Tag: Recensie

Opgepast! – Jennefer Mellink – Recensie

Opgepast! – Jennefer Mellink – Recensie

‘Als ze me blijft negeren, wil ik haar pijn doen. Ik wil de angst in haar ogen zien. Voelen hoe haar hart tekeergaat. Ik wil het haar betaald zetten. Haar laten weten dat ze van mij is. Bij mij hoort. Als ik haar niet kan krijgen, zal niemand haar krijgen.

Opgepast! is een spannende novelle van YA-auteur Jennefer Mellink. Haar laatste thriller Vermoorde onschuld werd lovend ontvangen door de lezers. In Opgepast! volgen we de zestienjarige Benthe. Gewoon een meisje dat druk is met school, haar vriendinnen, werk en natuurlijk jongens. Haar laatste verkering is alweer drie maanden uit, maar deze jongen, Olaf, heeft wat moeite om haar los te laten. Op zaterdag werkt Benthe in een cafetaria en elke keer is Olaf daar ook. De ene zaterdag stuurt hij haar zelfs later een appje. 

‘18.00, Olaf Je kunt me negeren, maar je kunt niet van mij ontsnappen. Ik wil jou begeren, en jij zult weer toehappen. XXX ‘

Als Benthe op een avond alleen naar huis loopt heeft ze het gevoel dat ze in de gaten wordt gehouden. Ze heeft de kortste weg genomen en loopt over een bospad. Dan voelt ze een ijskoude hand op haar mond…

De cover van Opgepast! laat een wegrennend meisje op een bospad zien, wat overeenkomt met het laatste stukje tekst op de achterflap. De novelle start met een spannende proloog die eindigt met een cliffhanger. Aan de hand van de cover en de achterflap is het al duidelijk dat het in de proloog om Benthe gaat, maar de nieuwsgierigheid naar de rest van haar verhaal is een feit. Opgepast verhaalt vanuit het perspectief van Benthe, in de eerste persoon. Haar verhaallijn wordt afgewisseld met een verhaallijn van een onbekende, dat cursief wordt weergegeven. Hier wordt gelijk aan een bepaald persoon gedacht, maar er is ook meteen de gedachte dat dit wel erg voor de hand zou liggen. Tijdens een avondje stappen ontmoet Benthe Simon, op het eerste gezicht een leuke jongen. Maar deze loopt iets te hard van stapel en blijft berichtjes sturen. Berichtjes die steeds dwingender van aard worden. Tevens worden de weergegeven gedachten van de onbekende meer verontrustend. Mellink creëert hiermee een mooie spanningsboog, maar legt ook meer twijfels neer bij de lezer.  

In mijn hoofd ben ik al bij de volgende stap: naar haar kijken, haar bezitten.’

Mellink slaagt er prima in om met deze novelle Opgepast een volwaardig verhaal neer te zetten. Meerdere thema’s zijn zichtbaar, zoals bijvoorbeeld obsessie en jaloezie. Vooral die obsessie is vergaand en is een belangrijke rode draad. Maar ook met de plot wordt er een thema zichtbaar. Wat betreft de onbekende stuurt Mellink de lezer alle kanten op om deze bij de plot versteld te laten staan. En dat is nog niet alles, want de epiloog doet dit nog even dunnetjes over en laat wederom de lezer versteld staan. Zoiets als van ‘boontje komt om zijn loontje’, maar in dit geval is het wel erg cru.

Opgepast! is een goed geslaagde novelle die de lezer meer dan één keer versteld laat staan.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Opgepast!| Auteur: Jennefer Mellink
Uitgever: Kluitman| ISBN: 9789020609592|Blz: 96
Verschijningsdatum: maart 2020

Opgepast! is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Val – Toni Coppers – Recensie

Val – Toni Coppers – Recensie

Toni Coppers is zonder twijfel Vlaanderens favoriete misdaadauteur. Hij is vooral bekend door zijn serie misdaadromans rond de Antwerpse commissaris Liese Meerhout. Voor zijn boeken ontving hij meerdere prijzen. Na 10 jaar en maar liefst 17 boeken over het personage Liese Meerhout, komt Toni Coppers met een nieuw boek vol nieuwe personages. Val is zijn 22ste thriller met inspecteur Cavani en privédetective Alex Berger in de hoofdrol. 

Alex Berger, ex-commissaris bij de Moord in Brussel, is eerder geïntroduceerd in de thriller De zaak Magritte, een boek dat Coppers schreef op verzoek van de erven van Magritte. Het is vijf jaar geleden dat Alex zijn vrouw is omgekomen bij een terroristische aanslag. Alex heeft zich teruggetrokken in Oostende. Hij leeft er eenvoudig, is ook niet echt ongelukkig en kan rondkomen door te werken als privédetective. De weinige mensen waar hij contact mee heeft zijn een boekhandelaar en Sara Cavani, zijn ex-collega. Sara heeft drie maanden geleden haar tweelingzus verloren en heeft moeite dit te verwerken. Als ze met een lastige zaak wordt opgezadeld roept ze de hulp van Alex in. Een zaak waarbij de dader een sneeuwbol van glas met daarin een miniatuur van het Atomium bij het slachtoffer achterlaat. Als er een tweede slachtoffer is, wordt er wederom zo’n sneeuwbol achtergelaten. Dit is ook het enige verband dat gelegd kan worden en het team van Sara tast verder volledig in het duister.  

Val start met de moord op het eerste slachtoffer. Daarna is er een soort van hernieuwde kennismaking met Alex en Sara. Het is inmiddels drie jaar geleden dat De zaak van Magritte verscheen, dus het heeft wel enige noodzaak wat herinneringen op te halen. Al zijn het niet altijd de fijnste herinneringen, vooral ten opzichte van Alex. Ook Sara heeft haar portie drama wel gehad en probeert zich zo goed mogelijk op deze zaak te richten. In dit boek is er veel aandacht voor de psyche van de personages waardoor de zaak soms wat naar de achtergrond verdwijnt. Toch weet Coppers de balans te bewaren en is het juist een prettige gewaarwoording dat de personages regelmatig naar de voorgrond treden.

Dit is een verhaal dat met een grote zorgvuldigheid is uitgewerkt. Er is absoluut geen haast en op bedaarde wijze komt het onderzoek steeds kleine stukjes verder. Familieverhoudingen komen op scherp te staan en er zijn veel raadsels op te lossen voor Sara en Alex. Maar daarnaast hebben ze ook hun eigen besognes om mee te dealen. Ook in dat opzicht is er sprake van een sublieme uitwerking en de personages worden met veel diepgang neergezet. Alex en Sara weten hierdoor een grote plek in het hart te veroveren, maar ook de boekhandelaar laat een indruk achter. Val is geen thriller met razendsnelle ontwikkelingen, vele cliffhangers of gruwelijke passages. Maar de unieke, prachtige schrijfstijl van Coppers laat wel genieten van een enerverende en zelfs filmische whodunit met karakteristieke personages die men niet zo snel vergeet. Zoals alleen Coppers dat kan…

5*****

Wendy Wenning

Met dank aan New Book Collective voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Val| Auteur: Toni Coppers
Uitgever: Manteau| ISBN: 9789022337240|Blz: 352
Verschijningsdatum: 14 mei 2020

Val is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

In tijden van besmetting – Paolo Giordano – Recensie

In tijden van besmetting – Paolo Giordano – Recensie

De corona-epidemie dreigt de grootste gezondheidsdreiging van onze tijd te worden. Het legt de verschillende niveaus bloot waarop wij tegenwoordig met elkaar verbonden zijn – het maakt niet uit wie of waar we zijn, wat we nu meemaken gaat voorbij aan landsgrenzen, identiteiten en culturen. De verspreiding van het virus maakt ondubbelzinnig duidelijk hoezeer onze wereld geglobaliseerd is. De epidemie moedigt ons aan de wereldbevolking als één grote samenleving te zien en dwingt ons om in te zien dat individuele keuzes gevolgen hebben voor iedereen.

De samenleving waar we ons nu mee bezig moeten houden, is de gehele mensheid.

De wereldwijde bestsellerauteur Paolo Giordano schreef vanuit zijn wetenschappelijke achtergrond met In tijden van besmetting een glashelder, indringend en belangwekkend betoog.

Op de cover:

Ik ben niet bang dat ik ziek word. Waarvoor dan wel? Ik ben bang dat ik ontdek dat de beschaving die ik ken een kaartenhuis is. Dat alles wordt uitgewist. Maar ik ben ook bang voor het tegenovergestelde; dat als de angst straks weg is alles bij het oude is gebleven.

De auteur besloot de ontstane leegte te gebruiken om te schrijven. Om zijn bange voorgevoelens in bedwang te houden en een betere manier om over dit alles na te denken. Iedereen is vanaf het moment dat corona ons leven beheerst zoekende naar een manier om met alle veranderingen om te gaan. Een manier om de angst te bedwingen en met beide benen op de grond te blijven staan. Maar de auteur had ook nog een andere reden. Hij wil niets missen van wat deze epidemie over onszelf vertelt.

Zodra we onze angst overwonnen hebben, verdampt in een mum van tijd ook ons bewustzijn – zo gaat het altijd met ziektes.

Giordano schreef deze essay in het begin van de epidemie. Niet alleen vanuit wetenschappelijk inzicht, maar ook als schrijver en als mens. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en is er veel gebeurd. Vooral de eerste maanden zijn er ontelbare nieuwsberichten gewijd aan het coronavirus en de paniek onder de mensen was sterk voelbaar. En dan ook de vraag: Hoe moeten we omgaan met dit virus? Wie heeft er gelijk? En is het allemaal wel zo erg als ons voorgeschoteld wordt?

Niemand weet echt wat hij moet doen als hij met iets volkomen nieuws te maken krijgt. In omstandigheden zoals we die nu meemaken, zijn alle reacties denkbaar: woede, paniek, kilte, cynisme, ongeloof, berusting.

In deze essay verwoordt Giordano op heldere wijze wat een gebeuren als dit met de mens doet. Als natuurkundige geeft hij inzicht in het virus en laat mogelijke verbanden zien voor het ontstaan ervan. En helder is dat dit niet de eerste epidemie is, maar ook niet de laatste.

Maar CoV-2 heeft het voordeel dat hij een nieuweling is. Hij heeft ons overvallen zonder dat we ons konden voorbereiden, zonder dat we antilichamen of vaccins hebben kunnen maken. Hij is te nieuw voor ons. Daarom moeten we zo lang weerstand bieden als nodig is. Het enige vaccin dat ons ter beschikking staat, is een nogal vervelende vorm van voorzichtigheid.’

Eigenlijk is wat in deze essay staat niet allemaal nieuw meer, maar het recapituleert deels de voorgaande maanden en maakt ook zeker duidelijk dat we er nog lang niet zijn.

‘Plotseling is de normaliteit het heiligste wat we hebben, we hebben haar nooit zoveel belang toegekend en als we erbij stilstaan weten we niet eens zo goed wat het is: het is datgene wat we terug willen hebben. Maar de normaliteit bestaat nu even niet en niemand weet voor hoelang. Het is nu de tijd van de abnormaliteit, we moeten ermee leren leven, redenen vinden om haar te omarmen, en niet alleen uit angst om te sterven.’

Maar er spreekt ook hoop uit, hoop dat de mensheid hiervan leert. Een essay dat tot denken zet en door iedereen gelezen moet worden.

‘Maar we kunnen er ook naar streven om zin te geven aan deze besmetting. Om deze tijd beter te gebruiken, hem te benutten om te bedenken wat we in normale omstandigheden niet kunnen bedenken: hoe we hier gekomen zijn, hoe we de draad weer op willen pakken. De dagen tellen. Opdat wijsheid ons hart vervult. Niet toestaan dat al dit lijden voor niets is geweest.’

5*****

Wendy Wenning

Paolo Giordano (Turijn, 1982) studeerde in 2007 cum laude af in de natuurkunde en werkte aan een project dat mede gefinancierd werd door het Istituto Nazionale di Fisica Nucleare. Paolo Giordano heeft voor zijn debuutroman De eenzaamheid van de priemgetallen (2009) – verschenen in meer dan veertig landen – vele prijzen ontvangen, waaronder de Premio Strega en de Premio Campiello Opera Prima. Vervolgens verschenen de romans Het menselijk lichaam (2013) en Het zwart en het zilver (2014). In 2018 verscheen zijn recentste en veelgeprezen roman De hemel verslinden. Giordano woont met zijn gezin in Rome.

foto Paolo Giordano ©Daniel Mordzisnki

Met dank aan De Bezige Bij voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: In tijden van besmetting| Auteurs: Paolo Giordano
Uitgever: De Bezige Bij| ISBN: 9789403198309 |Blz: 80
Verschijningsdatum: april 2020

In tijden van besmetting is verkrijgbaar in elke (online) boekhandel.

Thrillers algemeen

Wat jij niet ziet – M.J. Arlidge – geschenkboekje Spannende Boeken Weken 2020 – recensie

Wat jij niet ziet – M.J. Arlidge – geschenkboekje Spannende Boeken Weken 2020 – recensie

Wat jij niet ziet is het geschenk dat je in de maand juni ontvangt bij de boekhandel, bij een minimale aankoop van € 15,- aan Nederlandstalige boeken.

Emma Forbes is al haar hele leven blind. Ze is veel te vroeg geboren waardoor haar netvlies nog niet goed ontwikkeld was. Maar ondanks haar handicap kan Emma zich prima redden. Ze heeft haar eigen appartement en sinds acht jaar werkt ze als fysiotherapeut. Voor haar is niet zien normaal alleen ervaart zij de wereld anders. Het leven is voor haar een zaak van horen, aanraken, ruiken en voelen. Als zij de ex-soldaat Mark ontmoet duurt het niet lang voordat ze tot over haar oren verliefd op hem is. Mark is door zijn tijd in het leger zowel mentaal als fysiek beschadigd. Emma kan eindelijk voor iemand zorgen, in plaats van dat ze voor haar moeten zorgen. Maar dan zijn er in de stad een reeks inbraken waarbij de bewoner beroofd en gruwelijk wordt mishandeld. Er is maar één aanknopingspunt: de dader heeft een opvallend litteken in zijn nek. Is het toeval? 


Wat jij niet ziet heeft M.J. Arlidge speciaal geschreven voor de Spannende Boeken Weken. De cover past mooi bij de andere boeken die de auteur heeft geschreven en hierdoor zie je in een oogopslag dat het een ‘echte Arlidge’ is. Wat jij niet ziet verhaalt vanuit het perspectief van Emma, in de eerste persoon. Een sympathiek personage waar al snel een klik mee is. De auteur weet goed te beschrijven hoe het leven er voor Emma uitziet en wat voor aanpassingen ze moet doen om zelfstandig te kunnen leven. En ondanks de beperkte ruimte die de auteur in dit boekje heeft, wordt het personage prima uitgewerkt. Een zelfstandige ietwat stoere vrouw die nog maar een ding in haar leven mist: een vaste partner. Zodra de inbraken beginnen, gaat de spanning langzaam de hoogte in. Vermoedens zijn er, maar die worden toch ook steeds weer onderuitgehaald door de auteur. Doordat Mark soms dingen afhoudt, heeft Emma zo haar twijfels, maar ook die worden op een gegeven moment weggevaagd. Het is een beetje een kwestie van afstoten en weer aantrekken.  


Wat jij niet ziet is een verhaal met maar ongeveer 90 bladzijden maar Arlidge slaagt er perfect in om een compleet spannend en afgerond verhaal neer te zetten. En zoals de personages weer neergezet worden, geweldig. Vooral Emma is zo’n personage die ik best nog wel een keer terug wil zien. Dit geschenkboekje laat zelfs heel even op het puntje van de stoel zitten. De lezer zal absoluut niet teleurgesteld worden en voor de fans sowieso een item die je aan de verzameling moet toevoegen.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan het CPNB voor het toesturen van een exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Over M.J. Arlidge

MJ Arlidgde ©Bill Waters

Bestsellerkanon M.J. Arlidge debuteerde in 2014 als thrillerauteur met IeneMiene Mutte, het eerste deel van zijn razend populaire serie met inspecteur Helen Grace. Iene Miene Mutte staat al vier jaar op rij in de CPNB top 100 bestverkochte boeken. Hierna verscheen in de Helen Grace-serie Piep zei de muis (2016), Pluk een roos (2016), Klikspaan (2016), Naar bed, naar bed (2017), Wie niet weg is (2017), Klein klein kleutertje (2018) en In de maneschijn (2018). Los van de serie verscheen van de Engelse auteur ook het boek Kom je spelen? (2019). Tegelijkertijd met het geschenk 2 juni 2020 het negende deel van de Helen Grace-serie: Nog lange niet. M.J. Arlidge stond in 2019 met maar liefst acht titels in de Spannende Boeken top 60. Zijn detective Helen Grace is in 2019 door Hebban-lezers verkozen tot populairste thrillerpersonage. Naast boeken schrijft M.J. Arlidge al sinds het begin van deze eeuw voor verschillende Britse crimeseries.

Foto auteur ©Bill Waters

Thrillers algemeen

Schim – Lydia van Houten – recensie

Schim – Lydia van Houten – recensie

Lydia van Houten staat bekend om haar beeldende en haar karakteristieke filmische schrijfstijl. Haar thrillers zijn rauw, en ze heeft het talent scènes zo te beschrijven dat ze onder de huid kruipen.


Mason Robins’ succesvolle loopbaan als acteur is flink op zijn retour. Hij krijgt alleen maar afwijzingen, enkel een reclamespot ligt misschien in de mogelijkheden. Er zijn geldproblemen en Mason ligt vele nachten wakker. Zijn relatie zit ook in zwaar weer, zijn vrouw Naomi pusht hem constant want er moet geld komen voor de huur, de boodschappen, hun dochter. Om de tijd een beetje te doden en om wat afleiding te zoeken leest Mason ‘s nachts zelfhulpboeken. Zoals bijvoorbeeld de bestseller van goeroe Naguru Aznahabi. Na weer een afwijzing en een hysterische vrouw, is hij onderweg naar buiten als hij een visitekaartje in de gang ziet liggen: Wildclub, for members only. Op de achterkant van het kaartje staat het adres. Niet ver van zijn huis, maar het is een raadsel hoe dit kaartje in zijn huis terecht is gekomen. Mason zijn nieuwsgierigheid is gewekt en hij gaat naar deze club, een soort sekte, en hij sluit zich aan. Vanaf dat moment komt zijn leven in een stroomversnelling, waarin al zijn dromen uitkomen. Tot zijn dochter spoorloos verdwijnt. Dan veranderen alle dromen in een verschrikkelijke nachtmerrie. En ontsnappen hieraan is onmogelijk.

‘Het begon als een sprookje maar eindigde in een nachtmerrie, tot ze een uur geleden aan hem was ontsnapt. Maar hoe lang nog?

Zoals we gewend zijn van Van Houten heeft ook dit boek, Schim, geen ellenlange inleidingen en geen uitgebreide kennismakingen. Het nadeel hiervan is dat de personages soms wat ver van de lezer af blijven staan, maar eigenlijk voelt het toch niet als een gemis. Het verhaal gaat met hoge snelheid van start en dit tempo wordt voortdurend vastgehouden. De korte hoofdstukken en de grotendeels korte en krachtig neergezette zinnen waarborgen een gelijkmatige vaart. Als lezer word je gewoonweg meegesleurd in een rollercoaster van gebeurtenissen. Gebeurtenissen waarbij het waarheidsgehalte continu onder druk staat. Wat is echt en wat niet? Is het allemaal illusie? 

Het was een vaag besef, iets sluimerde in zijn gedachten, dat er iets niet goed was. Dat er iets was. Een gevoel van onrust, van paniek.

De auteur weet door haar filmische schrijfstijl de lezer flink uit te dagen, vooral door de wijze waarop ze alles almaar op scherp laat staan. De verbeelding wordt sterk geprikkeld en soms voelt het of je naar een beetje onwerkelijke film zit te kijken. Tijdens het lezen gaan de gedachten regelmatig naar het surrealisme: “Sur-realisme” betekent bovennatuurlijk, stijgt boven de werkelijkheid uit – Surrealisten werken vanuit fantastische droombeelden en toevalligheden. Dit past ook wel bij de schrijfstijl en werkwijze van deze auteur. In al haar boeken vinden we wel wat bovennatuurlijks, maar wel op een manier dat het geheel zijn geloofwaardigheid niet verliest. Net als in haar vorige boeken heeft ook Schim de nodige plotwendingen waardoor het verhaal steeds weer een andere kant op vliegt. En zelfs als de laatste bladzijde is gelezen en het lijkt of alles helder is, blijft er toch dat knagende gevoel achter, wat is nou echt en wat niet? Voor die lezer die voor alles een verklaring zoekt en een precies afgerond verhaal wil misschien een teleurstelling. Daarentegen kan het voor een andere lezer juist de reden zijn dit boek nog een keer te herlezen om te kijken of dat knagende gevoel weg te vagen is. 

Schim zet je op scherp en laat de verbeelding sterk prikkelen. 

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Kabook uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Klik hier voor een inkijkexemplaar

Titel: Schim| Auteur: Lydia van Houten
Uitgever: Kabook| ISBN: 9789083042411 |Blz: 300
Verschijningsdatum: juni 2020

Schim is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Tot de dood – Simone Rozeboom – recensie

Tot de dood – Simone Rozeboom – recensie

Simone Rozeboom groeide op in Zuidoost Friesland en woont nu sinds een aantal jaren samen met haar vriend in Franeker. Als kind was ze al gek op schrijven en schreef hele dagboeken vol. Ze werkt deels in de managementondersteuning en schrijft daarnaast voor haar eigen tekstbureau. Tot de dood is haar debuut.

Voor Jerry was Emma naar New York gekomen. Ze had een evenementenbureau opgezet en al snel liep dat zo goed dat ze hulp nodig had. Nu werkt ze al  twee jaar samen met Kate en niet alleen qua werk kunnen ze het goed met elkaar vinden. Een goedlopend bedrijf, een leuke vriend en wonen in een geweldige stad. Maar dan maakt Jerry onverwachts de relatie uit. Emma besluit om tijdelijk terug te gaan naar Nederland. De avond voor vertrek ontmoet ze Rick waarmee ze, een voor haar eenmalige, seksuele uitspatting heeft.

In Nederland krijgt Emma een leuke baan aangeboden en ze besluit langere tijd te blijven. Even tot rust komen en alles op de rit zien te krijgen. En mannen … even niet. Maar dan blijkt Rick in Nederland te zijn en hij laat haar maar niet met rust. Emma is heel duidelijk maar Rick heeft andere plannen…

In de stilte voelde ze zich extra kwetsbaar. Ze kon zijn zware ademhaling horen en was bang dat het andersom zo was. Het leek alsof de tijd stilstond.

Het verhaal van Emma, verteld vanuit de derde persoon, wordt afgewisseld met cursief geschreven fragmenten waarvan al snel duidelijk is wie dit is. Doordat er vanaf het begin van het verhaal al wat daderkennis, is er een bepaalde mate van voorspelbaarheid. Dit heeft zeker invloed op de spanningsboog en ook wel een beetje op de snelheid. Toch zijn er een aantal gebeurtenissen waarbij wel een vermoeden rijst, maar waar de twijfel nog even overheerst. Rozeboom heeft een wat strakke schrijfstijl met regelmatig korte zinnen. Er mist nog wat soepelheid in het geheel, maar Tot de dood is wel op toegankelijke wijze geschreven en door de twijfel is er genoeg reden om door te blijven lezen.

Het voelde alsof het kloppen van haar hart haar hele borstkas besloeg. Er ontstond een ruis in haar hoofd waardoor ze het gevoel kreeg dat ze elk moment kon flauw vallen.”

In Tot de dood is de angst van Emma wel zeer tastbaar neergezet en deze loopt aan het einde op tot een beklemmend en verstikkend gevoel. Er zijn fragmenten waarin dramatische gebeurtenissen beschreven worden die een onprettig gevoel geven en waarvan je hoopt dat het niet waar is. De personages zijn goed uitgewerkt en met Emma is er zeker een klik. Haar gevoel van angst is goed voor te stellen. En ook al is het duidelijk wie er verantwoordelijk is voor alle ellende die gecreëerd wordt, bij de uiteindelijke plot komen verrassende feiten aan het licht. De auteur rondt het verhaal mooi af met een onverwachte afsluiting. Een afsluiting die best begrijpelijk is en waarbij je het gezicht dat op de cover staat afgebeeld voor je ziet.

Tot de dood is een prima debuut en maakt zeker nieuwsgierig naar een volgend boek van deze auteur.

3***

Wendy Wenning

Met dank aan Droomvallei Uitgeverij voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Tot de dood| Auteur: Simone Rozeboom
Uitgever: Droomvallei| ISBN: 9789492844460 |Blz: 300
Verschijningsdatum: mei 2019

Tot de dood is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Waterval – Annemarie Snels – recensie

Waterval – Annemarie Snels – recensie

Annemarie Snels studeerde aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg. Snels werkt als tekstschrijver en communicatiemedewerker bij een communicatieadviesbureau. Naast het schrijven, zingt ze bij een popkoor en leest ze graag thrillers en waargebeurde verhalen. Waterval is haar thrillerdebuut.

Anouck, een Nederlandse toneelspeelster, heeft in het verleden een tijdje een relatie gehad met Uwe, maar plots was hij verdwenen. Anouck kan hem maar niet vergeten en weet hem te vinden. Hij is nu getrouwd met Tanya en ze wonen samen met hun kinderen Feline en Daniel in Zwitserland. Anouck kan maar aan één ding denken, ze wil Uwe voor zich terugwinnen. Ze vertrekt naar Zwitserland en gaat als au pair voor Uwe en Tanya werken. Met als doel haar rivale Tanya zo snel mogelijk weg te werken. En dat lijkt voorspoedig te gaan verlopen totdat ze ontvoerd wordt. Wie is degene die haar tegenwerkt en waarom? 

De cover van Waterval laat het gezicht van een vrouw zien, en het lijkt erop dat de vrouw in het water ligt. Dit en de titel krijgt later in het verhaal een verklaring en blijkt dan ook goed te passen bij het verhaal. Zelf vind ik de cover wat te veel glimmen, maar dit zal andere lezers misschien juist wel weer aanspreken. 

Er is niets wat haar houvast biedt. Ze zweeft in het luchtledige. Even hoort of ziet ze helemaal niets. Dan opent ze haar ogen. Het denderende water en de rotsblokken komen met een onvoorstelbare snelheid op haar af.

Ondanks dat de achterflap al het een en ander lijkt weg te geven, is er al gelijk een zinderende spanning aanwezig. Juist omdat bekend is dat Anouck haar rivale wil laten verdwijnen, is er de prangende vraag hoe ze dit gaat doen. Het gegeven dat ze Tanya wat aan gaat doen is voorspelbaar, maar omdat we nog niet weten hoe is deze voorspelbaarheid niet hinderlijk. Wel is er in de eerste hoofdstukken sprake van een klein stukje ongeloofwaardigheid, wat extra vragen oproept. Met het tempo zit het meteen goed en als lezer wordt je in dit tempo meegevoerd. Het eerste gedeelte is Anouck het meeste aan het woord, al wordt er al vrij snel een andere verhaallijn toegevoegd waarbij een personage wordt geïntroduceerd. Een personage waarvan lang onduidelijk blijft wat zijn rol is in dit geheel. 

Ze moet weg. Rennen! Overgeven! Maar het lukt niet. Haar spieren ontspannen en haar hart klopt langzamer en langzamer.

Waterval heeft best heftige ontwikkelingen maar soms zijn er wel wat toevalligheden en zal een doorgewinterde thrillerlezer het een en ander kunnen doorzien. Wel is duidelijk dat Anouck nergens voor terugdeinst en vastbesloten is. Een vrouw die erg ver gaat om haar geliefde voor zich te winnen. Beetje bij beetje komen we erachter dat Anouck zich niet zonder reden zo profileert, dit personage krijgt dan ook een goede diepgang mee. Voelt het geheel dan toch op een gegeven moment als voorspelbaar aan, dan is er plots die onverwachte perspectiefwisseling met daaraan samenhangend een plottwist. Daarna volgen meerdere wendingen elkaar op, plotwendingen met heftige situaties, soms zelfs behoorlijk aangrijpend. Vanaf die perspectiefwisseling staat ineens alles in een heel ander daglicht en bleef de spanning eerder op een vaste hoogte, dit drijft de spanning ver op. Dat ook de auteur, net als een aantal van de personages, nergens voor terugdeinst, komt overtuigend terug in de personages en het verhaal. Voor deze thriller moet men wel vast op de benen staan, en er goed van doordrongen zijn dat dit fictie is, anders kan het wel eens moeilijk zijn bepaalde beelden weer van het netvlies te krijgen. Vooral met de perspectiefwisseling heeft de auteur mij verrast en heeft ze zich gelijk van haar goede kant laten zien. 

Waterval is een filmisch en met lef geschreven thrillerdebuut en laat veel potentie zien.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Kabook uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Klik hier voor een inkijkexemplaar

Titel: Waterval| Auteur: Annemarie Snels
Uitgever: Kabook| ISBN: 9789083042404 |Blz: 300
Verschijningsdatum: juni 2020

Waterval is vanaf 20 juni verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Home – Rémi 3.0 – Lara Reims- Recensie -blogtour

Home – Rémi 3.0 – Lara Reims- Recensie -blogtour

Na de grote ontdekkingsreis in Black-Out was het met smart wachten op het volgende en afsluitende deel van deze trilogie. Een afsluiting waarin Rémi het heel zwaar te verduren krijgt. Verdriet, maar er zijn ook zoveel vragen. En het lijkt dat er antwoorden komen, maar van wie krijgt hij deze eigenlijk aangereikt? In Home komt Rémi eindelijk achter de schokkende waarheid over zichzelf, maar de aanloop naar die waarheid is lang …

Wat als ik beter had opgelet? Een betere vriend was geweest? Wanhopig zou hij het uit willen schreeuwen, smekend om een geruststelling, van wie dan ook, dat het zijn schuld niet is. Maar hij weet dat hij het zonder zal moeten doen. Dat hij vanaf nu zal moeten samenleven met een onoplosbaar, onuitwisbaar en ondraaglijk verdriet”

Home begint met veel verdriet en Rémi heeft veel last van schuldgevoelens. Maar de iPad die hem nagelaten is brengt hem ook veel verwarring en is het begin naar zijn zoektocht naar de echte waarheid. En niet alleen Rémi heeft een lange adem nodig om bij de waarheid te komen, ook de lezer. Reims weet alles heel goed verborgen te houden en blijft zo de volledige aandacht van de lezer trekken.

Met een paar eenvoudige veranderingen in uw DNA tilt u uw leven naar een hogere dimensie. Dagelijkse beslommeringen worden verleden tijd. Vrij van virussen, bacteriën en veroudering zult u het beste uit uzelf kunnen halen. Leef zorgeloos.”

Reims zet een wereld neer die bol staat van technologische snufjes, ze heeft zich daar ook goed in verdiept. Ze weet dan ook waar ze over praat. Er zijn technische hoogstandjes die handig zijn en in deze tijd dat wij nu met zijn allen grotendeels alles digitaal moeten doen is bepaalde techniek ook goed voor te stellen. Maar stel je voor dat je door eenvoudige veranderingen in je DNA voor altijd beschermd bent tegen ernstige ziektes en virussen. Lijkt een perfect toekomstbeeld, vooral nu, maar de auteur laat zien dat dit niet zo perfect is als het lijkt.

Zo zet de auteur niet alleen een spannend verhaal neer, maar buiten alle technische snufjes en dergelijke om geeft ze de personages heel veel menselijkheid mee. Gevoelens die bij verschillende levensfases horen worden uitgelicht en zelfs een vleugje romantiek wordt niet overgeslagen. Dit maakt deze young adult veelzijdig en zal veel jongeren kunnen aanspreken.

Met Home heeft Reims deze trilogie waardig afgesloten al kan ik me voorstellen dat de rol van Rémi nog niet helemaal uitgespeeld is. De fantasie van de auteur is breed genoeg om een soort van spin-off te schrijven en van mij mag ze.

4****

Wendy Wenning

Titel: Home -Rémi 3.0| Auteur: Lara Reims
Uitgever: Hamley Books| ISBN: 9789463967174
Verschijningsdatum: maart 2020 |Blz: 384

Thrillers algemeen

Privacy Live – Annet Hulst- recensie

Privacy Live – Annet Hulst- recensie

Annet Hulst is de initiatiefnemer van de websites Chicklit.nl en Vrouwenthrillers.nl. Ze heeft een leuke baan in de IT en haar vrije tijd gebruikt ze om te schrijven en om te lezen. Tien jaar geleden al had Annet Hulst dit verhaal in haar hoofd, maar pas na een schrijfweek vond ze de energie om het ook te gaan schrijven.

Privacy Live is een nieuw televisie programma van de commerciele zender AirTV. In dit programma worden Nederlanders stiekem gefilmd. Een programma dat doet denken aan een soort Big Brother, maar dit gaat veel en veel verder. Ze worden niet alleen zonder toestemming gefilmd, ook al hun geheimen worden zonder enig overleg prijsgegeven. De 17-jarige Jente is een grote fan van het programma en is dan ook heel trots op haar vriendje Daniël, die als cameraman bij AirTV werkt. Jente zelf doet mee met de auditie voor het programma De Mooiste Maagd van Nederland. Daniël steunt haar hierin, al vind hij wel dat ze wel erg fanatiek is. Maar dan kan ze plots Daniël niet meer bereiken. Heeft ze wat verkeerd gedaan of is Daniël niet helemaal eerlijk tegen haar geweest?

Denk goed na voor je iets doet, want wie weet word ook jij in de gaten gehouden …

Privacy Live wordt verteld vanuit de perspectieven van Jente en Daniël, allebei vanuit de eerste persoon. Boven de hoofdstukken wordt duidelijk aangegeven wie er aan het woord is. De hoofdstukken zijn kort en overzichtelijk en de schrijfstijl is vlot te noemen. Ook worden er geen moeilijke woorden gebruikt en zijn de zinnen van een goede lengte waardoor dit boek zeer toegankelijk is voor de doelgroep. Ook de hoofdpersonages zullen de doelgroep goed aanspreken. Jente is een meisje dat graag beroemd wil worden en door te vloggen hoopt ze al een begin van haar doel te bereiken. En dan meedoen met een bekend programma is helemaal geweldig. Herkenbaar neergezet, veel meisjes van haar leeftijd hebben deze droom. En dan heeft Jente ook nog een vriendje die bij een bekende zender werkt.

Hulst slaagt er prima in om de lezer al snel genoeg nieuwsgierig te maken om deze aan het boek te binden. Na de verdwijning van Daniël gaat de spanning gedoseerd omhoog. In het verhaal van Daniël wil het af en toe wat haperen, waardoor er soms enige onduidelijkheid ontstaat en er even een stukje teruggebladerd moet worden. Het tempo wil hierdoor even terugvallen. Maar toch wint ook hier de nieuwsgierigheid het en de drang tot doorlezen blijft groot. De auteur weet bepaalde situaties scherp neer te zetten, en van een bepaald voorval blijft het beeld nog lang bij. Wel valt op dat ze het personage Jente meer weet mee te geven dan het personage Daniël, wat het gevoel opwerpt dat ze zich net iets beter kan inleven in een vrouwelijk personage.

Binnen een paar seconden brak het zweet me uit, had mijn hartslag een recordtempo bereikt en voelde ik een enorme misselijkheid opkomen.’

Meerdere geheimen worden blootgelegd en sommige zijn nog onschuldig te noemen. Maar andere geheimen laten je versteld staan. Hoe ver kan iemand gaan voor roem en rijkdom. Hoewel er soms gedacht wordt dat de nieuwe wet op de privacy wat overdreven is, na het lezen van Privacy Live zal men er toch wat anders over denken. Met dit debuut zet Hulst een young adult neer die niet alleen spannend is, maar ook diepgang meekrijgt. Dat er een boodschap in verstopt is, is duidelijk, al kan die voor iedereen verschillend zijn …

Privacy Live is een spannende young adult met een originele insteek.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn en Annet Hulst voor het recensie-exemplaar.

Voor een inkijkexemplaar klik hier.

Titel: Privacy Live| Auteur: Annet Hulst
Uitgever: LetterRijn| ISBN: 9789090326207|Blz: 276
Verschijningsdatum: maart 2020

Privacy Live is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Verzwegen trauma – Melissa Skaye – Recensie

Verzwegen trauma – Melissa Skaye – Recensie

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tango, Verboden tranen, Verleden tijd, Verminkte toekomst en Verknipte tegenstander. Verzwegen trauma is het zesde deel met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol. Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago. Samen met J. Sharpe schreef zij de thriller Meedogenloos. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn. www.melissaskaye.nl

Hij wist dat hij ooit zou worden gestraft voor wat hij had gedaan. Een diepgeworteld gevoel vertelde hem dat al jaren. Je kon niet ongestraft blijven als je tegenover de duivel had gestaan en hem zijn zin had gegeven.’

Recensie

In dit 6e deel van de VT-reeks wordt er bij een man, terwijl hij sliep, de onderbenen geamputeerd. De man heeft niets gemerkt en kan zich niets herinneren. Sanne en Luca krijgen deze zaak toegewezen en als ze op onderzoek uitgaan, komen ze erachter dat deze man niet het eerste slachtoffer is. Terwijl ze proberen te achterhalen wie de dader is en wat de reden is, is er nog een zaak die hun aandacht opeist. Maar Sanne heeft meer dingen die haar flink bezighouden zoals het verleden van Will. Ze komt schokkende dingen te weten en haar relatie met Will komt hierdoor onder druk te staan.

Vanaf het moment dat het eerste deel van de VT-reeks gelezen was, is elk nieuw deel dat verschijnt een cadeautje. Sanne en Luca, sympathieke rechercheurs die we door de jaren heen goed hebben leren kennen, en het is elke keer weer een verrassing in welke situaties zij belanden. De fantasie van Skaye gaat wel eens flink met haar op de loop en Verzwegen trauma is hier een uitstekend voorbeeld van. Telkens slaagt ze er weer in om met iets origineels te komen. Niet alleen in de zaken die de rechercheurs moeten oplossen, maar ook de gebeurtenissen in hun privéleven zoals nu met Will.

Een man op bed, dwars door de knie keurig geamputeerd, de stompen verzorgd en zijn benen netjes tegen de muur alsof het een stel laarzen betrof.’

Na de proloog die zich afspeelt in het heden en verhaalt over een amputatie, is er een terugblik op het verleden van een van de personages. De proloog en de eerste hoofdstukken zijn van die kwaliteit dat je als lezer gelijk het verhaal ingetrokken wordt. Het tempo van Verzwegen trauma ligt hoog, maar dat zijn we wel gewend van Skaye. Geen overbodige details die voor vertraging kunnen zorgen, alleen datgene wat er echt toe doet en essentieel is voor het verhaal. De zaken die de rechercheurs moeten oplossen zijn best ingewikkeld, maar zo ook het leven van Sanne. Wederom krijgt ze het weer flink voor de kiezen. Als je Sanne, net als ik, al vanaf het begin kent en weet wat ze allemaal heeft meegemaakt, leef je intens met haar mee. Maar ook als er als eerste met dit deel aangevangen wordt, is er een goede indruk te verkrijgen, mede doordat de auteur regelmatig gebeurtenissen uit het verleden van Sanne aanhaalt.

Het is ook nu weer mooi om te zien hoe Skaye verhaallijnen combineert en deze aan het eind bijna geruisloos samen laat vallen. Elke keer weer laat de auteur een groei te zien en er lijkt geen einde aan te komen. Wendingen en cliffhangers leiden naar een goed uitgewerkt plot, al blijven er losse draadjes over in de vorm van een open einde. Maar dit is juist goed nieuws want dat betekent dat Skaye nog lang niet klaar is met de VT-reeks heeft en dat we ons kunnen verheugen op een vervolg. Wat mij betreft zo snel mogelijk …

Met Verzwegen trauma heeft Skaye wederom haar talent en haar onvermoeibare fantasie op grootse wijze samengevoegd. Het resultaat is een gruwelijk spannende thriller die menigeen omver zal blazen!

5*****

Met dank aan uitgeverij LetterRijn voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Verzwegen trauma| Auteur: Melissa Skaye
Uitgever: LetterRijn | ISBN: 9789491875892 |Blz: 300
Verschijningsdatum: oktober 2019

Verzwegen trauma is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Klik hier voor een leesfragment

Thrillers algemeen

Het verlaten huis – Sandra J. Paul – Recensie (Blogtour)

Het verlaten huis – Sandra J. Paul – Recensie (Blogtour)

Sandra J. Paul is jeugd- en thrillerauteur. Eerder verscheen de spannende jeugdthriller De Duistere School. Het Verlaten Huis is het tweede deel in deze reeks, een boek dat los gelezen kan worden. Deze jeugdthrillers schrijft de auteur samen met haar drie zonen.

Quinten, het hoofdpersonage in De Duistere School is samen met zijn vader plots uit Kraaidorp vertrokken en hun huis staat al geruime tijd leeg. Maar dan staat de voordeur van dit verlaten huis wagenwijd open en op de oprit staat een verhuiswagen. De overburen kijken verbaasd toe en zien dat er meubels het huis ingedragen worden. Er zijn dus nieuwe bewoners, tot grote teleurstelling van Meike, die nog steeds hoopt dat Quinten terugkeert.

Maar de buren maken kennis met elkaar en er is gelijk een klik. Als de ouders gezamenlijk een feestje hebben verderop brengen de zes kinderen samen een gezellige avond door. Alleen komt de oppas niet opdraven maar dat vinden de kinderen niet zo erg. Dan wordt het huis plots getroffen door een aardbeving, het hele huis schudt heen en weer. De kinderen verliezen het bewustzijn, als ze weer bijkomen zitten ze opgesloten in een vervallen huis. Ze snappen er niets van. Het lijkt erop dat ze het huis niet uitkunnen en in het midden van de woonkamer staat nu een mysterieuze houten kist.

De storm beukt buiten nog steviger. De takken gaan wild tekeer en tikken luid tegen het raam. Het huis begint plotseling te trillen. Eerst zacht en dan steeds harder, tot het op zijn grondvesten schudt, siddert en beeft.’

Deze trailer is gemaakt door de elfjarige Arne, zoon van de auteur

En dan gaat de kist open…

Net als De Duistere School is ook Het Verlaten huis prachtig vormgegeven. Niet alleen het buitenwerk, maar ook aan het binnenwerk is veel aandacht besteed. Elke eerste bladzijde van een hoofdstuk is voorzien van een vervaagde achtergrond, waar kamers van een verlaten en vervallen huis te zien zijn. Ook zien we diverse keren eerst nog een bladzijde waar een kraai staat afgebeeld. Deze illustraties geven een extra duister gevoel mee aan het verhaal en laten de verbeelding goed spreken.

Dit kan alleen maar een slecht teken zijn. Het huis heeft al die tijd op jullie gewacht. En nu heeft het eindelijk wat het wil.’

Het Verlaten Huis is objectief vanuit de derde persoon geschreven, het verhaal wordt vertelt vanuit meerdere personages. Wel heeft het ene personage een grotere rol dan de ander zoals bijvoorbeeld Meike. Zodra de kinderen zijn opgesloten in het vervallen huis is een hoge spanningsboog een feit. En deze zal tot aan het einde van het boek op grote hoogte blijven en dit zet de lezer regelmatig op het puntje van zijn stoel. Voor de jonge lezer die zelf moeite heeft om opgesloten te zitten is het niet aan te raden Het Verlaten Huis vlak voor het slapen te lezen. Dat is namelijk vragen om nachtmerries. Ik ben zelf angstig voor kleine ruimtes, en dit gevoel kwam regelmatig sterk naar boven. En dan ben ik een volwassene …

Elke kamer in het verlaten huis ziet er precies hetzelfde uit: vervallen en leeg. Afgebladderde muren, geen persoonlijke spullen. Niets. Behalve […]’

De kracht in Het Verlaten Huis en De Duistere School zit in het feit dat jongeren uit de doelgroep zelf mee geschreven hebben. Mooi om te zien hoe hun fantasie te werk gaat waardoor er behoorlijk enge en angstaanjagende passages ontstaan. Het is een beetje een mix van thriller met fantasy en een vleugje horror. Deze jeugdthriller is een goede opstap voor de lezer die de spannende jeugdboeken net niet meer spannend genoeg vindt, maar die nog niet de stap naar een thriller voor volwassene wil nemen. Al is die stap na het lezen van Het Verlaten Huis niet meer zo groot als het lijkt …

5*****

Met dank aan Hamley Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Het verlaten huis| Auteur: Sandra J. Paul
Uitgever: Hamley Books | ISBN: 9789463967099 |Blz: 280
Verschijningsdatum: februari 2020

Het verlaten huis is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Terug naar Cornwall – Marelle Boersma – recensie

Terug naar Cornwall – Marelle Boersma – recensie

Niet haar vaders dood had haar leven op zijn kop gezet, het waren de vragen die hij had nagelaten. Jill was nog maar vijf jaar oud toen haar moeder omkwam bij een ongeluk. Als haar vader overlijdt laat hij een envelop achter met een briefje erin. Hierop staat: ‘Nu ik dood ben, mag ik eindelijk praten.’ Haar vader lijkt hiermee aan te geven dat hij zijn hele leven ergens over heeft moeten zwijgen en dat het nu tijd is om alles open te gooien. Maar wat? Jill besluit naar Cornwall te reizen, daar waar ze geboren is in de hoop daar antwoorden te vinden.

De adem stokt in haar keel. Het briefje van haar vader is vastgenageld aan het hout. De punt van een mes is in het woord ‘antwoord’ gedreven. Hard en diep. Alsof elk antwoord haar verder in de problemen gaat brengen.

Terug naar Cornwall verhaalt vanuit wisselende perspectieven en verhaallijnen, waarbij er hoofdstukken zijn die zich afspelen in het verleden, het verleden van de vader van Jill. Deze zijn cursief neergezet waardoor er een goed onderscheid wordt gemaakt. Boersma weet door het raadselachtige briefje meteen een lichte spanning in het verhaal te brengen en een mysterieus tintje toe te voegen. Alleen al de locatie staat garant voor een bepaalde sfeer en door de filmische schrijfstijl van Boersma is het helemaal alsof je er zelf bij bent. Ook al ben je nog nooit in Cornwall geweest, na het lezen van dit boek lijkt het bijna van wel. De achtergrondverhalen die de auteur op haar site publiceert geven een nog meer completer beeld van het geheel en je waant je echt in een andere wereld.

Iets verderop staat een notenboom. De knoestige wortels liggen aan het oppervlak. Het is net alsof de boom zich vastgrijpt in de aarde.

Cliffhangers zijn een goed middel om de lezer bij de les te houden, mits ze op de juiste manier ingezet worden. En daar heeft Boersma wel een talent voor. Met het gebruik van cliffhangers zorgt ze voor een continuïteit en een almaar voortdurend spanningsveld. En ondanks een klein voorspelbaar feitje loopt het in Terug naar Cornwall toch allemaal anders en is de plot alsnog onverwacht. Het is voluit genieten van een spannend en mysterieus verhaal en eenmaal begonnen met lezen is stoppen gewoonweg onmogelijk.

Ooit zal ik het bericht krijgen dat ik te laat ben. Dat ze weg is. Dat ze zelf de keuze heeft gemaakt om te verdwijnen in de leegte die te groot voor haar is.’

Marelle is schrijfdocent maar ook zelf weet ze haar technieken steeds weer te verfijnen. In Terug naar Cornwall geldt dit in het bijzonder voor het hoofdpersonage. Jill is een pittige dame die zich de kaas niet van haar brood laat eten. Een personage die onder de huid kruipt en veel diepgang meekrijgt. De vertrek thrillers van Marelle zijn een verhaal op zich, met een duidelijk begin en eind, maar bij dit verhaal blijft een gevoel hangen waardoor de wens is ontstaan meer van Jill te willen horen. Of dit ook gaat gebeuren? De toekomst zal het leren.


Boersma trakteert de lezer op een fantastische mysterieuze en intrigerende thriller.

5*****

Wendy Wenning

Met dank aan De Crime Compagnie voor het van te voren mogen lezen. Terug naar Cornwall heb ik gelezen voor VrouwenThrillers.nl

Voor een inkijkexemplaar klik hier.

Titel: Terug naar Cornwall| Auteur: Marelle Boersma
Uitgever: De Crime Compagnie| ISBN: 9789461094018|Blz: 350
Verschijningsdatum: maart 2020

Terug naar Cornwall is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Carmens Kookpunt – Carmen Prins – recensie

Carmens Kookpunt – Carmen Prins – recensie

Carmen gaat samen met Mick en Luuk, haar tweeling van acht, naar Terschelling, waar haar ouders wonen. Haar ouders zijn gescheiden, ze heeft afgesproken met haar moeder. Carmen is vlogger, haar vlog Carmens Kookpunt is een veelbekeken foodvlog. Al beginnen  de views af te nemen waar ze zich best zorgen over maakt. Het is wel haar inkomen. Tot haar verrassing ziet ze op de veerboot plots haar broertje staan. Als ze hoort dat haar moeder hem heeft gevraagd te komen, omdat ze iets te vertellen heeft, is Carmen erg nieuwsgierig. Maar eenmaal bij haar moeder in huis, treffen ze hun moeder dood aan. Het ziet er naar uit dat ze zelf een einde aan haar leven heeft gemaakt. Waarom en wat wilde ze hen vertellen? Carmen kan niet van het eiland af voordat ze alles heeft uitgezocht.

De bovenkant van haar lichaam ging schuil achter de grote Amerikaanse koelkast, maar ik zag genoeg om te weten dat er iets niet in de haak was. Ze lag zo stil. Veel te stil.

De titel Carmens Kookpunt geeft niet meteen een gevoel een spannend boek in handen te hebben, maar daarentegen geeft de achterflap wel dat gevoel waardoor het boek toch opgepakt wordt. Wat ook juist extra intrigeert is dat er heel weinig over de auteur te vinden is. Na geruime tijd zoeken kwam er alleen een Instagram account te voorschijn, waar duidelijk wordt dat ze een foodvlogger is. Wie is deze auteur? Dit allemaal maakt nog meer nieuwsgierig naar dit verhaal.

Ook al gaf de titel even enige twijfel, in de eerste hoofdstukken van Carmens Kookpunt zijn al gelijk zoveel spannende ontwikkelingen gestopt dat deze twijfel al snel verdwijnt. Carmens Kookpunt verhaalt vanuit het perspectief van Carmen, in de eerste persoon. Een sympathiek personage en er is al gelijk een goede klik. Als Carmen samen met de tweeling en haar broer aankomt op het eiland, blijkt haar broer niet erg welkom te zijn. De vraag waarom is het eerste wat in het hoofd blijft hangen. En dan even later treffen ze hun moeder dood aan. Heeft ze inderdaad zelf een eind aan haar leven gemaakt en waarom dan? Veel geheimzinnigheid en veel vragen en als lezer wordt je hierdoor gevangen en vastgehouden tot aan de laatste bladzijde.

Mijn toverformule was uitgekomen. De wolken bereikten het eiland en Leo was terug. Maar niet zoals ik het bedoeld had.’

De auteur heeft een fijne, toegankelijke schrijfstijl. De personages worden goed neergezet en vooral Carmen komt zeer dichtbij te staan. Haar vader is dement en rond hem wordt een mooi spanningsveld gecreëerd. Het lijkt wel of hij iets weet, of toch niet? Het thema dementie wordt in het verhaal verweven en geeft tegelijkertijd inzicht in deze ziekte. Maar ook een ander thema wordt aangehaald, het verlies van een kind en hierbij worden de emoties intens neergezet. Emoties die rillingen geven en diep naar binnendringen. Dit alles samen met het spannende verhaal geeft dit boek veel veelzijdigheid. Zelfs vind je achterin het boek de recepten die de auteur als foodvlogger in dit verhaal gemaakt heeft.

Carmen vertelt in Carmens Kookpunt haar verhaal en na het lezen van het nawoord vraag je je af, is dit nu echt, is dit waargebeurd of is het toch fantasie? Allemaal twijfels die nog lang door blijven sudderen…

‘Een pageturner die een verpletterende indruk achterlaat en van elke regel laat genieten.’

4****

Wendy Wenning

Met dank aan De Crime Compagnie voor het mogen proeflezen.

Voor een inkijkexemplaar klik hier.

Titel: Carmens Kookpunt| Auteur: Carmen Prins
Uitgever: De Crime Compagnie| ISBN: 9789461093998|
Verschijningsdatum: februari 2020

Carmens Kookpunt is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Winterberg – Kiki van Dijk – recensie

Winterberg – Kiki van Dijk – recensie

In 2014 begon de auteur te schrijven onder de naam Kiki van Dijk.  De auteur is in Utrecht geboren en heeft na haar Leidse studie op verschillende plekken in de wereld gewoond. Haar thrillers spelen zich af op bekende vakantiebestemmingen.

Roos heeft een drukke tijd achter de rug en is wel toe aan even wat rust. Ze nodigt haar twee beste vriendinnen uit voor een weekendje skiën in Winterberg. Als kind kwam Roos regelmatig in Winterberg en verbleef dan in Hotel Bremberg. Nu boekt ze ook dit hotel en eenmaal aangekomen blijkt er niets te zijn veranderd. Het weekend kan niet meer stuk zeker niet als sportjournalist Frank zich aan hun gezelschap toevoegt.

Maar de eerste nacht breekt er een hevige sneeuwstorm uit en niemand mag het hotel verlaten. De volgende ochtend blijkt Roos spoorloos te zijn verdwenen. De plaatselijke politie denkt aan een ongeluk maar Frank heeft zo zijn twijfels. Is Roos inderdaad verongelukt en ligt haar lichaam onder een dik pak sneeuw of is er wat anders aan de hand?

De lichtstraal van haar mobiel bewoog onrustig tussen de struiken door en bloedspetters verschenen in beeld. Haar keel vernauwde.

Als voorproefje begint Winterberg met een proloog die een ijzingwekkende spanning doet beloven. Het verhaal wordt afwisselend verteld door Roos en Frank, vanuit de derde persoon. Roos heeft onlangs een rigoureuze beslissing genomen en ook nu in Winterberg is er nog iets dat haar flink bezig houdt. Maar hier hoopt ze even alles te kunnen vergeten en rust te nemen. Gewoon gezellig met haar vriendinnen genieten. Maar als Roos plots verdwijnt en het er op lijkt dat ze verongelukt is, krijgt het verhaal een andere wending.

De boeken van Kiki van Dijk staan bekend om de eenvoud en toegankelijkheid. Gewoon een lekker spannend boek dat een ervaren lezer in een avond uit kan hebben. Zelf vind ik het prettige thrillers waarbij men fijn kan ontspannen. Niet te ingewikkeld, en ook weer niet al te gruwelijk spannend. Maar met Winterberg zet Kiki van Dijk zichzelf toch net weer wat anders op de kaart. De uiteenlopende thema’s in Winterberg maken het een veelzijdig verhaal. Niet alleen spannend maar ook mysterieus. En al vanuit de proloog doet de auteur flink haar best om de lezer op het verkeerde been te zetten.

Het was niet te bevatten dat hier door een paar jonge militairen honderden gevluchte mensen binnen een paar seconden van hun toekomst waren beroofd.

Winterberg is tot nu toe het spannendste boek dat Kiki van Dijk heeft geschreven. Niet alleen het verhaal zelf heeft veel geheimzinnigheid, ook rond een aantal personages zijn er genoeg vraagtekens. Deze keer zijn er een paar wel erg moeilijk te doorgronden waardoor de lezer voor meerdere verrassingen komt te staan. En dan die mooie plotwending… Ik ben aangenaam verrast door deze thriller waarvan de spanningsboog en veelzijdigheid ver boven de verwachting ligt.

4½****

Met dank aan Xander uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Winterberg| Auteur: Kiki van Dijk
Uitgever: Xander uitgevers| ISBN: 9789401611657|Blz: 288
Verschijningsdatum: november 2019

Winterberg is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen

Onkruid – Simone Grimberg – recensie

Onkruid – Simone Grimberg – recensie

Als je bij het wieden de wortels vergeet…

O God, laat me mijn bewustzijn verliezen, bad ik, maar Hij besloot anders. Ik moest alles meemaken.

Een jonge zedendelinquent ontsnapt uit een survivalkamp. Zijn begeleider wordt vastgezet. De bewijzen tegen Willem stapelen zich op, maar rechercheur Liesbeth Ligthart weet beter. Zij en haar collega Inge de Wit storten zich op de zaak die jaren geleden afgesloten leek.

In hun zoektocht naar de jongen, belanden ze in een web van benauwende gemeenschapsbanden, familiegeheimen en stilzwijgen. Dat op de donkerste plekken ook vriendschap, mededogen en solidariteit bloeien, maakt hun zoektocht niet gemakkelijker. Wie helpt wie en waarom?

Onkruid is een ingenieus gelaagd verhaal met duistere intriges. Grimberg duikt diep in de krochten van verontrustende dorpsgeheimen en geeft een stem aan hen die moesten zwijgen. Broeierig, beklemmend, onthutsend!’ – Marjon Nooij, De Leesclub van Alles

Recensie

Vanaf haar puberteit begon Simone Grimberg met het schrijven van korte verhalen en een boek. Na haar studie werkte ze een aantal jaren in het jeugdwelzijnswerk. Nu heeft ze samen met haar man een eigen bedrijf en in haar vrije tijd is ze onder andere aan het schrijven. Onkruid is haar tweede thriller over het recherche-duo Liesbeth en Inge.

Tristan, een jonge zedendelinquent, is op survivalkamp. Hij zit al vijf jaar (onschuldig?) vast. Nu lukt het hem te ontsnappen en het lijkt er sterk op dat zijn begeleider Willem hem geholpen heeft. Rechercheur Liesbeth Ligthart, partner van Willem, kan niet geloven dat Willem betrokken is bij deze ontsnapping. Samen met haar collega Inge de Wit stort ze zich op de zaak. Een zaak die ooit afgesloten leek, maar tijdens hun zoektocht komen er veel geheimen naar boven.

Zijn zure adem van gegrilde uien ketste tegen mijn gezicht toen hij me vastbond. Ik herkende zijn vingers met afgekloven nagels. O God, laat me mijn bewustzijn verliezen, bad ik , maar Hij besloot anders. Ik moest alles meemaken.

Onkruid start met een behoorlijk heftige proloog. Daarna is te lezen hoe de ontsnapping van Tristan verloopt waardoor er al een lichte spanning ontstaat. De personages Liesbeth en Inge zijn eerder geïntroduceerd in het debuut van Grimberg, Niemand die me ziet. Dit is al weer even geleden, maar Inge was mij wel bijgebleven. Juist vanwege het bijzondere talent van Inge. Er zijn behoorlijk wat lijntjes in Onkruid en soms valt het niet mee om deze goed te blijven volgen. En ook al heeft Grimberg een fijne schrijfstijl, het is weleens te uitgebreid, soms iets te lange zinnen bijvoorbeeld, om het boek soepel te laten lezen. Er wordt veel informatie gedeeld en deze heeft de neiging te overspoelen. Hierdoor komt de uitwerking en de verdieping van de personages niet altijd goed tot zijn recht, waardoor er moeilijk een (nieuwe) klik te krijgen is. Die klik was in het vorige boek van Grimberg wel aanwezig. Toch weet het verhaal genoeg te boeien en de neiging om langdradig te worden wordt gelukkig wel elke keer doorbroken door spannende passages. Daarnaast geeft de thematiek veel inhoud aan het verhaal en een hoge psychologische lading.

Dan ontploft haar brein. Woorden die geen zinnen vormen, vallen met een schreeuw op het wegdek. In haar buik woelt het kistje dat ze zo zorgvuldig had gesloten.

Onkruid is gebaseerd op waargebeurde elementen en Grimberg laat in het boek zien hoe iemand kan ontsporen en daardoor een gevaar voor de maatschappij vormt. En wat zo’n iemand allemaal kan aanrichten. De titel heeft ze ook heel goed uitgekozen, dat zal blijken als de lezer het boek heeft uitgelezen. Doordat Grimberg gedegen research heeft gedaan, slaagt ze er in om een geloofwaardig verhaal neer te zetten. En ondanks dat er een aantal aandachtspunten zijn, is deze thriller zeker de moeite van het lezen waard.

3***

Met dank aan Simone Grimberg en Lima Books voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Onkruid| Auteur: Simone Grimberg
Uitgever: Lima Books| ISBN: 9789082695816|Blz: 367
Verschijningsdatum: oktober 2019

Onkruid is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Thrillers algemeen