere humor. Een setting, de interessante personages en de moeilijk op te lossen zaak geven meer dan voldoende inhoud aan het verhaal. Genoeg om de lezer gelijk aan het boek te binden en vooralsnog niet meer los te laten. Tussen neus en lippen door worden er in Waar rook is thema’s aangehaald die we steeds vaker zien in de boeken, zoals bijvoorbeeld de klimaatcrisis en het vegetariër zijn. Als langzamerhand de verbanden zichtbaar worden wordt ook helder weergegeven dat wraakgevoelens iedereen kunnen veranderen. Maar ook al worden de lijnen steeds strakker naar elkaar toe getrokken, de ontknoping laat op zich wachten. Hiermee wacht Paqualin tot het laatst en creëert zo een uitermate verrassende afsluiting.

Björn Paqualin zet zich met zijn debuut Waar rook is gelijk goed op de kaart. Een rauwe thriller met een sterk neergezet personage in de hoofdrol.

5*****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl. Met dank aan uitgeverij Volt voor het recensie-exemplaar.

Titel: Waar rook is |Auteur: Björn Paqualin
Uitgever: Volt |ISBN: 9789021431482  | Blz: 288
Verschijningsdatum: november 2021

Thrillers algemeen

Winternacht – Linda Jansma- Recensie

Winternacht – Linda Jansma- Recensie

Tamar is met haar vriend Auke mee naar Zuid-Duitsland. Auke, een geboren Fries, is een fanatiek natuurijsschaatser. Elk jaar kwam hij naar Königswinkel voor de schaatswedstrijd, die onderdeel was van een speciaal arrangement dat bij het Nederlandse pension De Zwaluwhoeve geboekt kan worden. Ooit kleinschalig, maar inmiddels was het uitgegroeid tot een enorme evenement. De Zwaluwhoeve zelf was een klein familiebedrijf, ooit begonnen door de grootmoeder van Heleen. Heleen, inmiddels een goede vriendin van Tamar, runde nu het pension samen met haar man Scott. Als Tamar en Auke er twee dagen zijn begint Tamar zich flink te ergeren aan Auke. Hij richt zich volledig op de wedstrijd en Tamar moet zich alleen zien te vermaken. Ze voelt zich best eenzaam. Dan ontdekt ze dat ook de bekende auteur Han van Soest in het hotel verblijft. Het is zelfs haar meest favoriete auteur. Ze laat zich alle aandacht van Han wel gevallen. Maar dan wordt er iemand vermoord. Wie heeft dit op zijn geweten en waarom?

Winternacht is één van de eerste kerstthrillers van De verhalenfabriek. De verhalenfabriek geeft thrillers uit, die net iets dunner zijn dan een standaard thriller, waardoor ze in bijvoorbeeld een avond uit te lezen zijn. De cover van Winternacht laat gelijk in winterse sferen komen en de schaatsen die afgebeeld staan, komen mooi overeen met de omschrijving. Het boek start met een cursief geschreven gedeelte. Dit gedeelte vertegenwoordigt een personage die foute plannen heeft. Wie dit personage is, blijft lang de vraag.

Een van de aanwezigen hier zou het pension niet levend verlaten. Sterker nog: die zou kerstavond niet eens halen.

Gelijk in het begin zijn er ontwikkelingen die al een mooie spanning in het verhaal weten te brengen. Ondertussen is er de kennismaking met de personages. Het hoofdpersonage Tamar wordt door Jansma sympathiek neergezet waardoor er meteen een goede klik is. Van de andere personages blijft nog veel verborgen, die zijn dan ook moeilijk in te schatten. Er zijn momenten dat de verhaallijn voorspelbaar lijkt, maar door de wendingen wordt dit steeds weer aan de kant geschoven. Zo zijn er door het hele verhaal heen spannende plotwendingen die ervoor zorgen dat een goede spanningsboog gewaarborgd blijft.

Winternacht is een verhaal van ongeveer honderd bladzijden. Dit vergeleken met een thriller van bijvoorbeeld driehonderd bladzijden, is er minder ruimte voor een uitgebreide uitwerking van de personages. Maar dat is niet altijd nodig, zo blijkt wel uit dit verhaal. Er zijn meer dan voldoende spannende fragmenten, plotwendingen en cliffhangers die de volle aandacht pakken. En doordat Jansma voortdurend tracht de lezer op het verkeerde been te zetten, twijfels blijft zaaien, moet dit boek gewoon gelijk uitgelezen worden. Qua originaliteit is er misschien wel een kanttekening te maken. Winternacht doet denken aan bijvoorbeeld de winterthrillers van Suzanne Vermeer. Maar wel met minder voor de hand liggende wendingen, waardoor de eventuele voorspelbaarheid weinig kans krijgt. Voeg daar de vlotte pen en de beeldende schrijfstijl van Jansma aan toe en je hebt gewoon een heerlijk boek om in één keer uit te lezen.

Te druk hebben om een boek te lezen is geen excuus meer, want die honderd bladzijden zijn altijd wel even in te passen!

4****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl. Met dank aan De Verhalenfabriek voor het recensie-exemplaar.

Titel: Winternacht |Auteur: Linda Jansma
Uitgever: De verhalenfabriek |ISBN: 9789461096296 | Blz: 100
Verschijningsdatum: december 2021

Thrillers algemeen